ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ...

Από 9/1 χρειάζεται πλέον η έκδοση ενεργειακού πιστοποιητικού για να γίνουν τα συμβόλαια αγοράς ή πώλησης κάποιου ακινήτου μεγαλύτερου των 50 τμ.

Ένας ενεργειακός επιθεωρητής ανάφερε τα έγγραφα που χρειάζονται από τον ιδιοκτήτη για να πάρει το ενεργειακό πιστοποιητικό:

1. Ιδιοκτησιακό καθεστώς του κτιρίου ή κατοικίας (αριθμός ιδιοκτησιών, αριθμός ιδιοκτητών).
2. Πίνακας χιλιοστών.
3. Πλήρη στοιχεία του ιδιοκτήτη (ΑΦΜ, ΔΟΥ).
4. Κωδικός Αριθμός Εθνικού Κτηματολογίου (ΚΑΕΚ) στην περίπτωση που το κτίριο έχει ενταχθεί στο Εθνικό Κτηματολόγιο.
5. Δήλωση και Κωδικός Ιδιοκτησίας Εθνικού Κτηματολογίου.
6. Αρχιτεκτονικά σχέδια ως κατασκευασθέν σε ηλεκτρονική μορφή.
7. Ηλεκτρομηχανολογικά σχέδια ως κατασκευασθέν σε ηλεκτρονική μορφή.
8. Μελέτη θερμομόνωσης κατατεθειμένη στην Πολεοδομία σε ηλεκτρονική μορφή.
9. Πίνακας Κατανομής Δαπανών κεντρικής θέρμανσης.
10. Οικοδομική Άδεια.
11. Τοπογραφικό σχέδιο σε ηλεκτρονική μορφή.
12. Ύπαρξη ηλιακών κατόπτρων (τετραγωνικά μέτρα)
13. Ύπαρξη κλιματιστικών μονάδων (split).
14. Φωτογραφίου του κτιρίου σε ψηφιακή μορφή που να διακρίνεται η ιδιοκτησία ή το διαμέρισμα
15. Τιμολόγια ενεργειακών καταναλώσεων του κτιρίου ή κατοικίας της τελευταίας τριετίας (ΔΕΗ, Φυσικό αέριο, πετρέλαιο, ξύλα)
16. Φύλλο συντήρησης και ρύθμισης της κεντρικής θέρμανσης της τελευταίας τριετίας (συντήρηση καυστήρα)
17. Πλήρη στοιχεία επικοινωνίας του υπευθύνου του κτιρίου (διαχειριστής) ή της κατοικίας (ιδιοκτήτης).
Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν σχέδια (αρχιτεκτονικά, ηλεκτρομηχανολογικά, μελέτη θερμομόνωσης), θα πρέπει να γίνει αυτοψία από τους ενεργειακούς επιθεωρητές και αποτύπωση των σχεδίων.

Η έκδοση ενεργειακού πιστοποιητικού αποτελεί Ευρωπαϊκή οδηγία, άρα ήταν μια υποχρέωση στην οποία έπρεπε να ανταποκριθεί η Ελλάδα και αφορά τόσο την ιδιοκτησία (από 9/1) όσο και την ενοικίαση (από 1/7) ακινήτων άνω των 50 τ.μ.

Επίσης σε αυτή τη φάση και για μερικά χρόνια το εν λόγω πιστοποιητικό έχει ένα «γνωμοδοτικό» χαρακτήρα, αποτυπώνει δηλαδή την κατάσταση ως έχει, χωρίς να γεννάται η υποχρέωση του ιδιοκτήτη να προβεί σε μετατροπές του ακινήτου του.

Είναι ακόμη λογικό η έκδοση των πιστοποιητικών να παραπέμπεται στην ελεύθερη αγορά των μηχανικών συγκεκριμένα, σε ένα μητρώο που είναι «ανοιχτό» σε όλους τους μηχανικούς, εφόσον συγκεντρώνουν ορισμένα προαπαιτούμενα.

Είναι τέλος λογικό να αναζητείται η ενεργειακή εικόνα των ακινήτων, άρα να απαιτούνται ορισμένα έγγραφα, ανάλογα των οποίων απαιτούνται έτσι κι αλλιώς για τα συμβόλαια μεταβίβασης ακινήτων.

