ΝΕΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ...

Ξανάρχισαν απανωτά τα κύματα των σφυγμομετρήσεων της κοινής γνώμης με πολλές εταιρείες δημοσκοπήσεων να μιλούν για 8κομματικές ή 9κομματικές κυβερνήσεις.

Όσο κι αν δεν πιστεύει κανείς σε αυτές τις δημοσκοπήσεις που είναι πολύ ρευστές αποτελώντας απλά ένα μικρό δείκτη για το που πάει το εκλογικό σώμα.

Για μας τίποτε δεν σημαίνει ότι η ΝΔ διατηρεί ένα προβάδισμα έναντι των άλλων κομμάτων, ενώ το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην 3η ή 4η θέση των προτιμήσεων. Εκείνο που θα μετρήσει θα είναι το ποσοστό αποχής του κόσμου από τη διαδικασία των εκλογών. Όταν ένα 78% των ερωτηθέντων πολιτών επιθυμεί τη δημιουργία νέων κομμάτων, αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι η παρούσα Βουλή με όλα τα υπάρχοντα κόμματα, είναι τελείως αναξιόπιστη για να συνεχίσει το έργο της σωτηρίας μας...

Το τωρινό πολιτικό σύστημα είναι φανερό ότι αδυνατεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και πρέπει να εκλείψει. Ήδη πνέει τα λοίσθια. Αντί για καλό μάλλον κακό έχει προσφέρει μέχρι τώρα, όταν εδώ και 2½ περίπου χρόνια που η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης, αυτό το ίδιο σύστημα δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ισχυρίζεται ότι «ε, μπόρα είναι, θα περάσει».

Και πως μια επιστροφή στην προηγούμενη χαρισάμενη ζωή είναι ζήτημα χρόνου!

Πώς; Μα με τις εκλογές και με την πύρρεια νίκη κάποιου από τους υπάρχοντες πιλιτικούς ως επόμενου πρωθυπουργού - εθνοσωτήρα.

Τα πάλαι ποτέ κόμματα εξουσίας προσπερνούν το γεγονός ότι ο δικομματισμός πέθανε με το πρώτο μνημόνιο. Και πως η υπογραφή του δεύτερου με τις πρόσφατες ομαδικές διαγραφές σήμανε και το τέλος των προσωποπαγών κομμάτων.

Αγνοούν επίσης ότι τουλάχιστον ένας στους τρεις πολίτες παραμένει αναποφάσιστος. Πράγμα που σημαίνει ότι οι πολίτες αδημονούν για κάτι το καινούργιο, κάτι που θα είναι το κάτι άλλο για να αποφασίσουν. Κάτι υγιέστερο στο πολιτικό προσκήνιο δηλαδή, που και όραμα ελπίδας για το έθνος θα έχει και τη δύναμη να συγκρουσθεί με δυνάμεις αντίθετες προς το συμφέρον και την προοπτική της χώρας.

Το γεγονός είναι ένα: όποτε κι αν γίνουν εκλογές, η Βουλή αλλά και οι κυβερνήσεις που θα προκύπτουν εφεξής, δεν θα έχουν καμιά σχέση με ό,τι συνέβαινε προηγούμενα.

Ότι κι αν λένε τα γνωστά τηλεοτπικά παπαγαλάκια σε αδιάφορες τηλεοτπικές συζητήσεις...

ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ...

Το ότι παίρνονται σκληρά και πρωτοφανή μέτρα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όλοι τα αισθανόμαστε στο πετσί μας.

Το ότι θα παρθούν κι άλλα, ουδεμία αμφιβολία υπάρχει. Αυτό όμως που αμφισβητείται σε ολοένα μεγαλύτερο ποσοστό είναι η αποτελεσματικότητα των μέτρων αυτών. Δε βλέπουμε αλλαγές και δεν υπάρχει ελπίδα για την ώρα.

