Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008

ΗΓΕΤΗΣ Η MANAGER?


Η Διοίκηση (Management) και η Ηγεσία (Leandership) είναι δυό διαφορερικές μέθοδοι να οργανώσει κάποιος μιά ομάδα ανθρώπων να πετύχει ένα στόχο.
Είναι απαραίτητα στοιχεία για να φτάσει κανείς στην επιτυχία του σκοπού του, μα όχι απαράιτητα συμβατά μεταξύ τους.
Να περιληπτικά τι κάνει τη διαφορά τους:



  • Ο Manager διοικεί, ο Ηγέτης καινοτομεί.
    Ο Manager διατηρεί, ο Ηγέτης αναπτύσσει.
    Ο Manager αποδέχεται την πραγματικότητα, ο Ηγέτης εξετάζει την πραγματικότητα.
    Ο Manager δίνει έμφαση σε συστήματα και δομές, ο Ηγέτης στους ανθρώπους.
    Ο Manager βασίζεται στον συνεχή έλεγχο, ο Ηγέτης εμπνέει εμπιστοσύνη ο ίδιος.
    Ο Manager διαθέτει μιά βραχυπρόθεσμη αντίληψη των πραγμάτων, ο Ηγέτης μακροπρόθεσμη αντίληψη.
    Ο Manager αναρωτιέται πως και πότε, ο Ηγέτης αναρωτιέται τι και γιατί.
    Ο Manager μιμείται, ο Ηγέτης πρωτοτυπεί.
    Ο Manager αποδέχεται το κατεστημένο, ο Ηγέτης προκαλεί το κατεστημένο.

Οι Managers είναι καλοί στο να διατηρούν το κατεστημένο, να προσθέτουν σταθερότητα και τάξη σε αυτούς που έχουν βολευτεί μ' αυτό.
Δεν τα καταφέρνουν να προκαλούν αλλαγές και να οραματίζονται το μέλλον.
Όμως οι Ηγέτες είναι καλοί σ' αυτά ακριβώς, επειδή κινητοποιούν τα συναισθήματα των ανθρώπων, ανυψώνουν τις επιδιώξεις τους και τους πηγαίνουν προς νέες κατευθύνσεις, προσθέτοντας όραμα στην ζωή τους.

Χρήσιμα μαθήματα διοίκησης, αν σκοπεύετε να ασχοληθείτε με ανθρώπους ή να πολιτευτείτε. Πριν το αποφασίσετε, κάντε το δικό σας test αν είστε ηγέτης:

Γυρίστε το κεφάλι πίσω και κοιτάξτε αν σας ακολουθεί κανείς!


ΟΜΗΡΟΙ...


Θεωρούν τους εαυτούς τους ομήρους του κράτους και δέσμιους κενών προεκλογικών υποσχέσεων πολιτικάντηδων.

Ο μοναδικός λόγος της κατ' αυτούς ομηρίας, η μη εκπλήρωση των στρατιωτικών υποχρεώσεων στην ώρα και την ηλικία που μπορεί κάποιος να πάει, να προσφέρει κάτι ελάχιστο στην πατρίδα που τον νετάσει κι όχι βέβαια στον κάθε μισότρελο καραβανά κάθε βαθμού.

Από τον καλομαθημένο λαλάκη της μαμάς, τον αιώνιο 35άρη φοιτητή, τον άκακο κι άβουλο μάρτυρα του Ιεχωβά ή τον περιθωριακό "αναρχικό" κι επαναστάτη του κώλου, διαιωνίζουν μόνοι τους αυτό το καθεστώς ιδιώτυπης ομηρείας τους και καμιά φορά υφιστανται και τις συνέπειες του νόμου,παραβλέποντας συνειδητά κάποιοι λίγοι, από δειλία κι ατολμία οι περισσότεροι υπόλοιποι, πως αυτό τερματίζεται με μιά ολιγόμηνη κι ανώδυνη θητεία τώρα πια, που οι καιροσκόποι πολιτικάντηδες την έφεραν στα μέτρα τους για να αρπάξουν κι αυτωνών τις χιλιάδες ψήφους, πέρα από τις δικές μας.

