Την Κυριακή ψηφίζουμε όλοι οι Έλληνες σε Δημοψήφισμα για το αν
συμφωνούμε, ή όχι με τις "προτάσεις" των δανειστών, χωρίς να τις έχουμε
δει.
Στο μεταξύ ακούγεται ότι οι δανειστές πιθανόν να αποσύρουν αυτή την πρόταση, άρα εμείς ψηφίζουμε για το θεαθήναι.
Ή καλύτερα, αφού σαφώς όλοι λέμε ένα βροντερό ΟΧΙ στις βάρβαρες αυτές προτάσεις, λέμε ΝΑΙ σε τι;
Το ερώτημα είναι καθαρά διχαστικό, αφού το μόνο κέρδος θα είναι ένα εξίσου βροντερό ΝΑΙ στην κυβερνητική πρόταση και πολιτική. Μετά θα λένε ότι "μη μιλάτε για τα σκληρά μέτρα, εσείς τα ψηφίσατε σε ποσοστό 70%".
Με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα πτωχεύει κανείς την χώρα, την εξαθλιώνει και μετά λέει οτι ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.
Με το ΝΑΙ επιβάλει τα μέτρα χωρίς να τον πάρουν με τις ντομάτες γιατί λέει ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.
Αν θυμάται κάποιος τι έλεγε ο Τσίπρας οταν ο ΓΑΠ μίλησε για δημοψήφισμα τότε θα καταλάβει την πολιτική απάτη και πόσο κορόιδα πιάστηκαν όσοι πίστεψαν στα λόγια τα μεγάλα.
Ψάχνω να βρω τι έργο έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα και τα μόνα που μπορώ να σκεφτώ είναι οτι διέλυσε οτι καλό είχε γίνει στην παιδεία, άνοιξε τα σύνορα σε όλους τους λαθραίους εισβολείς ακόμη και στους τζιχαντιστές αφού όλοι περνούνε ελεύθερα τα ανύπαρκτα πια Ελληνικά σύνορα, αποφυλάκισε τρομοκράτες, ενθαρρύνει κάθε λογής ερωτική ανωμαλία και απαξιώνει την οικογένεια και την τεκνοποίηση την ώρα που οι γειτονιές και οι παιδικές χαρές γεμίζουν με αλβανάκια, τσετσενάκια, αραπάκια και δεν ακούγεται Ελληνική παιδική φωνή...
Δεν ξέφυγε από τα συνηθισμένα κυβερνητικά όπως όλοι και διόρισε φίλους και συγγενείς, ακούει κάθε αίτημα κάθε βολεμένης συντεχνίας, άνοιξε την ΕΡΤ με όλο της το κηφηναριό, (ξανά) διόρισε τους πελάτες του Κατρούγκαλου, έχασε 5 μήνες σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις και κυρίως άφησε την Ελλάδα χωρίς συμμάχους.
Δέν είναι οι Γερμανοί απεναντί μας, είναι δυστυχώς όλη η Ευρώπη και οι άλλες μεγάλες χώρες, και αν οι ΗΠΑ λένε κάποιες καλές κουβέντες είναι γιατί φοβούνται οτι θα γίνουμε Λιβύη και θα αποσταθεροποιήσουμε την περιοχή. Και μην ξεχνάμε πόσοι γείτονες και όχι μόνο θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τη δεινή θέση της Ελλάδας ( δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται).
Επειδή λοιπόν οι καιροί είναι πονηροί ας έχουμε το νου μας.
Να ψηφίσεις όχι αλλα να ξερεις τι προγραμμα θα εχει η κυβερνηση.Δυστυχως καί οι ιδιοι δεν ξέρουν τι θα κάνουν
Οι περισσότεροι σημερινοί Έλληνες γινήκανε ''επαναστάτες του καναπέ" και έτσι έμαθαν και τα παιδιά τους.Τα έκαναν επιστήμονες της μάσας , της ξάπλας και της φραπεδιάς.Η νεολαία νοσεί και δεν είναι σε θέση να παλέψει, να διεκδικήσει ένα ενδιαφέρον αύριο, να επαναστατήσει, να αλλάξει τον κόσμο.
Προβλέπω και στο δημοψήφισμα πολύ μεγάλη αποχή όπως και στις εκλογές, στην πραγματικότητα θα πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους μόνο τα φανατισμένα κομματόσκυλα και οι λοιποί αδιάφοροι καλοπερασάκηδες θα είναι ξαπλωμένοι σε κάποια παραλία...
Είμαστε σε θέση να πάρουμε συλλογικά μια κρίσιμη απόφαση χωρίς να διαβούμε το κατώφλι του διχασμού;
Θα φανούμε μια φορά ικανοί να χαράξουμε μια εθνική γραμμή χωρίς να κλωσήσουμε το αυγό του εμφυλίου;
Θα φανούμε δυνατοί στις στερήσεις που θα απαιτηθούν; Θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας ή θα αναστήσουμε πάλι τους μαυραγορίτες, τους δοσίλογους και θα τρώμε τις σάρκες όποιος μπορεί του άλλου;
Αυτό πρέπει να είναι το μέγα θεμα μας, πριν γίνει ο εφιάλτης του κοντινού μέλλοντος μας...
