ΟΙ ΙΠΠΕΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ο δημοφιλής κωμικός Νίκος Καλογερόπουλος γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε μια σουρεαλιστική και αλληγορική κωμωδία από το 2011, με πολιτικές προεκτάσεις αλλά και αναφορές στου μύθους της αρχαιότητας.

Ένας ηθοποιός με ένδοξο παρελθόν και αβέβαιο μέλλον, εγκαταλείπει στα πενήντα του την Αθήνα για να γλυτώσει από τις τράπεζες.

Με την βοήθεια ενός φίλου του βρίσκει καταφύγιο σ' ένα ερημωμένο κάστρο στην καρδιά της Μεσσηνίας, όπου θα γνωρίσει μια σειρά από παράξενους ανθρώπους και ακόμη πιο παράξενες περιπέτειες...

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΜΥΘΟΣ...

Οι μύθοι πολλές φορές τα λένε όλα, όπως αυτός:

Κάποια μέρα, κατακουρασμένος ο διάβολος από τις διαβολιές του αποφάσισε να βγει στη σύνταξη.

Αλλά μια και η κοινωνική ασφάλιση που είχε δεν επαρκούσε, είπε να αυξήσει τις συντάξιμες μηνιαίες αποδοχές του με το να πουλήσει την εργαλειοθήκη του με όλη την πραμάτειά της. Ολα τα διαβολοεργαλεία ήταν μέσα: η κακία, ο φθόνος, η ζήλεια, το μίσος, η απληστία, η αλαζονία, η περιφρόνηση, ο κυνισμός κ.λπ.

Όμως ένα από όλα αυτά ήταν παραγκωνισμένο. Φαινόταν να είχε χρησιμοποιηθεί πολλές φορές και κατά πολύ πιο πολύ χρόνο από τα άλλα.

Παραξενεμένος ένας περαστικός στάθηκε και ρώτησε τον διάβολο:

- Τι κάνει αυτό το εργαλείο και γιατί το πουλάς ακριβότερα από τα άλλα;

Ο διάβολος του απάντησε:

- Είναι το εργαλείο της αποθάρρυνσης, που σε κάνει στο λεπτό να χάσεις το κουράγιο σου...

Ο περαστικός ξαναρώτησε:

- Ναι, αλλά γιατί είναι κατά πολύ ακριβότερο από τα άλλα;

- Απλούστατα, επειδή είναι το εργαλείο που ευκολότερα μπορείς να καρφώσεις στην καρδιά κάποιου. Και μόλις η αποθάρρυνση βυθιστεί στην καρδιά του, είναι πια πολύ εύκολο να βάλεις στον άλλο όλα τα υπόλοιπα εργαλεία...

ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΙΑΤΙΚΑ...

Ημέρες γιορτινές. Ετοιμασίες για τα Χριστούγεννα και το νέο έτος στους κεντρικούς δρόμους, στις πλατείες, τα καταστήματα και στα σπίτια. Στολισμοί επίκαιροι χαρούμενοι, ελκυστικοί, ιδίως στα μαγαζιά. Πρόκληση για αγορές.

Μια σωστή και τραγελαφική εμποροπανήγυρη, στην οποία έχουμε μετατρέψει την πιο όμορφη γιορτή του χρόνου. Γενική δυστυχώς, η απουσία του πνευματικού περιεχομένου της εορτής των Χριστουγέννων. Φιέστες, σπατάλες, παρά την οικονομική κρίση.

Εκείνο πια που πέρα ακόμα και την εκμετάλλευση την εμπορική, ξεπερνά κάθε όριο αξιοπρέπειας και λογικής είναι η γελοιοποίηση του Αγίου Βασιλείου.

Μια χοντρή, γελαστή κόκκινη φιγούρα με τις άσπρες γούνες και την επίσης άσπρη μακριά γενειάδα, που υποτίθεται πως κατεβαίνει από τις καμινάδες και αφήνει δώρα κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο για τα "καλά παιδιά". Για τα "κακά παιδιά" έφερνε μαζί του ένα μαύρο ξωτικό για να τα μαστιγώσει!

Παρ' όλο που αυτή η ανεπίτρεπτη και ασεβέστατη φιγούρα, με το όνομα Santa Claus είναι επινόησις της Β. Αμερικής του 19ου αιώνα (πρωτοφάνηκε σαν διαφημιστικό concept της Coca - Cola), οι ιστορικές ρίζες του μύθου οδηγούν πίσω στον Άγιο Νικόλαο. Γι' αυτό και το όνομα Santa Claus (ονομάζεται επίσης και Saint Nicolas ή Saint Nick), είναι παραφθορά του Γερμανικού Sankt Nikolaus και του Ολλανδικού Sanct Herr Nicholaas Sinter Klaas.

Στη συνείδηση των ευρωπαϊκών λαών του Βορρά, ο Άγιος της Ανατολής τόσο ξακουστός για τη γενναιοδωρία του και τη συμπαράστασή του στους φτωχούς ανθρώπους, μπερδεύτηκε με τους ειδωλολατρικούς μύθους, το ρωμαϊκό Befana και τους Γερμανούς Berchta και Knecht Ruprecht.

Απ' αυτό το ανακάτεμα βγήκε το αστείο παχουλό γεροντάκι που δεν έχει καμία σχέση με τον μεγάλο Άγιο του οποίου το όνομα μεταχειρίζονται, χαρακτηριστική έκφραση της εποχής μας που δεν μπορεί ή δεν θέλει να αποφασίσει αν είναι χριστιανική ή ειδωλολατρική, που αφήνει να παρασυρθεί λίγο από το συναίσθημα, λίγο από τα όνειρα, αλλά που μεταχειρίζεται - εκμεταλλεύεται τα πάντα για το οικονομικό κέρδος. Και δυστυχώς καμιά αντίδραση και από την Εκκλησία και από τους λεγόμενους πνευματικούς ανθρώπους και από όποιο λογικό άνθρωπο.

Να έβλεπε άραγε ο Άγιος Νικόλαος ή ο Άγιος Βασίλειος ο δικός μας μέσα στη μεγάλη του σοφία, ότι θα ερχόταν εποχή που οι άνθρωποι θα μετέτρεπαν τα "σπλάχνα ελέους" του σε εμπορική ατραξιόν; Ότι αντί να βοηθούμε κρυφά όπως έκανε εκείνος ανθρώπους που υποφέρουν με αξιοπρέπεια, χωρίς να ξέρει κανείς πόσες δυσκολίες και στερήσεις περνούν, γεμίζουν με δώρα ανθρώπους που τα έχουν όλα και δεν συγκινούνται πια από τίποτε;

Το παράξενο είναι ότι κανείς μας δεν είναι ευχαριστημένος απ' αυτήν την κατάσταση αλλά και κανείς δεν κάνει κάτι για να μπει κάπου μια τελεία. Όλοι γκρινιάζουμε με τους ατέλειωτους καταλόγους συγγενών και φίλων, που θα πρέπει να τους βρούμε δώρα για τις γιορτές. Πολλές φορές αγοράζουμε πράγματα για ανθρώπους, που δεν ξέρουμε τι γούστο έχουν, που μπορεί να πετάξουν και στα σκουπίδια αυτά που τους πήραμε, όμως εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τους θυμηθούμε στις γιορτές!

Να τους θυμηθούμε πώς; Σαν αγγαρεία; Σαν έναν ακόμη μπελά μέσα στις τόσες εορταστικές φροντίδες; Σαν ένα όνομα σ' έναν κατάλογο που πρέπει να σβήσουμε; Απρόσωπα, αδιάφορα, καθηκοντολογικά; Ξεκινάμε να αγοράζουμε πράγματα έτσι για να τελειώνουμε κι απ' αυτή τη δουλειά, να βγάλουμε κι αυτή την υποχρέωση, χωρίς να θέλουμε να δώσουμε χαρά και να πάρουμε χαρά.

Και δεν είναι μόνο στους ανθρώπους που μας είναι αδιάφοροι που το κάνουμε αυτό. Η ένταση και η κούραση που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε στους εαυτούς μας είναι τόση, ώστε ακόμη και τους ανθρώπους που θέλουμε να τους ευχαριστήσουμε, δεν έχουμε και πολύ καιρό να τους σκεφθούμε.

Τα Χριστούγεννα είναι σιωπή και χαρά και ηρεμία. Αληθινά Χριστούγεννα και αληθινό Άγιο Βασίλειο. Όχι γελοιοποίηση για εμπορικούς και μόνο λόγους...