Εμάς, των εκατομμυρίων ικανών προς στράτευση που διακόψαμε για λίγο την ζωή μας, εκπληρώσαμε τις υποχρεώσεις μας και βγήκαμε σώοι κι αρτιμελείς να συνεχίσουμε τον βίο μας σαν πολίτες, αφού είχαμε τα κότσια να τα καταφέρουμε, δεν είμαστε όμηροι δικών μας παραλείψεων και μόνο γέλια μας προκαλούν οι "ευαισθησίες" και δικαιολογίες τους.

Αλήθεια αυτός ο Αιβαλιώτης που πολιτεύτηκε κιόλας, τι περιμένει να κάνει την δική του ολιγόμηνη ψευτοθητεία με κάποιο πιστευτό πρόσχημα τώρα στα γεράματα αφού έκανε ότι μπορούσε να αποφύγει την πραγματική όταν έπρεπε;

Περιμένει να τον πάρουμε στα γιαούρτια όταν του ξεφύγει και μας πουλήσει εθνικισμούς και πατριωτισμούς ο άκαπνος λαλάκης ή περιμένει κι αυτός να δείξουμε "ευαισθησία" στην καραμπινάτη περίπτωση του αποφυγής στράτευσης και δουλέματος μας;
ΜΗΝ ΕΛΠΙΖΕΙ!

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2008

ΛΥΠΑΜΑΙ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ...


Περίμενα μερικές μέρες, μάταια όπως διαπιστώνω τώρα, να δω κάποιο αφιέρωμα στο μουσικό σου έργο, 8 Φλεβάρη έφυγες απο τη ζωή πριν χρόνια που ξεχάστηκαν, ιδίως από κάποιους "θαυμαστές" που όψιμα σε αντιγράφουν.

Δεν το είδα να γίνεται ούτε σε καναλάκια του τόπου σου καν.

Τι σκας αν μπήκαν στην πόλη οι οχτροί;

Εσύ πέθανες νωρίς κι εγώ έχω λάβει τα μέτρα μου...

Για τους υπερευαίσθητους μαλάκες που θα βάλουν την κεφαλή στην άμμο όπως συνήθως, έχοντας ηθελημένα τον κώλο ψηλά και προτεταμένο, δεν χρειάζεται να νοιαζόμαστε εμείς, οι οχτροί όμως αφήνοντας στη άκρη τις ψευτοευαισθησίες, θα το γλεντήσουν δεόντως....

Οστόσω εσύ Νίκο, με τέτοια δημιουργήματα
Αθάνατος απόμεινες για τα χαρίσματα σου
η μιά γενιά τσ' άλλης γενιάς, θα λέει τ' όνομα σου...

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2008

ΤΑΡΑΞΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ...


Για πολλοστή φορά σημειώθηκε επεισόδιο με ξυλοδαρμό κατοίκου των Χανίων από Αμερικανό που βρέθηκε σε ολιγοήμερες διακοπές από πολεμικό πλοίο.
Οι συνήθεις αμερικανόφοβοι ειρηνιστές της κακής ώρας, ένα τσούρμο άπλυτοι μαλλιάδες που παριστάνουν τους αιώνιους φοιτητές και βολεί τους να "διαμαρτύρονται" κατόπιν εορτής πάντα, οργανώνουν για αντίστοιχη πολλοστή φορά ανώφελες κινητοποιήσεις, που δεν διαφεύγουν του σχολιασμού των Κυριοζάκη κι Ιγκνοτάκη:


- Πάλι ξυλοδαρμός, πάλι κατόπιν ανώδυνες διαμαρτυρίες από άσχετους...

- Αυτά γίνονταν και θα γίνονται πολλά χρόνια τώρα, σχεδόν κάθε που καταπλεύσει πλοίο από εμπόλεμη ζώνη...