Όμως:

1) Αν για την έκδοση ενός πιστοποιητικού απαιτούνται άλλα 17, κάτι στραβό υπάρχει στη διαδικασία. Πρόκειται για έναν εξόφθαλμο παραλογισμό που δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού.

2) Ποια είναι η λογική της δημιουργίας νέων φακέλλων, όταν όλες σχεδόν οι υπηρεσίες έχουν ηλεκτρονικοποιηθεί και όταν έχουν διαμορφωθεί οι βάσεις δεδομένων; Γιατί να προσκομίσει κάποιος «βεβαίωση κτηματολογίου» ή «τιμολόγια της ΔΕΗ», όταν υπάρχουν διαθέσιμα στα αρχεία του κτηματολογίου και της ΔΕΗ; Στο φινάλε, ποιός είναι ο λόγος της ηλεκτρονικοποίησης-ψηφιοποίησης, αφού οι διαδικασίες παραμένουν στο παλαιό μοντέλο και αφού οι δημόσιες υπηρεσίες δεν αξιοποιούν τα υλικά που διαθέτουν προχωρώντας σε συνέργειες, παρά διατηρούν τις παλαιές διαδικασίες απαιτώντας από τους πολίτες την υποβολή φακέλων;

3) Αυτή είναι η fast track διαδικασία, που θα διευκολύνει την κινητικότητα στην αγορά ακινήτων; Δεν είδε κανείς απ΄το αρμόδιο υπουργείο τον παραλογισμό του πράγματος (που, σημειωτέον, δεν προκύπτει απ΄το Προεδρικό Διάταγμα) και δεν σήμανε συναγερμό για να μην εκφυλιστεί μια διαδικασία που ορθά θεσπίστηκε, που έχει νόημα και που υπηρετεί ένα σωστό στόχο; Ή μήπως, κανείς δεν φαντάζεται ότι είναι θέμα λίγου χρόνου για το Ελληνικό δαιμόνιο η δημιουργία μιας νέας αγοράς έκδοσης ενεργειακών πιστοποιητικών, με άλλα λόγια ένα παραμάγαζο όπου το χαρτοβασίλειο θα παραδίδεται εντός φακέλου σε 24 ώρες, έναντι αντιτίμου και άνευ απόδειξης;

4) Γιατί ενεργοποιείται η έκδοση ενεργειακού πιστοποιητικού πάνω στη διαδικασία των μεταβιβάσεων ή των ενοικιάσεων και δεν αποτελεί υποχρέωση της διαχείρισης, που θα πρέπει να εφαρμοστεί σε ένα εύλογο διάστημα όπως συνέβη λ.χ. με την αλλαγή των ανελκυστήρων;

Με άλλα λόγια, γιατί θα πρέπει ο συναλλασσόμενος ιδοκτήτης, να καταβάλλει το τίμημα για τη συμπλήρωση ενός φακέλλου, πάνω στον οποίο θα πατήσουν και οι λοιποί ένοικοι όταν βρεθούν στην αντίστοιχη ανάγκη, «άσε μας ένα αντίγραφο του φακέλλου στη διαχείριση να υπάρχει» θα λένε οι συγκάτοικοι ενός κτιρίου...

4) Είναι τόσο αδύνατο τελικά να υπηρετείται ένας σωστός στόχος από μια απλή διαδικασία και να μην υπονομεύεται από μιαν εσφαλμένη μεθοδολογία, η οποία ωθεί με τη σειρά της τον νηφάλιο άνθρωπο να μετατρέπεται σε ψυχωτικό και τον οπαδό μιας ιδέας (ενεργειακής οικονομίας εδώ), να γίνεται φανατικός πολέμιός της; (Το ερώτημα είναι ρητορικό, γιατί η απάντηση είναι προφανής: ναι, είναι αδύνατο εδώ!).

ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ...

Έρχεται το τέλος της διαπλεκόμενης δημοσιογραφίας και των μεγαλοεκδοτών. Τελειώνουν μαζί με όλα τους τα ψέματα. Η παραπληροφόριση και τα ψέματα τιμωρούνται...

