ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΩΡΟ...

Οι 8 στους 10 Έλληνες γνωρίζουν και δηλώνουν πως η επόμενη χρονιά θα είναι το ίδιο ή περισσότερο δύσκολη από αυτή που φεύγει.

Κανένα περιθώριο αισιοδοξίας στο κοντινό μέλλον τουλάχιστον.

Έστω για απόψε όμως...

Άνοιξε την πόρτα της καρδιάς σου στο πνεύμα και θα δεις και θα καταλάβεις τη δύναμη της μαγείας των παραμυθιών να γίνεται για λίγο πραγματικότητα.

Δεν έχει σημασία αν πιστεύεις ή όχι. Εσύ σήμερα, απόψε το βράδι, δώσε χώρο στο μικρό Χριστό που κουβαλάς μέσα σου να σε ξυπνήσει αύριο το πρωί με μια χαμογελαστή, ελπιδοφόρα και παρηγορητική καλημέρα!

Κάνε αυτό το Χριστουγεννιάτικο δώρο στον εαυτό σου!!

ΤΟ ΡΥΑΚΙ ΚΑΙ Η ΕΡΗΜΟΣ...

Μια φορά κι έναν καιρό, στην πλαγιά ενός μαγικού βουνού μιας μακρινής χώρας, γεννήθηκε ένα μικρό ρυάκι.

Καθώς κατέβαινε το βουνό τραγουδώντας αμέριμνο και σίγουρο, πως όπου να 'ταν θα συναντούσε και άλλα μικρά ρυάκια, θα ενωνόταν μαζί τους σε ένα μεγάλο ποτάμι και όλα μαζί θα έπεφταν στη μεγάλη κι απέραντη θάλασσα, που ήταν και ο τελικός προορισμός τους...

Από την πολλή χαρά του δεν πρόσεξε την απέραντη ξερή έρημο στο βάθος, που έμοιαζε με κίτρινη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ενώ έτρεχε ολοένα και πιο γρήγορα, ανυπόμονο να συναντήσει και τα άλλα μικρά ρυάκια αδερφάκια του, που δεν τα είχε δει ποτέ, ξαφνικά βρέθηκε έντρομο μπροστά σε έναν τεράστιο αμμόλοφο. Αν και η λεπτή άμμος κατάπινε διαρκώς το νερό του, δεν το 'βαζε κάτω. Μέσα στο νεανικό του ενθουσιασμό δεν μπορούσε να δει αμέσως, ότι ο αμμόλοφος ήταν η αρχή μιας τεράστιας ερήμου.

Όταν το κατάλαβε και είδε πως δεν μπορούσε πια να συνεχίσει το ταξίδι του, άρχισε να μονολογεί απογοητευμένο:

- Ο προορισμός μου είναι να περάσω αυτή την έρημο αλλά δε γνωρίζω πώς. Τι να κάνω άραγε;

- Ο άνεμος περνάει από πάνω μου, αυτός είναι και ο δικός σου δρόμος απάντησε η έρημος, που το άκουσε να μονολογεί θλιμμένα.

- Ναι αλλά μόλις το προσπαθήσω η ζεστή σου άμμος με αποστραγγίζει απάντησε το ρυάκι και έτσι συνεχίστηκε ο διάλογος:

- Και ο άνεμος περνάει από πάνω μου αλλά δεν πάει κόντρα στην άμμο μου...

- Ο άνεμος μπορεί να πετάξει, εγώ όμως όχι...

- Για σκέψου λίγο αλλιώτικα απ' το συνηθισμένο. Ισως μπορείς να πετάξεις κι εσύ μαζί με τον άνεμο...

- Αλλά πώς μπορεί να γίνει αυτό;

- Αλλαξε, μεταμορφώσου και γίνε ένα με τον άνεμο...
 
Αυτό δεν άρεσε καθόλου στο ρυάκι.

- Να αλλάξω; Μα τότε δε θα είμαι πια ρυάκι, της είπε θυμωμένο.