ΑΓΕΛΑΣΤΟΣ ΠΕΤΡΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Η Αγέλαστος Πέτρα του Φ. Κουτσάφτη από το 2000. Η ταινία ακολουθεί τις ζωές ορισμένων κατοίκων της Ελευσίνας.

Η Ελευσίνα είναι μια μικρή βιομηχανική πόλη 20 χλμ. δυτικά της Αθήνας. Με την πόλη αυτή δέθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο αγαπημένος μύθος των Αρχαίων, όπου κάθισε αγέλαστη η Θεά Δήμητρα, συντετριμμένη από την εξαφάνιση της κόρης της Περσεφόνης. Σήμερα είναι ένα αυτούσιο κομμάτι της Ελλάδος. Ισως πιο κακοποιημένο. Είναι η Ελλάδα στην οποία γυρίσαμε την πλάτη μας.

Καθημερινοί, απλοί άνθρωποι παρελαύνουν μπροστά από τον φακό απαθανατίζοντας έτσι το κομμάτι της Ελευσίνας που κρατάνε μέσα τους. Η ταινία βραβεύτηκε στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

tvxs.gr Αγέλαστος Πέτρα

ΜΥΓΑ ΣΤΟΝ ΚΑΦΕ...

Εάν έπεφτε μια μύγα ή ένα άλλο έντομο ξαφνικά στην κούπα του καφέ σας πως θα αντιδρούσατε;

Δείτε πληροφοριακά πως θα αντιδρούσαν διάφορες εθνικότητες:

* Εγγλέζος: Πετάει την κούπα με τον καφέ και φεύγει από την καφετέρια.

* Αμερικάνος: Βγάζει το έντομο και συνεχίζει να πίνει τον καφέ του.

* Κινέζος: Τρώει το έντομο και πετάει τον καφέ.

* Εγκλωβισμένος Παλαιστίνιος: Πίνει τον καφέ μαζί με το έντομο.

* Σκοτσέζος: Πιάνει το έντομο και το σφίγγει φωνάζοντας "φτύσ' τον καφέ ρε!".

* Ισραηλινός:
1. Πουλάει τον καφέ στον Αμερικάνο και το έντομο στον Κινέζο.
2. Διαμαρτύρεται ότι η προσωπική του ασφάλεια βρίσκεται σε κίνδυνο.
3. Φωνάζει ότι οι Παλαιστίνιοι του ρίχνουν έντομα στον καφέ.
4. Κατηγορεί ότι η Χεζμπολάχ η Χαμάς, η Συρία και το Ιράν υποθάλπουν επιθέσεις με όπλα μαζικών εντόμων.
5. Συσχετίζει αυτή την ποταπή επίθεση με την Παλαιστινιακή τρομοκρατία, με καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με τον αντισημιτισμό, το ολοκαύτωμα, τη διασπορά, την έξοδο.
6. Διατάζει τον πρόεδρο της Παλαιστινιακής αρχής να σταματήσει αμέσως όλα τα έντομα να πετάνε ή να πέφτουν μέσα στον καφέ του.
7. Επανακαταλαμβάνει τη δυτική όχθη και τη Γάζα, συνεχίζει την εποίκοιση, κόβει την παροχή νερού και ρεύματος στους Παλαιστίνιους, τρομοκρατεί ή εξευτελίζει πολίτες, σκοτώνει ή σακατεύει οτιδήποτε στο πέρασμά του.
8. Απαιτεί ισχυρότεροι στρατιωτική βοήθεια από τους Αμερικάνους.
9. Ζητά δάνειο ενός δισεκ. δολλαρίων με 100ετή περίοδο αποπληρωμής από τους Αμερικάνους για την αγορά καινούργιας κούπας καφέ.
10. Απαιτεί εφ όρου ζωής δωρεάν καφέ από την καφετέρια ως αποζημίωση.

* Έλληνας: Ρίχνει μια χριστοπαναγία στη γυναίκα του και πάει στη μάνα του να πιεί έναν καφέ της προκοπής.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ...

Παγκόσμια μέρα κατά των ναρκωτικών σήμερα και θα περισσέψει πάλι η υποκρισία από πολλές πλευρές. Για δήθεν αθώους χρήστες - θύματα που παρασύρονται κι εξαναγκάζονται σε χρήση ουσιών από τάχα αδίστακτους εμπόρους...