Η κρίση τους έπληξε κι αυτούς κι ένεκα συρρικνωμένης κυκλοφορίας και κερδών, απολύουν τους υποτακτικούς τους.

Όλους αυτούς τους κονδυλοφόρους και τους μαρκουτσοφόρους, που εμείς τους κάναμε αυτό που νομίζουν πως "είναι" σήμερα, με την θέαση και τη στήριξη τους με την εμπιστοσύνη μας.

Εμείς, που πάμε και τους τα ακουμπάμε για να διαβάζουμε μπούρδες κατ' υποβολή τυπωμένες στο χαρτί ή να ακούμε κραυγές στο χαζοκούτι.

Τι ήταν ο καθένας τους πριν εμείς το κοινό του, τον κάνουμε σταρ βλέποντας το κανάλι ή αγοράζοντας τη φυλλάδα που τον προσέλαβε; Αν κοιταχτούμε στον καθρέφτη, αν ψάχνουμε να βρούμε πώς ο καθένας από δαύτους έγινε "πρώτη μούρη" με ανάλογες αποδοχές και κοινωνική καταξίωση, ενίοτε και με πολιτικές φιλοδοξίες...

Αυτή η ράτσα των δημοσιογράφων με τις φιλτραρισμένες ειδήσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εκδοτών και μόνο, αυτοί που αποχαυνώνουν τον λαό, ήρθε η ώρα να καταλάβουν ποιους δουλεύανε με τις υπηρεσίες τους τόσα χρόνια.

Όμως το ζουμί είναι ότι δεν παίζουν ρόλο τα πρόσωπα, αλλά ο τρόπος λειτουργίας των ΜΜΕ γενικότερα.

Και αυτοί που βγαίνουν στις οθόνες να μην υπήρχαν, τώρα θα βρίσκονταν κάποιοι άλλοι στη θέση τους που θα έλεγαν και θα έκαναν ακριβώς τα ίδια, διότι αυτές είναι οι εντολές που παίρνουν από τα αφεντικά τους.

Το πρόβλημα βρίσκεται στη ρίζα, όχι στους καρπούς. Τα αφεντικά τους πρέπει να αλλάξουν, όχι οι δημοσιογράφοι - τσιράκια που έχουνε και ημερομηνία λήξης άμα δεν "πουλάνε"...

Σε ποιους όμως να απευθυνθούν τώρα που αποκαλύπτονται; Εξ ου και η κρίση στον τύπο με μειωμένες πωλήσεις, διαφημίσεις, κέρδη, γκρίνια κι απολύσεις...

Οι πιο πολλοί δεν θέλουμε να βλέπουμε πια την γκαιμπελική προπαγάνδα τους ούτε στα περιπτερα ούτε στους δέκτες μας.

Βάζοντας τους στον δρόμο για τον αγύριστο, όπως τους στέλνει καθημερινά ο Ελληνικός λαός αγανακτισμένος. Που η δημοκρατική του συνείδηση του επιβάλει να μην δίνει πια ούτε ένα ευρώ στους συγκεκριμένους εκδότες που έχουν κατακλέψει την χώρα τόσα χρόνια χάρη στις φυλλάδες τους και την επιρροή σε πολιτικούς και πόπολο.

Δεν αρκεί να μην αγοράζουμε τα πολιτικά έντυπα των συγκροτημάτων αυτών, αλλά και κάθε είδους άλλο έντυπο που εκδίδουν, είτε αθλητικό, είτε life style. Κανένας μας να μη γίνει στήριγμα του διαπλεκόμενου, εκδοτικού κατεστημένου που λυμαίνεται το δημόσιο βίο, εδώ και δεκαετίες και μας βλέπουν σαν χαχόλους εμάς τους "μη εκλεκτούς τους".

Καιρός είναι να αποσπαστούν τα ΜΜΕ από τους συγκεκριμένους "διαπλεκόμενους" 80άρηδες επιχειρηματίες που χωρίς άδειες τα κατέχουν και να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας και ελέγχου τους, ώστε να πάψουν να παραπληροφορούν.