- Αυτή που έχεις είναι μια μορφή ανόητης λογικής, του απάντησε η έρημος. Άλλαξε μορφή και άφησε τον άνεμο να σε πάρει μαζί του και αφού σε περάσει πάνω από την έρημο να σε αφήσει πάλι με τη μορφή βροχής για να ξαναγίνεις πάλι ένα ρυάκι...

- Και πού θες να γνωρίζω ότι έτσι θα γίνει;

- Έτσι θα γίνει και πρέπει να το πιστέψεις, διαφορετικά θα σε απορροφά συνεχώς η άμμος και σιγά-σιγά θα μεταμορφωθείς για πάντα σε ένα βρώμικο βάλτο...

- Και αν δοκιμάσω θα είμαι και στην άλλη πλευρά της ερήμου ακριβώς το ίδιο ρυάκι;

- Όχι. Σίγουρα όχι. Δε θα είσαι ακριβώς το ίδιο, αλλά έτσι και αλλιώς δεν έχεις άλλη επιλογή. Ο άνεμος θα πάρει από σένα το ουσιώδες. Όταν βρεθείς από την άλλη πλευρά της ερήμου, οι άνθρωποι ίσως σου δώσουν ένα άλλο όνομα, σίγουρα θα είσαι διαφορετικό αλλά εσύ το ίδιο θα γνωρίζεις ότι κατά βάθος και στην ουσία σου θα είσαι το ίδιο, και όχι μόνο αυτό.

Μέσα από αυτή την αλλαγή θα γνωρίσεις τον πραγματικό σου εαυτό, την ουσία του είναι σου κι αυτό θα είναι η ανταμοιβή σου γι' αυτό το υπέροχο ταξίδι...

...με τη βοήθεια μιας παραβολής της φιλοσοφίας των Δερβίσηδων Σούφι...

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΜΑΤΑ...

Ο μέσος Έλληνας κατηγορεί τους πολιτικούς ότι άλλα λένε προεκλογικά και άλλα κάνουν μετεκλογικά αγνοώντας το γεγονός ότι για αυτό ακριβώς τους ψηφίζει.

Η γενικόλογη αρλούμπα αντί για ξεκάθαρα λόγια και πολιτική δράση, είναι μίνιμουμ προαπαιτούμενο για την πολιτική επιβίωση των πολιτικών μας και πιστέψτε με υπάρχουν πολλοί που αηδιάζουν με τον εαυτό τους επειδή πρέπει να μιλάνε έτσι και όχι συγκεκριμένα.

Πόσοι κατά καιρούς μίλησαν ευθέως στον λαό και βρέθηκαν στην αφάνεια στην αμέσως επόμενη εκλογική αναμέτρηση με λαοπλάνους παραμυθάδες που όμως έπεισαν τον αφελή λαό;

Φτάσαμε εδώ που φθάσαμε, διότι πολλές φορές εδώ και δεκαετίες, κάθε φορά που κάποιος πολιτικός (Δρεττάκης, Μητσοτάκης, Μάνος, Γιαννίτσης και λίγοι άλλοι), έλεγε μια ωμή αλήθεια αμέσως έπεφταν όλοι να τον φάνε, και φυσικά επικρατούσε πάντα ο λαϊκισμός, τα όμορφα λόγια και οι ευκολες υποσχέσεις

Νομίζετε ότι το τεράστιο ποσοστό μας που ψήφισε ΠΑΣΟΚ το 2009 πίστεψαν πραγματικά ότι λεφτά υπάρχουν ή μήπως όλοι αυτοί που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες εκλογές πίστεψαν ότι από την κρίση θα μας βγάλουν τύποι σαν τα κρατικοδίαιτα "στελέχη" του, μερικά δε με απαράδεκτες κι επικίνδυνες για τη χώρα ιδεοληψίες;

Οι πολίτες δυστυχώς ζητάνε να τους παραμυθιάζει κάποιος , αυτούς που δεν τους παραμυθιάζουν τους τρέμουν οι Έλληνες.