Στο μεταξύ ακούγεται ότι οι δανειστές πιθανόν να αποσύρουν αυτή την πρόταση, άρα εμείς ψηφίζουμε για το θεαθήναι.
Ή καλύτερα, αφού σαφώς όλοι λέμε ένα βροντερό ΟΧΙ στις βάρβαρες αυτές προτάσεις, λέμε ΝΑΙ σε τι;
Το ερώτημα είναι καθαρά διχαστικό, αφού το μόνο κέρδος θα είναι ένα εξίσου βροντερό ΝΑΙ στην κυβερνητική πρόταση και πολιτική. Μετά θα λένε ότι "μη μιλάτε για τα σκληρά μέτρα, εσείς τα ψηφίσατε σε ποσοστό 70%".
Με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα πτωχεύει κανείς την χώρα, την εξαθλιώνει και μετά λέει οτι ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.
Με το ΝΑΙ επιβάλει τα μέτρα χωρίς να τον πάρουν με τις ντομάτες γιατί λέει ήταν επιλογή του Ελληνικού λαού.
Αν θυμάται κάποιος τι έλεγε ο Τσίπρας οταν ο ΓΑΠ μίλησε για δημοψήφισμα τότε θα καταλάβει την πολιτική απάτη και πόσο κορόιδα πιάστηκαν όσοι πίστεψαν στα λόγια τα μεγάλα.
Ψάχνω να βρω τι έργο έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα και τα μόνα που μπορώ να σκεφτώ είναι οτι διέλυσε οτι καλό είχε γίνει στην παιδεία, άνοιξε τα σύνορα σε όλους τους λαθραίους εισβολείς ακόμη και στους τζιχαντιστές αφού όλοι περνούνε ελεύθερα τα ανύπαρκτα πια Ελληνικά σύνορα, αποφυλάκισε τρομοκράτες, ενθαρρύνει κάθε λογής ερωτική ανωμαλία και απαξιώνει την οικογένεια και την τεκνοποίηση την ώρα που οι γειτονιές και οι παιδικές χαρές γεμίζουν με αλβανάκια, τσετσενάκια, αραπάκια και δεν ακούγεται Ελληνική παιδική φωνή...
Δεν ξέφυγε από τα συνηθισμένα κυβερνητικά όπως όλοι και διόρισε φίλους και συγγενείς, ακούει κάθε αίτημα κάθε βολεμένης συντεχνίας, άνοιξε την ΕΡΤ με όλο της το κηφηναριό, (ξανά) διόρισε τους πελάτες του Κατρούγκαλου, έχασε 5 μήνες σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις και κυρίως άφησε την Ελλάδα χωρίς συμμάχους.
Δέν είναι οι Γερμανοί απεναντί μας, είναι δυστυχώς όλη η Ευρώπη και οι άλλες μεγάλες χώρες, και αν οι ΗΠΑ λένε κάποιες καλές κουβέντες είναι γιατί φοβούνται οτι θα γίνουμε Λιβύη και θα αποσταθεροποιήσουμε την περιοχή. Και μην ξεχνάμε πόσοι γείτονες και όχι μόνο θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τη δεινή θέση της Ελλάδας ( δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται).
Επειδή λοιπόν οι καιροί είναι πονηροί ας έχουμε το νου μας.
Να ψηφίσεις όχι αλλα να ξερεις τι προγραμμα θα εχει η κυβερνηση.Δυστυχως καί οι ιδιοι δεν ξέρουν τι θα κάνουν
Οι περισσότεροι σημερινοί Έλληνες γινήκανε ''επαναστάτες του καναπέ" και έτσι έμαθαν και τα παιδιά τους.Τα έκαναν επιστήμονες της μάσας , της ξάπλας και της φραπεδιάς.Η νεολαία νοσεί και δεν είναι σε θέση να παλέψει, να διεκδικήσει ένα ενδιαφέρον αύριο, να επαναστατήσει, να αλλάξει τον κόσμο.
Προβλέπω και στο δημοψήφισμα πολύ μεγάλη αποχή όπως και στις εκλογές, στην πραγματικότητα θα πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους μόνο τα φανατισμένα κομματόσκυλα και οι λοιποί αδιάφοροι καλοπερασάκηδες θα είναι ξαπλωμένοι σε κάποια παραλία...
Είμαστε σε θέση να πάρουμε συλλογικά μια κρίσιμη απόφαση χωρίς να διαβούμε το κατώφλι του διχασμού;
Θα φανούμε μια φορά ικανοί να χαράξουμε μια εθνική γραμμή χωρίς να κλωσήσουμε το αυγό του εμφυλίου;
Θα φανούμε δυνατοί στις στερήσεις που θα απαιτηθούν; Θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας ή θα αναστήσουμε πάλι τους μαυραγορίτες, τους δοσίλογους και θα τρώμε τις σάρκες όποιος μπορεί του άλλου;
Αυτό πρέπει να είναι το μέγα θεμα μας, πριν γίνει ο εφιάλτης του κοντινού μέλλοντος μας...