Ποια συμφέροντα δηλαδή περιμένετε να υποστηρίξει ο κάθε επιχειρηματίας; Τα δικά του ή του λαού;

Βρυκόλακες που έχουν ρουφήξει το αίμα των Ελλήνων τόσα χρόνια, διαπλοκή, σαπίλα και βρωμιά όλη η ιστορία τους και η "επιτυχία" τους σε κρατικοδίαιτες προμήθειες κυρίως...

Αυτό βέβαια, ο παραγκωνισμός τους είναι τόσο δύσκολο με τον υπάρχον λαό του καναπέ, όσο και να γίνει επανάσταση!! Διότι τα ΜΜΕ είναι ο βασικός άξονας για τη διατήρηση της εξουσίας κι έχουν διαβρώσει συνειδήσεις και συμπεριφορές. Πώς αλλιώς θα πειστεί ο λαός που ελέγχουν (κυρίως αγράμματους και νοικοκυρές), να ψηφίσει ότι τους βολεύει...

ΑΦΟΥ ΣΕ ΨΗΦΙΣΑ...

Από την σειρά 'ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΑ":

Ρουσφέτια δεν κάνουν μόνο οι βουλευτές. Και στην τοπική αυτοδιοίκηση υπάρχουν εκλεγμένοι δημοτικοί άρχοντες και αυτοί που τους ψήφισαν να βρεθούν σε αυτή την θέση, έχουν τα δικά τους αιτήματα.

Έτσι όλοι οι δήμαρχοι πιέζονται να ικανοποιούν τοπικά αιτήματα, με τρόπο πιο έντονο κι ασφυκτικό από τους βουλευτές, αφού σε κάθε μικρή κλειστή κοινωνία όλοι σχεδόν γνωρίζονται μεταξύ τους, κι επιπλέον οι δήμαρχοι ζουν και κινούνται εκεί τοπικά, δεν μπορούν εύκολα ν' αποφύγουν τους πολίτες που απαιτούν...

Τα περισσότερα αιτήματα έχουν να κάνουν με το ρυμοτομικό, το σχέδιο πόλεως και την αξία της γης της κάθε συγκεκριμένης περιοχής. Ασκούνται δε από τους πιο μορφωμένους και πλούσιους κατοίκους, οι φτωχοί κι εδώ αρκούνται σε μια θέση εργασίας σε μια υπηρεσία του δήμου κι αν τη λάβουν ησυχάζουν.

Οι άλλοι, οι έχοντες είναι που δεν ικανοποιούνται εύκολα...

Μπορεί να έχουν 10 αιτήματα, να ικανοποιηθούν τα 7 όπως θένε και για τα υπόλοιπα 3 που τους αρνήθηκαν να κατηγορούν δημάρχους και συμβούλους έξω στο καφενείο.
Με το ατράνταχτο επιχείρημα "αφού σε ψήφισα"...κι αγνοώντας ηθελημένα το "κι άλλοι με ψηφίσανε, μα δεν κάνουν έτσι, να κάτσουν στον καφά μου"...και το "είμαι δήμαρχος ολονών κι όχι δικό σας μόνο"...

Υπεράνω όλων κάποια ατομικά μικρο-συμφέροντα, κυρίως απατεώνων εργολάβων...

Παραλογισμός για μερικά παραπάνω μέτρα γης σε μια απαλλοτρίωση, έναν δρομάκο που έστριψε λίγο παραπέρα από το χωράφι και δεν θα πάρει αξία να γίνει οικόπεδο, ένα μπεντένι που έριξε ο δήμος γιατί εμπόδιζε την πρόσβαση σε παραλία, μερικές πέτρες που φάνηκαν όταν εργολάβοι έκαναν υπερβολική αμμοληψία, κάποια κλαδιά που κόπηκαν γιατί εμπόδιζαν την ορατότητα σε δρόμους κι επέσυραν ηλίθιες "κινητοποιήσεις" από αυτόκλητους οικολογούντες, κι ο τεμπέλης περιπτεράς που δεν θέλει άλλον ανταγωνιστή, τέτοια πράγματα...

Μικροσυμφέροντα που θολώνουν και τυφλώνουν τους μικρόνοες - μικροαστούς δημότες, βάζοντας στη άκρη περισσότερο σημαντικά ζητήματα που θάπρεπε να γεμίζουν το χρόνο του δημάρχου που εξαναγκάζεται με πολλά μέσα ν' ασχολείται με δαύτα και χάνονται χρηματοδοτήσεις για άλλες δράσεις που αφορούν περισσότερους μη προνομιούχους όπως πχ η "βοήθεια στο σπίτι", που και μετά πάλι ο δήμαρχος φταίει κι όχι αυτοί που τον έσπρωχναν για τα δικά τους.

Ε, δεν είναι μόνο real estate υπέρ των λίγων κατεχόντων τα δημοτικά θέματα και προβλήματα...

Και να έχουν και μαύρη αντιπολίτευση από τοπικούς εκδότες των οποίων δεν είναι αρεστοί, οι φυλλάδες τους προβάλλουν επιλεκτικά αυτούς που προτιμούν, εξυπηρετούν και υποκύπτουν...

Είτε τοπικοί είτε εθνικοί οι νταβατζήδες, δουλειά τους θεωρούν να εκδίδουν...Γενικώς!

Δευτερευόντως, "επενδύουν" σε τοπικά ηλεκτρονικά μέσα. Με περιορισμένη εμβέλεια και δυνατότητες, ασήμαντο πρόγραμμα και ελάχιστη θέαση, μα με έσοδα από διαφημίσεις και αβάντες πολιτευόμενων, που επιδιώκουν προβολή στους ψηφοφόρους τους, συχνή κι αν γίνεται αποκλειστικά για πάρτη του ο καθένας.
Προεκλογικά δε, γίνεται το σώσε από το αλισβερίσι κάτω από το τραπέζι, το μυστικό της επιτυχίας και πλουτισμού στα γεράματα κάποιων νυν media-ρχών, πρώην μικρομαγατόρων...

Επειδή επηρεάζουν σημαντικά τον τοπικό πληθυσμό, που προτιμά τα οικεία ΜΜΕ για ότι αφορά τον τόπο του, αφού νοιώθει αποκλεισμένος κι αδικημένος από τα "μεγάλα" που επικεντώνονται ανεγκέφαλα αποκλειστικά στα της πρωτεύουσας.
Ιδίως τα ασήμαντα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν σόφρωνα πολίτη...

Και οι τοπικοί άρχοντες δέσμιοι του τόπου που διαμένουν και δρούν, προβάλλονται ή αποκλείονται από την επικοινωνία, ή ακόμη χειρότερα διαστρεβλώνεται η κάθε τους ενέργεια από τον κάθε ένα κατευθυνόμενο δημοσιογράφο - τιμητή των πάντων και παρουσιάζεται επιλεκτικά στο πόπολο που μην έχοντας πολλές πηγές κι επιλογές ενημέρωσης, πιστεύει οτιδήποτε διαβάζει...

Πηγαίνοντας όμως μετά να ψηφίσει, με γνώμονα μόνο όσα το άφησαν να ξέρει...

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ...

Την Κυριακή το πρωί με ηλιόλουστο χειμωνιάτικο καιρό, έκανα την πρωϊνή μου βόλτα σε μιά σχεδόν έρημη πόλη. Το μοναδικό σημείο που υπήρχε κίνηση και συγκέντρωση κόσμου ήταν το πρακτορείο που φέρνει τις εφημερίδες.

Κάποιες δεκάδες νοικοκυραίοι - προβατάκια σταματούσαν, κοιτούσαν κι αγόραζαν πολυσέλιδες κυριακάτικες εκδόσεις των εφημερίδων.
Κι όχι μόνο μιά, μα αρκετοί αγόραζαν δυό και τρείς ανταγωνιστικές μαζί. Δικά τους είναι τα λεφτά (κάμποσα ευρώ συνολικά), ας τα ξοδέψουν όπως νομίζουν.

Έκανα την συνηθισμένη μου κίνηση: Πήγα 20 περίπου βήματα παρακάτω και μάζεψα 2 ολόφρεσκες εφημερίδες που ήταν στον κάδο σκουπιδιών που βρίσκεται εκεί.
Η προχθεσινή μου σοδειά ήταν ένα "Θέμα" κι ένα "Βήμα". Είχαν και τις σακούλες τους ακόμη, έλλειπαν μόνο τα DVD που δίνουν κάθε Κυριακή.

Ξεκαθάρισα τη σαβούρα, τα περιοδικά, τις διαφημήσεις και τα φυλλάδια με προσφορές που υπήρχαν κι έφυγα για το σπίτι μου με τις εφημερίδες της μέρας και κέρδος 8,25 ευρώ, όπως είδα τις τιμές τους. Έτσι συνήθισα να κάνω τα κυριακάτικα πρωϊνά, χρόνια τώρα.

Τα μεσημέρια του καλοκαιριού επιστρέφω από την θάλασσα στο σπίτι περπατώντας κι όταν φτάνω κρατώ 2- 3- 4 εφημερίδες και περιοδικά, ανάλογα πόσο τυχερός στάθηκα να προηγηθούν στο πέρασμα μου από συγκεκριμένα σημεία βιαστικοί αναγνώστες που ξεφορτώνονται τις διάφορες φυλλάδες που ακριβοπλήρωσαν πριν από λίγο.

Ποτέ δεν με απασχόλησαν οι αυξήσεις στον Τύπο, γιατί ποτέ δεν αγόρασα εφημερίδα. Η μόνη αβαρία που κάνω είναι τα "Νέα" της Δευτέρας που περιέχουν ένθετο το "Ανοιχτό MBA" για τέταρτο χρόνο τώρα, το μόνο έντυπο που διαβάζω και κρατώ στην βιβλιοθήκη μου. Την υπόλοιπη εφημερίδα την περνώ μια ανάγνωση για 10΄ και καταλήγει για περιτύλιγμα.

Δεν χρειάζομαι παραπάνω χρόνο, βλέπω το όνομα του ανθρώπου και ξέρω τι θα γράψει, δεν έχω πέσει έξω όσο καιρό την παίρνω. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες που μαζεύω πεταμένες, τις διαβάζω σχεδόν όλες τακτικά, μα δεν πλήρωσα ποτέ καμιά.

Αυτό δεν βλέπω να προβληματίζει τους εκδότες κι εθνικούς μας νταβατζήδες κατά την κοινή γνώμη. Όλοι τους είναι πλούσιοι, με μεγάλες περιουσίες και χλιδάτη ζωή. Δεν μ' έχουν ανάγκη για λίγα ευρώ παραπάνω που θα κέρδιζαν, ούτε κι εγώ τους χρειάζομαι για την ενημέρωση μου, από πολλές πηγές, τα δικά τους χαρτιά είναι για να περνώ την ώρα τα απογεύματα, μέχρι να βραδιάσει να πορίσω έξω, σπάζοντας πλάκα με το τι βάζουν τις γραφίδες τους να γράφουν για να πάρουν μισθό.

Αν και πληρώνω 50 ευρώ τον χρόνο τον ΔΟΛ για τα επιχειρηματικά μαθήματα που μου προσφέρει κάθε Δευτέρα και που ποτέ δεν θα πλήρωνα πολύ - πολύ ακριβότερα σε ένα μεταπτυχιακό τμήμα πανεπιστημίου ή κολλεγίου, δεν συμβάλλω και πολύ στον πλουτισμό τους, ή την επιρροή τους στην πολιτική ζωή του τόπου. Μαζί με τους υπόλοιπους "νταβατζήδες" (δουλειά του νταβατζή είναι να εκδίδει, με πολλές ερμηνείες)...

Εκατοντάδες χιλιάδες προβατάκια θα συνεχίσουν να καταθέτουν τα ψιλά τους, κάθε κυριακάτικο πρωϊνό κι όχι μόνο, για να διαβάζουν με περιέργεια τι σέρνει ο ένας στον άλλο σε αρκετές σελίδες τους, όπως ακριβώς είδα να γίνεται μεταξύ των δυό που βρήκα προχθές.