ΕΚΛΟΓΩΝ ΡΗΣΕΙΣ...

Bismarck
Τα μεγαλύτερα ψέματα λέγονται ύστερα από το κυνήγι, κατά τη διάρκεια του πολέμου και πριν από τις εκλογές.

Emma Goldman
Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν την πραγματικότητα θα ήταν παράνομες.

Oscar Ameringer
Πολιτική είναι η ευγενής τέχνη του να παίρνεις τις ψήφους των φτωχών και να κάνεις προεκλογικές εκστρατείες με τα λεφτά των πλουσίων, υποσχόμενος στους μεν ότι θα τους προστατέψεις από τους δε.

Henry Menken
Αν ένας πολιτικός ανακάλυπτε ότι στην περιοχή του ψηφίζουν κανίβαλοι, δεν θα είχε κανένα ενδοιασμό να τους υποσχεθεί ιεραποστόλους για δείπνο.

Jean Paul Sartre
Αγωνίστηκα μια ολόκληρη ζωή για να φτιάξω έναν κόσμο στον οποίο δεν θα ήθελα ποτέ να ζήσω.

Ανώνυμος
Οι κυβερνήσεις είναι σαν τις πάνες των μωρών. Χρειάζονται συχνή αλλαγή και μάλιστα για τον ίδιο λόγο.

Ανώνυμος
Όποιος εξαπατά έναν άνθρωπο λέγεται απατεώνας, όποιος εξαπατά έναν λαό λέγεται πολιτικός.

Μικρό Κομματικό Λεξικό
Όταν ένας πολιτικός φεύγει από άλλο κόμμα και έρχεται στο δικό μας έχουμε διεύρυνση.
Όταν ένας πολιτικός φεύγει από το δικό μας κόμμα και πάει σε άλλο έχουμε προδοσία, αποστασία κ.λ.π.

Ανώνυμος
Αν δεν σου αρέσει η Κυβέρνηση, φταις και συ γι' αυτό.

Ανώνυμος
Μην πεις ποτέ «βλάκα» κάποιο πρόσωπο της εξουσίας. Κινδυνεύεις να καταδικαστείς για τρία αδικήματα.
I) Για προσβολή προσωπικότητας,
Ii) Για περιύβριση αρχής και
Iii) Για αποκάλυψη κρατικού μυστικού.

Νικήτα Χρουστσώφ
Οι πολιτικοί είναι παντού οι ίδιοι.
Υπόσχονται να χτίσουν γέφυρες ακόμη και εκεί που δεν υπάρχουν ποτάμια.

Frank McKinney
Όλοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλύτερο, αλλά δυστυχώς δεν είναι ποτέ υποψήφιος.

Robert Oren
Οι εκλογές γίνονται για να δούμε αν είναι σωστές οι δημοσκοπήσεις.

Αθανάσιος Κανελλόπουλος
Η Ελλάδα μοιάζει με βιβλιοθήκη. Στα πιο ψηλά ράφια βάζουμε τα πιο άχρηστα βιβλία.

Ροΐδης (για διατελέσαντα υπουργό)
Γνωρίζει δώδεκα τρόπους να προσπορίζεται χρήματα, εκ των οποίων ο τιμιότερος είναι η κλοπή.

Friedman
Η εξουσία διαφθείρει. Αυτό είναι το τίμημα της εξουσίας. Φαίνεται όμως πως τα οφέλη από την άσκηση της εξουσίας είναι τόσο πολλά, που κανένας δεν υπολογίζει το τίμημα.

George Nathan
Παρ' όλα τα παραπάνω πρέπει να ψηφίζουμε. Γιατί οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από τους καλούς πολίτες που δεν πηγαίνουν να ψηφίσουν...

ΠΡΟ-ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ...

Εμείς οι Έλληνες είμαστε παρορμητικοί στα πολιτικά. Πολλές φορές απερίσκεπτοι στις αποφάσεις μας, αμετανόητοι και αμαθείς, αφού επαναλαμβάνουμε τα ίδια ιστορικά καταστροφικά σφάλματα.