Από τους μεγαλύτερους μύθους που έχω ακούσει και νιώσει, αντάμα με κείνους του "ξέρεις ποιός είμαι εγώ" και "προϋπηρεσία έχεις;" κανείς τους δεν ισχύει στο μέτρο που τους επικαλούνται.

Από 8 χρονών βγαίνω από το σπίτι και κυκλοφορώ στον δρόμο καθημερινά, στις πιο επικίνδυνες γειτονιές της πόλης που μένω. Ήθελα δεν ήθελα σε μια τέτοια περιοχή γεννήθηκα και με τέτοιες περιοχές γειτόνευε.
Συναντούσα πλήθος αληταράδων, ξεπεσμένων απόβλητων, ανήλικων συμμοριτών όταν εγώ δεν ανήκα πουθενά λόγω χαρακτήρα, αλκοολικών ρεμπεσκέδων, πουτάνων και νταβατζήδων, αγροίκων ψαράδων κι εργατών.
Δεν γεννήθηκα σε περιβάλλον διανοούμενων, ούτε με καλούσαν ποτέ στα πάρτυ και τα σαλόνια τους οι φλώροι της "καθώς πρέπει κοινωνίας".

Ε, λοιπόν ποτέ όλα αυτά τα χρόνια δεν βρέθηκε κανείς παιδεραστής να με βιάσει, απαγωγέας να με απαγάγει για λύτρα, ουδείς να με σκοτώσει για να πουλήσει τα όργανα μου και στο θέμα μας, να μου προτείνει να πάρω ναρκωτικά, πόσο μάλλον να με αναγκάσει με το ζόρι να τ' αγοράσω. Ούτε τα συνάντησα ποτέ να πουλιούνται στη μέση του δρόμου ελεύθερα στον καθένα.

Ναρκωτικά υπήρχαν πάντα. Δίπλα μου...

Χρήστες, κυρίως ναυτικοί τότε και νεαροί φοιτητές και μαθητές αργότερα, που με τη θέληση τους προμηθεύονταν και χρησιμοποιούσαν ουσίες μόνοι ή σε παρέες.
Τις προμηθεύονταν με μεγάλες δυσκολίες ύστερα από κρυφά ραντεβού σε απόμερα μέρη από άγνωστους σε μένα εμπόρους. Πήγαιναν κατόπιν σε μια γωνιά και τα κατανάλωναν για την καλοπέραση τους και μόνο.
Ή τα μοίραζαν σαν απαραίτητο συμπλήρωμα κι εφέ στα πάρτυ τους, διαφημίζοντας τα εμπιστευτικά μεταξύ τους...

Ένοιωσα μια φορά άθελα μου την μυρωδιά του χασισιού όταν σε μια βόλτα με έπιασε ξαφνική μπόρα δυνατή και κατέφυγα στα ερειπωμένα παλιά σφαγεία, την ώρα που το κάπνιζαν κάποιοι άγνωστοι. Δεν ενοχλήθηκαν, δεν μ' έδιωξαν, ούτε με κάλεσαν να προστεθώ στην παρέα τους, απλά συνέχισαν το κάπνισμα και τον ρεμβασμό τους σε κάποια απόσταση από μένα όσο περίμενα να κοπάσει η μπόρα και να φύγω...

Διάβαζα πως "τα ναρκωτικά κάνουν θραύση στους νέους", "η ηρωίνη σκοτώνει", "μαριχουάνα στα αμερικάνικα κολέγια" κι άλλα πολλά σε εκείνα τα παλιά περιοδικά "Θαυμάσιο" και "Καζανόβα" που μάζευα τακτικά από τον δρόμο των μπορντέλλων, όπου ήξερα πως τα παρατούσαν αφού τα ξεφύλλιζαν.
Τα ίδια και τότε και τώρα...Μπούρδες επίσημες, από στόματα ειδικών κι αιωνίως ανησυχούντων.

Άδικα κινδυνολογούσαν...Ποτέ δεν ξεκληρίστηκε όλη η νεολαία, μόνο κάποιοι καλοπερασάκηδες που τα συνήθισαν κι εξαρτήθηκαν από αυτά για τους δικούς τους λόγους κι αφού τα χρησιμοποιούσαν για 20 χρόνια και στερούσαν τον οργανισμό τους από θρεπτικά στοιχεία ταυτόχρονα αφού προτιμούσαν τη μαστούρα από την τροφή, έφταναν κάποτε στο τέρμα και αποστεωμένοι ξάπλωναν στις γωνιές και περίμεναν να τελειώσουν, προκαλώντας τον οίκτο των περαστικών με τα χάλια τους...