- Και αντιμετωπίζονται επι τόπου, από τους παρόντες στα επεισόδια, χωρίς επίκληση ούτε αστυνομίας, ούτε "δικαιοσύνης"...

- Θυμάσαι τότε το '86 που βρεθήκαμε πρωταγωνιστές σε βίαιο καυγά με μεθυσμένους αμερικάνους ναύτες στο παλιό λιμάνι;

-Τότε που έδωσαν ένα καλό μάθημα στον φαφλατά ταραξία της εποχής τον Καντάφι κι ύστερα ήρθε εδώ το αεροπλανοφόρο; Καθόμασταν στην πρώτη σειρά καθισμάτων, περιμέναμε τις μπύρες μας, όταν...

-...Περνούσε ένα μπουλούκι ναυτάκια με γελοία κουρέματα ουρλιάζοντας και χοροπηδώντας. Ένας μάλιστα άρπαξε το μεγάλο ποτήρι με τη μπύρα μου όταν την έφερνε ο σερβιτόρος και την ήπιε μονορούφι...

- Πριν σηκωθείς και τον πιάσεις από τον λαιμό...

- Τα επόμενα δευτερόλεπτα όλοι μπλεχτήκαμε σε άγριο καυγά, θαμώνες και ναύτες...

- Τους δώκαμε να καταλάβουνε, δεν θα αφήναμε να τους περάσει στον τόπο μας. Κλωτσούσες το γομάρι αλύπητα στο πρόσωπο κι αυτός όλο σηκωνόταν με το "I 'll kill you" στο στόμα...

- Μέχρι που τράβηξα το μαχαίρι μου και του έφτιαξα 6-7-8 βαθιές γραμμές, να τον γνωρίζω και να τον περιμένω να με σκοτώσει...

- Να τον αποτέλειωνες δικαιολογημένα. Τι έγινε, πραγματοποίησε την απειλή τους;

- Πού να τολμήσει; Προτίμησε να μείνει κάτω επιτέλους, να γλιτώσει τα χειρότερα...

- Φύγαμε ανενόχλητοι όλοι μετά, πολύ πριν καταφτάσουν οι μπάτσοι.

- Αχρείαστοι σε τέτοια επεισόδια, που τα κανονίζουμε μεταξύ μας...

-Έτσι κανονίσαμε αυτούς που μας χάλασαν την ησυχία, κι ούτε γάτα ούτε ζημιά...

- Ούτε πείραξε τους άλλους αμερικάνους που παρακολουθούσαν ατάραχοι από μακριά πως καταστέταμε τους μεθυσμένους συναδέλφους τους...

- Τι τους νοιάζει αυτούς, μιά βόλτα θέλανε να κάνουν και παραλίγο να τους την χαλάσουν κι αυτονών οι άλλοι μισότρελοι...

- Τώρα γιατί δεν πέφτει και λίγο σωτήριο ξύλο, όποτε χρειάζεται;

- Οι σημερινοί νέοι είναι άκαπνοι, κρύβονται στα δύσκολα και διαμαρτύρονται μετά, αφού σαλπάρει το πλοίο με τους ναύτες...

- Που δεν υπάρχει κίνδυνος, να χοροπηδούν εκ του ασφαλούς, γενικώς κι αορίστως.

- Και χωρίς νόημα ή αποτέλεσμα,τα ίδια επεισόδια θα επαναληφτούν στον επόμενο κατάπλου πολεμικού...

- Αφού δεν κάνουν τον ένοχο να νιώσει στο πετσί του τις συνέπειες της πράξης τους..

- Απαγορεύεται λένε η αυτοδικία, θα τον δικάσουν αυτοί με τους δικούς τους νόμους...

- Εμείς τον προλάβαμε επ' αυτοφόρω, του δώκαμε και κατάλαβε που τον γράφουμε, πάρτον τώρα εσύ σακατεμένο κι εφάρμοσε την δική σου δικαιοσύνη...μα μη ζητάς και τα ρέστα αποπάνω. Γιατί...

- Ότι έπαθε αυτός, μπορούμε να το κάνουμε και σε σένα, επαυξημένο με προμήθεια μεσιτείας...