Με την γέννηση της πολιτικής δημιουργήθηκε η υποκρισία των πολιτικών και η καχυποψία των ψηφοφόρων απέναντι στο τι εκφράζει μια σωστή πολιτική. Πάγια τακτική στη μεταπολεμική Ελλάδα οι πολιτικοί να δένουν σφιχτά τους ψηφοφόρους τους με τα δεσμά της "πελατειακής σχέσης".

Σχέση αμοιβαία, διαρκής και συνεπής ως προς το δούναι (την ψήφο) και λαβείν (το ρουσφέτι). Και η κομματική οικογενειοκρατία ως θεσμός δεν αφορούσε μόνο στο πρωθυπουργιλίκι, αλλά και στο βουλευτιλίκι αφού η έδρα πολλές φορές πέρασε σε τέκνα ήδη πολυτών βουλευτών, με όχημα τους ίδιους κληρονομικούς ψηφοφόρους...

Γι' αυτό η όψιμη οργή πολλών πελατών - ψηφοφόρων φαίνεται μάλλον να είναι προσχηματική κι όχι ειλικρινής. Σε μερικές περιπτώσεις ο θυμός λόγω παραγκωνισμού μετατρέπεται σε μια ανέξοδη καφενόβια ή καναπεδόβια πολιτικολογία, με ένα καταγγελτικό ανούσιο λόγο και χωρίς ισχυρά επιχειρήματα, όταν μάλιστα η συζήτηση στρέφεται στην ημέτερη στάση όλα αυτά τα χρόνια.

 Όσες φορές υπήρξε κυβερνητική αστάθεια, λόγω κατακερματισμού της Βουλής και άρα αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, όσες φορές υπήρξε ιδεολογική ή διλημματική φόρτιση των ψηφοφόρων, οδηγηθήκαμε σε εθνικές τραγωδίες...

Πιθανότατα και θέλοντας να αποφύγουν αυτές τις τραγωδίες, τα μεταπολιτευτικά εκλογικά συστήματα έγιναν καλπονοθευτικά με την ενισχυμένη αναλογική. Με συνταγματική κατοχύρωση έγιναν μη αντιπροσωπευτικά της λαϊκής βούλησης και άρα αντιδημοκρατικά.

Όμως έδιναν αυτοδύναμες κυβερνήσεις που βασιζόμενες ακριβώς στη νόμιμη καλπονοθεία (π.χ. νόμος Παυλόπουλου) και περιχαρακωμένες πίσω από ισχυρά Συντάγματα μάς έφεραν στην τραγική σημερινή κατάσταση.

Το παράδοξο είναι ότι θυμωμένοι με την κατάσταση που δημιούργησαν παρουσιάζονται σήμερα και πολλοί από τους πολιτικούς μας, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, που ανήκουν σε παλιά κόμματα και  νεόκοπα κομματίδια. Μα δεν είναι οι ίδιοι που μέχρι χθες παρακολουθούσαν απαθείς και εκ του ασφαλούς (αντιπολίτευση) τα όσα γίνονταν στη χώρα;

Η χώρα που γέννησε την Ευρώπη και το ευρώ δεν μπορεί, από ένα καπρίτσιο της Ιστορίας και την εγκληματική αδεξιότητα ορισμένων μαθητευομένων μάγων της Ευρωπαϊκής Οικονομίας και της Ελληνικής πολιτικής σκηνής, να βρεθεί στο περιθώριο των χωρών εξαιτίας μιας θυμωμένης ψήφου. Να θαφτεί στον κονιορτό της Ιστορίας. Δεν επιτρέπεται και δεν το αξίζουμε...

Το μνημόνιο δεν επαναδιαπραγματεύεται στους βασικούς του όρους όσο κι αν βαυκαλίζεται περί αυτού ο Σαμαράς ή οι άλλοι μνημονιακοί πολιτικοί..