Ποτέ δεν συμπάθησα ούτε λυπήθηκα χρήστες στο τελευταίο στάδιο πριν τον θάνατο, μόνο αηδία κι αποστροφή μου προκαλούν. Γιατί ξέρω την προϊστορία τους, παρόμοια με την παραπάνω με μικρές παραλλαγές η προσωπική ιστορία του καθεμιανού...

Είχα και προσωπικές προστριβές και συμπλοκή με έναν συγκεκριμένο από δαύτους πριν 3 χρόνια, που ζητούσε να του πληρώνω εγώ (κι άλλοι) τις δόσεις του με θράσος. Μεγάλος σε ηλικία και προκλητικός, πρέπει να έχει ψοφήσει τώρα αφού δεν εμφανίζεται στο κέντρο να ενοχλεί, με πρόλαβε η μοίρα του που περίμενα μια βολική ευκαιρία να τον αποσύρω απο την κυκλοφορία.

Τι θα πει ρε, καταχράται κι εξαρτάται από ουσίες;

Δεν φέρει καμιά ευθύνη αυτός για τη ζωή του και τις πράξεις του; Τι κοπανάνε κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάποιοι παλαβογιατροί και δικηγόροι, αποσκοπώντας πρωτίστως σε "ιδίον ώφελος" από πελατεία σε λίστες αναμονής για προγράμματα απεξάρτησης δήθεν, που δεν έχουν καμιά επίδραση σε άτομα με κατεστραμένο οργανισμό και διαλυμένη προσωπικότητα, πεταμένα λεφτά για τους εξαρτημένους μα γεμίζουν τσέπες δημαγωγών και μεσαζόντων.

Εμένα ποιός Θεός ή Διάολος με προστάτευε από ψηλά και δεν το ήξερα;
Σε αυτόν τον κόσμο δεν ζούσα κι εγώ, μόνος, φτωχός και χωρίς ιδιαίτερη οικογενειακή συμπαράσταση ποτέ, γιατί δεν με άγγιξαν τα ναρκωτικά;
Ούτε αόρατος ήμουνα, ούτε υψηλή προστασία είχα, πως δεν με πίεσε ουδείς "αδίστακτος" έμπορος να γίνω θύμα του;

Πολιτικοί που θα βρείτε ευκαιρία να δημαγωγήσετε πάλι μπροστά σε ακροατήριο αφελών και φοβισμένων γονέων για "νεολαίους που κινδυνεύουν, απροστάτευτοι έρμαια των εμπόρων", πριν δοκιμάσετε να μου αλλάξετε γνώμη ελάτε να κάνουμε μια βόλτα πεζοί σε παρόμοια μέρη με αυτά που μεγάλωσα και κινήθηκα εγώ, να δούμε αν αυτή τη φορά δοκιμάσει κάποιος έμπορος να μας προσφέρει τα προϊόντα του, είτε εισαγόμενα είτε ποιοτικότερα εγχώριας παραγωγής, ή αν είναι αρκετά τολμηρός να μας αναγκάσει με βία να αγοράσουμε, μπας και πλουτίσει αυτός, ωραίο παραμύθι βρήκατε.

Το τι θα πάθει θα το μάθει αν δοκιμάσει, έχω την δική μου "δικαιοσύνη" που δεν σηκώνει ενστάσεις κι εφέσεις από φαφλατάδες συναδέλφους σας, αν δεν τολμήσει δεν με πειράζει η παρουσία του, ούτε με αφορά άμεσα, κάθε γονιός ας έχει από κοντά τα τέκνα του μαθαίνοντας τους να μην παρασέρνονται από τα πάθη τους ή τις παρέες τους και δίνοντας τους αρχές.

Εγώ έχτισα πανίσχυρο χαρακτήρα στερούμενος 5 (περιτά) πράγματα για ν' αποκτήσω 1, λόγω έλλειψης αρκετού χρήματος για ξόδεμα, πρόβλημα που ακόμη με συνοδεύει...


Εσείς θα διαψευτείτε πάλι, αν δεν δείτε την αληθινή ζωή όπως βιώνεται στους δρόμους...