Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νερό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα νερό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

ΤΟ ΡΥΑΚΙ ΚΑΙ Η ΕΡΗΜΟΣ...

Μια φορά κι έναν καιρό, στην πλαγιά ενός μαγικού βουνού μιας μακρινής χώρας, γεννήθηκε ένα μικρό ρυάκι.

Καθώς κατέβαινε το βουνό τραγουδώντας αμέριμνο και σίγουρο, πως όπου να 'ταν θα συναντούσε και άλλα μικρά ρυάκια, θα ενωνόταν μαζί τους σε ένα μεγάλο ποτάμι και όλα μαζί θα έπεφταν στη μεγάλη κι απέραντη θάλασσα, που ήταν και ο τελικός προορισμός τους...

Από την πολλή χαρά του δεν πρόσεξε την απέραντη ξερή έρημο στο βάθος, που έμοιαζε με κίτρινη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ενώ έτρεχε ολοένα και πιο γρήγορα, ανυπόμονο να συναντήσει και τα άλλα μικρά ρυάκια αδερφάκια του, που δεν τα είχε δει ποτέ, ξαφνικά βρέθηκε έντρομο μπροστά σε έναν τεράστιο αμμόλοφο. Αν και η λεπτή άμμος κατάπινε διαρκώς το νερό του, δεν το 'βαζε κάτω. Μέσα στο νεανικό του ενθουσιασμό δεν μπορούσε να δει αμέσως, ότι ο αμμόλοφος ήταν η αρχή μιας τεράστιας ερήμου.

Όταν το κατάλαβε και είδε πως δεν μπορούσε πια να συνεχίσει το ταξίδι του, άρχισε να μονολογεί απογοητευμένο:

- Ο προορισμός μου είναι να περάσω αυτή την έρημο αλλά δε γνωρίζω πώς. Τι να κάνω άραγε;

- Ο άνεμος περνάει από πάνω μου, αυτός είναι και ο δικός σου δρόμος απάντησε η έρημος, που το άκουσε να μονολογεί θλιμμένα.

- Ναι αλλά μόλις το προσπαθήσω η ζεστή σου άμμος με αποστραγγίζει απάντησε το ρυάκι και έτσι συνεχίστηκε ο διάλογος:

- Και ο άνεμος περνάει από πάνω μου αλλά δεν πάει κόντρα στην άμμο μου...

- Ο άνεμος μπορεί να πετάξει, εγώ όμως όχι...

- Για σκέψου λίγο αλλιώτικα απ' το συνηθισμένο. Ισως μπορείς να πετάξεις κι εσύ μαζί με τον άνεμο...

- Αλλά πώς μπορεί να γίνει αυτό;

- Αλλαξε, μεταμορφώσου και γίνε ένα με τον άνεμο...
 
Αυτό δεν άρεσε καθόλου στο ρυάκι.

- Να αλλάξω; Μα τότε δε θα είμαι πια ρυάκι, της είπε θυμωμένο.

- Αυτή που έχεις είναι μια μορφή ανόητης λογικής, του απάντησε η έρημος. Άλλαξε μορφή και άφησε τον άνεμο να σε πάρει μαζί του και αφού σε περάσει πάνω από την έρημο να σε αφήσει πάλι με τη μορφή βροχής για να ξαναγίνεις πάλι ένα ρυάκι...

- Και πού θες να γνωρίζω ότι έτσι θα γίνει;

- Έτσι θα γίνει και πρέπει να το πιστέψεις, διαφορετικά θα σε απορροφά συνεχώς η άμμος και σιγά-σιγά θα μεταμορφωθείς για πάντα σε ένα βρώμικο βάλτο...

- Και αν δοκιμάσω θα είμαι και στην άλλη πλευρά της ερήμου ακριβώς το ίδιο ρυάκι;

- Όχι. Σίγουρα όχι. Δε θα είσαι ακριβώς το ίδιο, αλλά έτσι και αλλιώς δεν έχεις άλλη επιλογή. Ο άνεμος θα πάρει από σένα το ουσιώδες. Όταν βρεθείς από την άλλη πλευρά της ερήμου, οι άνθρωποι ίσως σου δώσουν ένα άλλο όνομα, σίγουρα θα είσαι διαφορετικό αλλά εσύ το ίδιο θα γνωρίζεις ότι κατά βάθος και στην ουσία σου θα είσαι το ίδιο, και όχι μόνο αυτό.

Μέσα από αυτή την αλλαγή θα γνωρίσεις τον πραγματικό σου εαυτό, την ουσία του είναι σου κι αυτό θα είναι η ανταμοιβή σου γι' αυτό το υπέροχο ταξίδι...

...με τη βοήθεια μιας παραβολής της φιλοσοφίας των Δερβίσηδων Σούφι...

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

ΛΕΙΨΥΔΡΙΕΣ...


Σκουριασμένο και ανενεργό το (παλαιό) σύστημα άντλησης νερού στην λίμνη της Αγιάς, που υδρεύει την πόλη των Χανίων.

Με τον φετινό άνυδρο χειμώνα (λιγότερες από 14 ήταν οι βροχερές μέρες του, ούτε κρύα έκανε και το χιόνι χάθηκε από τις βουνοκορφές από τον Φλεβάρη), το επίπεδο του νερού όλο και λιγοστεύει, με τα υδρόφυτα να κάνουν ολοένα κι εντονότερα αισθητή την παρουσία τους θεριεύοντας και με τα υδρόβια πουλιά που βρίσκουν εκεί καταφύγιο να κουράζονται περισσότερο στην προσπάθεια τους για ανεύρεση τροφής στην μέρα με την μέρα συρρικνούμενη λίμνη, που χρόνια τώρα ξεδιψά την πόλη.

Δύσκολοι καιροί για πτηνά και ανθρώπους, με το πολύτιμο νερό να λιγοστεύει και το πράσινο χαλί ν' αυγαταίνει...


Αυτό πρέπει ν' απασχολεί τον ηλικιωμένο που κάθισε στο σκαλοπάτι για μια ανάσα μετά την διάβαση του πεζόδρομου περιμετρικά στην μια πλευρά της λίμνης, που γέμισε κόσμο λόγω εκδήλωσης ανήμερα την Πρωτομαγιά και σκεπτικός κι απορροφημένος όπως ήταν, ούτε καν αντιλήφτηκε πως έγινε μέρος του σκηνικού που αποθανάτισε η κάμερα μου...

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΝΕΡΟ...


22 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό...

Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά επανέρχεται στην επικαιρότητα το πρόβλημα της έλλειψης του νερού. Η ψευδαίσθηση της αφθονίας δεν επιτρέπει εύκολα να αποκαλυφθεί η αλήθεια, ότι δηλαδή με την πάροδο του χρόνου το καλής ποιότητας νερό τείνει να μετατραπεί σε αγαθό εν ανεπαρκεία.

Η ποσότητα του νερού που έχουμε παραμένει σταθερή για χιλιάδες χρόνια, ενώ ο αριθμός και ο τύπος των χρηστών έχει αυξηθεί μαζικά. Επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ αναφέρουν ότι η κρίση του νερού χαρακτηρίζεται τόσο από τη συνεχιζόμενη μείωση της ποσότητας που είναι διαθέσιμη, όσο και από την υποβάθμιση της ποιότητάς του.

Η Ελλάδα όπως άλλωστε και οι περισσότερες χώρες της ανατολικής Μεσογείου, ανήκει στις ευπαθείς εκείνες περιοχές που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες του προβλήματος έλλειψης υδατικών πόρων και υποβάθμισης της ποιότητάς τους.
Οι προβλέψεις δείχνουν ότι η κατάσταση των υδατικών πόρων σε παγκόσμιο αλλά και τοπικό επίπεδο είναι πιθανό να χειροτερεύσει τα επόμενα χρόνια, εκτός αν αλλάξει ο τρόπος διαχείρισής τους.

Για να αποφευχθεί η κρίση για το νερό, που δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο που να αντιμετωπισθεί με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι διάφορες άλλες κρίσεις όταν θα συμβούν. Η αντιμετώπιση της κρίσης για το νερό απαιτεί λύσεις με μακροχρόνιους σχεδιασμούς και διάρκεια εφαρμογής. Οι πολιτικοί και αυτοί που ορίστηκαν υπεύθυνοι κι αποφασίζουν πρέπει να είναι πλήρως ενημερωμένοι για το μέγεθος του προβλήματος σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Προβλέπεται ότι το νερό θα αποτελέσει όχι σε πολύ μακρυνά χρόνια, αιτία διαμάχης και συγκρούσεων μεταξύ γειτονικών χωρών, δεδομένου ότι περίπου το 40% των κατοίκων της Γης ζει σε περισσότερες από 276 διακρατικές υδρολογικές λεκάνες, το νερό των οποίων μοιράζονται περισσότερες από δύο σε κάθε περίπτωση χώρες.

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στην καλύτερη διαχείριση του διαθέσιμου νερού με περιορισμό των απωλειών ή της σπατάλης από τους χρήστες. Το νερό θα πρέπει να θεωρείται οικονομικό αγαθό, σεβαστό απ' όλους. Ο κόσμος σήμερα αλλάζει πολύ γρήγορα, και μαζί με αυτόν πρέπει να αλλάξουν και οι εφαρμοζόμενες πρακτικές στη διαχείριση του νερού.

Οι παρούσες και μελλοντικές ανάγκες και τα προβλήματα που σχετίζονται με το νερό θα πρέπει να αναλυθούν αντικειμενικά στο φως των αλλαγών που αναμένονται, εξ αιτίας της ανεπάρκειας του...