Η τρόικα δεν θα φύγει επειδή το θέλουμε εμείς, ούτε οι μισθοί θα επανέλθουν στα προ του 2009 επίπεδα. Μια χώρα νεκρή από παραγωγή ακόμη και στον πρωτογενή τομέα, με γιγαντισμό του δημόσιου τομέα και μια κυνική γραφειοκρατία είναι καταδικασμένη να ζει με δανεικά. Ωσπου κάποτε να συνειδητοποιήσουμε ότι, χωρίς επαναπροσδιορισμό της στάσης μας μέσα σ' αυτό που λέμε ευνομούμενη πολιτεία και χωρίς σκληρή δουλειά, τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει.

Όσοι υπόσχονται (οι αντιμνημονιακοί) άλλους δρόμους ξέρουν πολύ καλά ότι ψηφοθηρούν ασύστολα ποντάροντας στο θυμό μας. Τα ανιστόρητα οράματα τους μάλλον εγκλωβίζουν τους οπαδούς τους, μη ανταποκρινόμενα στο ρεαλισμό της καθημερινότητας.

Δεν είναι άραγε αυτοί και κυρίως οι των αριστερών κομμάτων που συνέτειναν, με τη στάση και τις πρακτικές τους, στο να μπαχαλοποιηθεί πλήρως η κοινωνία; Να εισχωρήσει ο φόβος, να αναθαρρήσει η άκρα δεξιά, να αμφισβητηθεί κάθε έννοια έννομης τάξης με τη διόγκωση του εγκλήματος, να επικρατήσει ο κοινωνικός αυτοματισμός, να μεγιστοποιηθεί το μεταναστευτικό, να επιταχυνθεί η αποδόμηση της κοινωνίας; Τώρα γιατί αγανακτούν;

Με αυτά κι αυτά θα πάμε την Κυριακή να επιλέξουμε όποιον νομίζουμε πως μας έπεισε για τις προθέσεις του με τα λεγόμενα του.

Έπειτα, μετά την απομάκρυνσή μας από την κάλπη, δεν έχουμε χρόνο για μεταμέλεια. Η ιστορία σ' αυτό είναι αμείλικτη!

THE GREAT GLOBAL WARMING SWINDLE (DOCUMENTARY)

Μήπως είναι υπερβολικά ή ακόμη και ψέμματα τα περί υπερθέρμανσης του πλανήτη;

Κάποιοι δραστήριοι χάκερς κατάφεραν να πάρουν στα χέρια τους κάποια e-mails που είχαν σταλεί από κορυφαίους επιστήμονες που ασχολούνται με τις κλιματικές αλλαγές, προειδοποιώντας τον κόσμο για τις ολέθριες συνέπειες.

Οι σκεπτικιστές της κλιματικής αλλαγής έχουν τώρα αναθαρρήσει. Όπως ισχυρίζονται, τα συγκεκριμένα ηλεκτρονικά μηνύματα αποδεικνύουν πως η παγκόσμια περιβαλλοντική κρίση αποτελεί απλά μια υπερβολή κάποιων...Διόλου απίθανο.

Εξάλλου ο πλανήτης θερμαίνεται και ψύχεται ανά Χ αιώνες από μόνος του και η επιρροή που έχουμε εμείς οι άνθρωποι σε αυτό είναι αστεία. Άλλος ένας τρόπος χαλιναγώγησης των μαζών για να μας κρατούν απασχολημένους, για να αγοράσουμε το σωστό "παραμύθι", πράσινη ανάπτυξη προς πλουτισμό κάποιων εταιρειών, οικολογικό απορρυπαντικό, οικολογικό αυτοκίνητο.

Για να αισθανθούμε σύντομα δέος μπροστά στο δάσος των (εισαγόμενων και πανάκριβων) ανεμογεννητριών που θα ξεφυτρώσει έξω από το κάθε χωριό μας. Το κονταροχτύπημα για αιολικά δεν έιναι για ενέργεια, είναι για επιδοτήσεις. Οι πετρελαιάδες ωστόσο προωθούν αιολική ενέργεια για να αποτρέψουν σοβαρές λύσεις. Βιομηχανία με Α.Π.Ε. δεν γίνεται. Με πετρέλαιο ή κάρβουνο ή πυρηνικά γίνεται. Οι Α.Π.Ε. είναι το άλλοθι ή η διασφάλιση για να μείνουμε στο πετρέλαιο.

Για να μας πιάνουν κορόιδα στο θέμα των αυτοκινήτων με τους υπέρογκους δήθεν πράσινους φόρους και μάλιστα στις κατηγορίες των αυτοκινήτων που ως επί το πλείστον έχουν οι μη έχοντες, δηλαδή τα παλαιά αμάξια, όταν πχ τα πλοία ευθύνονται πολύ περισσότερο για ρύπους από όλα μαζί τα αυτοκίνητα...

Και εμείς σβήνουμε τα φώτα την ημέρα της Γης και αισθανόμαστε ενοχές αν δεν ανακυκλώσουμε, και προσωπική ευθύνη για τις πολικές αρκούδες που δεν έχουν που την κεφαλήν κλίναι...

Αλλο το ότι χρειάζεται δουλειά και επαγρύπνηση για την προστασία του αέρα, της χλωρίδας και της πανίδας.

Αλλο το να φροντίζουμε να μην ρυπαίνουμε (με τους πολύ συγκεκριμένους τρόπους που ρυπαίνουμε).

Αλλο το να αποκτήσουμε επιτέλους πλήρες δίκτυο ανακύκλωσης.

Αλλο το να φροντίζουμε τα δάση μας ως κόρη οφθαλμού.

Και άλλο ότι κατ' ανάγκην ο πλανήτης θερμαίνεται λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου (grenhouse gases) και άρα πρέπει να μπουν φόροι, κλπ. κλπ. και προπάντων να "γονατίσουν" κάποιες αναπτυσσόμενες οικονομίες λόγω δυσβάστακτων κανονισμών που θα τους επιβάλλει ο ΟΗΕ...

Ό,τι μπορούμε ας το κάνουμε εκεί που πρέπει (ανακύκλωση και διαχείριση απορριμάτων ας πούμε) αλλά το παραμύθι και τις ενοχές δεν πρόκειται να τις ενστερνιστούμε οι σκεπτόμενοι πολίτες εύκολα γιατί είναι φανερό ότι κάποια συμφέροντα πάλι μας κοροϊδεύουν.

Η ΓΗ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΨΥΧΡΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΠΡΙΝ ΥΠΑΡΞΕΙ Η ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗ.
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΜΗΛΗ Η ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ.ΟΙ ΚΑΜΠΥΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΥΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ.

Υπάρχει και το ντοκυμαντέρ του CHANNEL 4 ΤΟΥ 2007 "The great global warming swindle" για το θέμα που μπορείτε να δείτε σε πλήρη οθόνη:

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-5576670191369613647&hl=el&fs=true

ΜΙΑ ΤΣΙΓΓΑΝΑ ΕΠΕΜΕΝΕ...

1.
Μιά τσιγγάνα μου 'λαχε
μιά μέρα μεσημέρι
με τράβαγε και μούλεγε
την μοίρα μου πως ξέρει.

2.
Μιά τσιγγάνα επέμενε
και πλήρωσα να μάθω
τι μου γράφει η μοίρα μου
αργότερα να πάθω.

3.
Μιά τσιγγάνα μάντεψε
πως μ' έχουνε ματιάσει
μα θα γυρίσει ο καιρός
κι η τύχη μου θ' αλλάξει.

4.
Μιά τσιγγάνα ασήμωσα
κι έμαθα για σένα
τα πράγματα που μυστικά
κρατούσες απο μένα.

5.
Κι αν απ' όσα έμαθα
ένα να βγεί αλήθεια
θα πιστεύω στο κισμέτ
κι ας είναι παραμύθια.

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"