- Αφού δεν σε κάλεσε κανείς ν' ανακατευτείς εκεί που δεν σε σπέρνουν...

- Έτσι λεβέντικα θάπρεπε ν' αντιδρούν οι θρασύδειλοι "ειρηνοποιοί" και να ρίχνουν και μερικές σβουριχτές σε ταραξίες όποτε ενοπίσουν να παρεκτρέπονται, αμερικάνους, δικούς μας μεθύστακες χωριάτες και τριτοκοσμικούς αλλοδαπούς που κάνουν χειρότερα επεισόδια και πιο συχνά από τους ναύτες...

- Μα πάντα περνούνε στο ντούκου αυτοί...

- Τα υπόλοιπα καλέσματα για δυναμικό παρών στις κινητοποιήσεις τους...

- Είναι σκέτες τρίχες!

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2008

Α, ΡΕ ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ...

Εσύ τα έγραψες καλά για την εποχή σου, μα τα πράγματα και οι εποχές αλλάζουν.
Τώρα το φιλότιμο δεν φτάνει για να πάει κανείς μπροστά, οι αεριτζήδες ανεβαίνουν όλο και ψηλότερα λόγω ελαφρότητας.


Ξέχωσε αυτό το μαύρο γιαταγάνι κι έλα για λίγο πίσω.

Όσο χρειαστεί μόνο να κάνεις το στραβό ίσιο, γιατί οι σημερινοί άκαπνοι δεν...


Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2008

ΛΑΔΩΜΑΤΑ SIEMENS...


Εξανίστανται πάλι οι γνωστοί "παραθυρόβιοι παντογνώστες" τώρα που έχει προχωρήσει η δικαστική έρευνα για την υπόθεση Siemens και γίνεται γνωστό στο πόπολο αυτό που γνωρίζουν όλα τα ανώτερα διοικητικά στελέχη όλων των εταιρειών μικρών ή μεγάλων που λειτουργούν σε περιβάλλον ελεύθερης αγοράς με έντονο ανταγωνισμό.

Για να επιβιώσει και να μεγαλώσει μιά οποιδήποτε εταιρία χρειάζεται κέρδη. Ιδίως οι μεγαλύτερες, που απασχολούν χιλιάδες προσωπικό, χρηματοδοτούν πρωτοποριακά τμήματα έρευνας κι ανάπτυξης νέων καινοτόμων προϊόντων και χρειάζεται να κατανοήσουν και να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες εκατομμυρίων πελατών σε κάθε μέρος του κόσμου.

Τα κέρδη προέρχονται αποκλειστικά από πωλήσεις προϊόντων σε πελάτες. Φυσικά οι πιο επιθυμητοί πελάτες με τις μεγαλύτερες αγορές είναι τα κράτη και οι κρατικές επιχειρήσεις. Γιατί κλείνουν μακροχρόνιες συμφωνίες με τους προμηθευτές τους και τις τηρούν με ρήτρες.

Τις συμφωνίες αυτές τις διαπραγματεύονται και τις συνάπτουν οι έξυπνοι πωλητές κορυφαίου επιπέδου των εταιριών, οι μόνοι που γνωρίζουν την συνολική εικόνα της επιχείρησης κι αξιολογούνται με τα αποτελέσματα των ενεργειών τους.

Κακά τα ψέμματα, η εταιρία δεν στηρίζεται στους αποθηκάριους, στους εργάτες της γραμμής παραγωγής, τους λογιστές ή τις γραμματείς που απαντούν στα τηλέφωνα. Όλοι οι παραπάνω είναι βοηθητικοί στη λειτουργία της, δεν αξιολογείται η απόδοση τους κι επιπλέον είναι έτοιμοι να στραφούν ενάντια στην εταιρία που τους ταίζει αν απλώς καθυστρήσει την καταβολή των μισθών και των άλλων "κεκτημένων" παροχών τους.

Αυτό το γνωρίζουν καλά στο τμήμα πωλήσεων και κάνουν ότι είναι δυνατόν να πετύχουν πωλήσεις. Οι πιο ισχυρές μάλιστα εταιρίες διεθνώς επιστρατεύουν πρώην πρωθυπουργούς, υπουργούς, πρέσβεις και στρατηγούς εν αποστρατεία, κλπ ανθρώπους με κύρος, πειθώ, γνωριμίες και ικανότητες να προωθήσουν τα προϊόντα τους σαν κορυφαίοι πωλητές, έναντι κάποιας σημαντικής αμοιβής, αν τα καταφέρουν και μόνο.

Εδώ εμπλέκονται οι πολιτικοί των κρατών - πελατών που χρειάζονται τα προϊόντα των εταιριών κι έτυχε να είναι στην εξουσία την περίοδο που γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για την αγορά τους, πήραν αποφάσεις κι υπόγραψαν τις σχετικές συμφωνίες.

Πρόκειται για πολιτικούς που εκτέθηκαν σε εκλογικές διαδικασίες, ψηφίστηκαν ελεύθερα από τους ψηφοφόρους της περιοχής τους που τους γνώριζαν, ανέλαβαν θέσεις ευθύνης για να προσφέρουν έργο στον τόπο τους, άνθρωποι στην πρώτη γραμμή της κοινωνίας.

Οι εταιρίες υπέβαλλαν τις προσφορές τους, εφάρμοσαν και τα κόλπα τους στο παρασκήνιο που είναι θεμιτό για όσους γνωρίζουν από πωλήσεις, κέρδισε μιά εταιρία από όλες που όπως φαίνεται ήξερε την δουλειά καλύτερα λόγω και μακρόχρονης εμπειρίας στον χώρο της και γίνεται σήμερα λόγος για λαδώματα πολιτικών για να υπογράψουν.

Ε, απόλυτα φυσικό είναι να περιλαμβάνεται στο πακέτο προώθησης της εταιρίας και κάποιο "δωράκι" σε όσους εμπλέκονται στις διαδικασίες που περιέγραψα.
Το μόνο μεμπτό που μπορεί να διερευνηθεί και να καταλογιστεί ευθύνη, είναι αν το προϊόν αγοράστηκε στην τρέχουσα τιμή διεθνώς για την αξία του ή υπερτιμολογήθηκε και γιατί.

Και ιδιαίτερα αν αυτό το επιπλέον κόστος επέβαλε και καρπώθηκε αυτός ο πολιτικός σαν "δωράκι προς τον εαυτό του", αυτό δεν το ανέχεται η ελεύθερη αγορά.

Όσο για τα ποσά που ακούγονται με βδελυγμία από τους φωνασκούντες των "ειδήσεων" απλά είναι ανάλογα του κόστους της αγοράς που έγινε. Άλλο το εισόδημα ενός πωλητή σύγχρονων οπλικών ή τηλεπικοινωνιακών συστημάτων κορυφαίας τεχνολογίας κι άλλο ενός πωλητή κουλουριών ή παπουτσιών.
Πάει και τελείωσε!

Οι φωνές είναι για να συγκινούνται οι ξοφλημένοι που δεν κάνουν τίποτα στην ζωή τους, μόνο κάθονται ώρες στο καφενείο κοιτώντας την μπάλα στο γυαλί ή χαρτοπαίζουν με πενταροδεκάρες μεταξύ τους, κλαίγοντας το κακό το ριζικό τους.
Οι ίδιοι που θα κλαψουρίζουν αύριο στην λαϊκή, επειδή ακρίβηνε ο μαϊντανός ή τα κεράσια, μα δεν κάνουν τίποτα να ξεφύγουν από την ανείπωτη μιζέρια τους.

Αλλίμονο αν ο πολιτικός που τόλμησε να εκτεθεί και να βγεί μπροστά αναλαμβάνοντας ευθύνες, ταυτιστεί με αυτά τα σκατά της κοινωνίας και να επιζητά ανάλογα εισοδήματα για να παριστάνει τον τίμιο.
Ωφείλει να εκμεταλλεύεται κάθε θεμιτή ευκαιρία να γίνει ισχυρός οικονομικά, να διασφαλίσει την ανεξαρτησία του από τους τοπικούς διαπλεκόμενους - μεταπράτες που δεν παράγουν τίποτα οι ίδιοι μα θέλουν να είναι μέσα σε όλα.

Αμοιβές θα παίρνουν όσοι έχουν την ευθύνη να αφήσουν κάτι στον τόπο κι όχι τα παράσιτα.

Όσο για τους λαλάκηδες κυρίους και όψιμες νεάζουσες σαβουροκυρίες των τηλεπαραθύρων, αυτοί αλήθεια πόσα εκατομμύρια παίρνουν για να μπουρδολογούν, προσφέρουν τίποτα στην ουσιαστική ενημέρωση, αξιολογείται η απόδοση τους ή παραβλέπονται όλα επειδή υπηρετούν πιστά τους παραπάνω άχρηστους μεταπράτες;

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2008

ΙΕΡΕΣ ΕΚΟΓΕΣ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ...


Σήμερα φαίνεται να τελειώνει ο περί διαδοχής ιερός πόλεμος.
Και το απόγευμα, αν όλα γίνουν «κατ' ευχήν», πιθανόν να έχουμε "Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος". Ωστόσο το τι διαμείβεται στο παρασκήνια, δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Οι υποψήφιοι για το θρόνο, δημόσια προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους, αλλά είναι κοινό μυστικό ότι προωθούν την υποψηφιότητά τους, με καθαρά πολιτικές τακτικές και στρατηγικές.

Με συνεχείς, δηλαδή, επαφές, συμπόσια, και συναντήσεις, παρεμβάσεις ακόμη και πολιτικών, κυρίως βουλευτών της περιφέρειας των υποψηφίων, παζάρια για το δεύτερο ή τον τρίτο γύρο αν χρειαστεί αλλά και επαφές μεταξύ των υποψηφίων για να μη χαθεί ο έλεγχος και σκανδαλιστούν οι πιστοί, υποσχέσεις για αποκατάσταση αδικιών, εκλογή νέων μητροπολιτών, οικονομικές ενισχύσεις για έργα σε συγκεκριμένες Μητροπόλεις, αλλά και εκβιασμούς!
Ένα από τα «θεάρεστα» έργα τους είναι ότι προσπάθησαν να αποτρέψουν ηλικιωμένους «Άγιους», με προβλήματα υγείας, να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία.

Κι εδώ οι αναποφάσιστοι που θα πιεσθούν αγρίως, θα κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα. Στην προσπάθειά τους να εκλεγούν, ορισμένοι από τους υποψήφιους επικαλούνται τον δήθεν μεγάλο αριθμό υποστηρικτών» που διαθέτουν.


Έτσι ελπίζουν να επηρεάσουν την ψήφο των αναποφάσιστων «Αγίων», που υπολογίζονται περίπου σε δέκα, ενώ άλλοι προσεγγίζουν τους «Χριστοδουλικούς» με αναφορές στο έργο του προηγουμένου Αρχιεπισκόπου.

Έτσι τα πάντα θεωρούνται ρευστά, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια να μην αποχωρήσει κανένας υποψήφιος, ώστε η εκλογή να κριθεί στο τέλος με σχετική πλειοψηφία.
Αυτές τις μέρες η Ιεραρχία θυμίζει όπως λέγεται κινούμενη άμμο, με συνεχείς προσπάθειες για μετατοπίσεις εκλεκτόρων και με πολιτικές μάλιστα παρενέργειες.

Μήπως και γ' αυτές τις εκλογές καλό θα ήταν να μιλούσε και το "χριστεπώνυμο πλήθος";
Δηλαδή να εκλέγεται ο προκαθήμενος από όλη την "Εκκλησία" του στο σύνολο της, ρασοφόρους και λαϊκούς.

Αφού για τους "πιστούς χριστιανούς" δεν γίνονται όλα;