Το χειρότερο είναι ότι σύμφωνα με πρόσφατη πανελλαδική δημοσκόπηση τα συναισθήματα που κυριαρχούν τους πολίτες δεν είναι πια η υπομονή και η καρτερικότητα, αλλά η οργή, η απογοήτευση κι ο φόβος. Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων θεωρεί τις νέες διατάξεις στο ασφαλιστικό άδικες, έστω κι αν τις χαρακτηρίζει μερικώς αναγκαίες...

Φυσικά το κύμα οργής που επικρατεί σιγά - σιγά, αν η κυβέρνηση δεν προλάβει να το αναστρέψει με ορισμένα κατευναστικά μέτρα, κανείς δεν ξέρει πού μπορεί να οδηγήσει...

Σε ότι αφορά ειδικότερα το συναίσθημα θυμού, δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη μια "συλλογική οργή". Δηλαδή μια συλλογικά συνειδητοποιημένη οργή με περιεχόμενο και πολιτικές προεκτάσεις, ώστε να μαζικοποιηθεί.

Σήμερα ο θυμός παραμένει προσωπική υπόθεση του καθενός μας, πολλές φορές μάλιστα είναι συγκεχυμένος ως προς τα αίτια και τα δυνητικά αποτελέσματά του. Δεν βλέπουμε δε η κυβέρνηση να έχει αντιληφθεί το μέγεθος αυτού του θυμού, ούτε καν κάνει κάποια προσπάθεια ώστε αυτός να διοχετευτεί αλλού.

Εκείνο που κυρίως πρέπει να μας ανησυχεί επίσης είναι ότι το κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας που επικρατεί στην Ελληνική κοινωνία έχει επιπτώσεις στο όλο πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) που βρίσκεται στο ναδίρ της αποστροφής του λαού.

Έτσι βάσει της πιο πάνω δημοσκόπησης, πρώτη φορά τα δυο κόμματα εξουσίας (ΠαΣοΚ - ΝΔ) δεν υπερβαίνουν το 39% στην πρόθεση ψήφου, ενώ η αδιευκρίνιστη ψήφος ξεπερνάει το 40%! Αυτή η εικόνα μάλλον δηλώνει πως ο κόσμος περιμένει μια μεσσιανική λύση για την έξοδό μας από την επιτήρηση της τρόικας. Χωρίς όμως να διαφαίνεται κάτι το ελπιδοφόρο στον ορίζοντα...

Για τον λόγο αυτό κάθε απόπειρα αυτή την ώρα δημιουργίας νέου (ή νέων) κόμματος (κομμάτων) δεν φαίνεται να ευνοείται από τις συγκυρίες. Η επιφυλακτικότητα είναι το άλλο χαρακτηριστικό του ψυχισμού των Ελλήνων ψηφοφόρων οι οποίοι δεν διστάζουν να υποθέσουν πως "όλοι τους το ίδιο είναι".

Είτε για τον Φ. Κουβέλη πρόκειται, είτε για τη Ντόρα, είτε για τον οποιοδήποτε...

Παλιά υλικά, παλιές πολιτικάντικες νοοτροπίες, παλιές αποτυχημένες συνταγές Η ελπίδα προς το παρόν φαίνεται να έχει μεταναστεύσει από τη χώρα μας για αλλού.

ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΑ...

Καλοκαιριάτικα με το πόπολο στις παραλίες, δημοσκόποι ιχνηλατούν τις προθέσεις της κοινωνίας για το αν είναι έτοιμη να δεχτεί ένα ακόμη κόμμα, αυτή τη φορά επιχειρηματιών...

Εν το μεταξύ καθημερινά αποκαλύπτονται νέες πτυχές και μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τον χρηματισμό κομμάτων...

Με καλοκαιρινή αμφίεση στην καυτή άμμο, να τίθεται το δίλημμα:

Κόμμα του πολύ χρήματος από επιχειρηματίες, ή το πολύ χρήμα των κομμάτων πάλι από επιχειρηματίες;

Εσύ τι θα διάλεγες Κάρλα;

Δεν θα με εξέπληττε αν πριν αποφασίσεις ρωτήσεις κάτι ακόμη, αυτό που όλοι θέλουμε ν' ακούσουμε:

- ΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ;