ΤΣΙΓΑΡΑ ΚΑΙ ΝΟΣΗΛΕΙΑ...

Το ισοδύναμο βρέθηκε σε αρχηγικό επίπεδο.

Κάθε καπνιστής στην χώρα θα πληρώνει το αντίστοιχο μιας εισαγωγής στο νοσοκομείο τον χρόνο.

Είναι πιο δίκαιο αυτό;

Ένα μέτρο που είχε μια εισοδηματική λογική (τα μικρά εισοδήματα δεν πλήρωναν τίποτα ως συνήθως) αντικαταστάθηκε με ένα άλλο που δεν έχει καμία εισοδηματική λογική αφού τώρα και ο άπορος μα υγιέστατος καπνιστής θα πληρώσει την νοσηλεία στο νοσοκομείο του εύπορου συμπολίτη του...

Οι "φτωχοί" που στο προηγούμενο μέτρο δεν πλήρωναν, τώρα πληρώνουν και όλοι είναι ευτυχισμένοι!

Κρίμα, χάθηκε μια ακόμα ευκαιρία να αρχίσει να εκπαιδεύεται η Ελληνική κοινωνία στην πραγματικότητα και στη σωστή αντιμετώπιση της περίθαλψης, και μάλιστα με την υιοθέτηση ενός άδικου, καθολικού και ισοπεδωτικού φόρου.

Οι αντιδράσεις στο πρώτο μέτρο με εισοδηματική λογική ήταν τεράστιες από όλους, αντιδράσεις στο δεύτερο μέτρο χωρίς εισοδηματική λογική δεν θα υπάρξουν από κανέναν...

Δεν είναι εκπληκτικό;

Και σαν τόσο απλό, δεν μπορούσε να γίνει από την αρχή αυτό ώστε να μην γίνει τόσος χαμός και να γίνει επικοινωνιακή γκάφα για μερικές μέρες; Γιατί δηλαδή κινδύνευσε η συγκυβέρνηση ενώ ήταν πιο εύκολα τα πράγματα απ' ότι έδειχναν;

Τόσο δύσκολο ήταν να το σκεφτεί από πριν κάποιος;

Υπάρχει και ο αντίλογος:

Θα πάει σύννεφο η λαθρεμπορία τσιγάρων, θα πέσουν τα έσοδα και τελικά θα επιβληθεί κάποιος επιπρόσθετος φόρος σε κανένα 8μηνο ακόμη...

ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ...

Από ένα χωρίο των Κεραμιών κατέβηκε στο νοσοκομείο ο Στρατιδοστελής να κάνει εξετάσεις για έναν ελαφρύ μα επίμονο πόνο που ένοιωθε για μέρες στο γόνατο, μετά από πέσιμο στην μαδάρα.

Ένα κουλούρι έτρωγε όταν έφτασε στην πόρτα του νοσοκομείου και για να μην τον δούνε οι γιατροί να τρώει την ώρα της εξέτασης, έβαλε το υπόλοιπο που κρατούσε, κάτι λιγότερο από το ένα τρίτο του κουλουριού μαζεμένο στο στόμα του, όπως προχωρούσε στον μακρύ διάδρομο.

Μερικά σπυριά σισάμι όμως του κάτσανε στον λαιμό όπως ήταν μπουκωμένος, με αποτέλεσμα να ξεροβήχει συχνά - πυκνά για να τα ξεκολλήσει, μα κείνα επιμένανε και κρατούσανε καλά εκεί που ήταν σφηνωμένα...

Νεόκοπο γιατρουδάκι τον είδε όταν μπήκε στην αίθουσα αναμονής και κοιτάζοντας τον αφ΄υψηλού του είπε:

- Να το κόψεις το τσιγάρο παππού, δεν βλέπεις πως βήχεις συνέχεια εξαιτίας του...

- Δεν κάπνισα ποτέ μου παιδί μου, είπε ο Στρατιδοστελής στο νεαρό γιατρουδάκι, πράγμα που ήταν αλήθεια, μια ζωή ορεισίβιος και μοναχός του στα βουνά, που να το γυρεύει το τσιγάρο εκεί πάνω, μα ο άλλος επέμενε να τον προσβάλλει μπροστά στον κόσμο που τους κοίταζε...

- Άστα αυτά παππού από μένα, μόλις σε είδα κατάλαβα πως καπνίζεις αρειμανίως, θα κάνεις σίγουρα τρία πακέτα τη μέρα, σου έβγαλε το κακό στον λάρυγγα, στο τέλος θα σε ξεκάνει το τσιγάρο και θα πας πριν την ώρα σου...

Τότε ήταν που του έριξε τον πρώτο πάσπαλο ο Στρατιδοστελής του επιστήμονα...

Κατάλαβε τη επιστημοσύνη του νέου που σίγουρα θα "σπούδασε" ιατρική σε καμιά Βουλγαρία ή Ρουμανία και πήρε πτυχίο κι αυτός ανάμεσα σε πολλούς άλλους, δίνοντας 2 τενεκέδες λάδι σε πεινάλες καθηγητές, που τώρα το έπαιζε ειδικός στους χωριάτες κι έβγαζε επιτόπου διαγνώσεις επί αγνώστων, χωρίς να τους ρωτήσει καν γιατί ήρθαν στο νοσοκομείο...

Ακολούθησαν και δεύτερος και τρίτος κι αρκετοί πάσπαλοι ακόμη στον καφά του του γιατρουδάκου που το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να σκύφτει και να σκούζει ενώ τον καταχέριαζε ο άλλος με τις τριχωτές και γερές χερούκλες...

Όταν βαρέθηκε να του κολλά, τον παράτησε και γύρισε να φύγει προς αναζήτηση καλύτερου και ειδικότερου γιατρού, κουτσαίνοντας ακόμη ελαφρά, μουρμουρίζοντας μέσα από τα δόντια του:

- Που σε βρήκα κι εσένα επιστήμονα να μου βγάλεις από το σισάμι τον καρκίνο, χωρίς να έχω φουμάρει ποτέ μου όπως λες...

Και πιο δυνατά να τον ακούσουν όλοι οι παραβρισκόμενοι:

- Που να είχα και πράμα σοβαρό και να έπρεπε να με εξετάσει κιόλας τούτος!!!

MONO TO ΤΣΙΓΑΡΟ;

Το τσιγάρο βλαβερό μεν, δεν μπορεί όμως να δαιμονοποιείται και για όλα.

Υπάρχουν και άλλες αιτίες που βλάπτουν την υγεία με την ανοχή πάντα του "φιλεύσπλαχνου" κράτους μας.

Ασχολείται κανείς με το άγχος που δημιουργεί το ιδιο το σύστημα;

Ασχολείται κανείς με το τι τρώμε και πίνουμε;

Ασχολείται κανείς με τη μόλυνση και το περιβάλλον στους χώρους εργασίας και οχι μόνο; Και τόσα άλλα πολλά...

Τέλος ενα προϊόν που φορολογείται και πωλείται ελεύθερα από χιλιάδες περίπτερα, πως μετά ποινικοποιείται και διώκεται για τις βλαβερές συνέπειες από την χρήση του;
Γιατί να μη μπορεί κάποιος να επιλέξει αν θέλει να πάει σ ένα μαγαζί καπνιζόντων η μη καπνιζόντων;

Σε χώρες που εφαρμόστηκε προτού από την Ελλάδα, αρχίζουν και το ξανασκέπτονται. Ήδη σιγά - σιγά κάνουν την εμφάνιση τους ειδικά διαμορφωμένοι χώροι γι αυτούς που επιθυμούν ν΄ανάψουν και ν΄απολαύσουν ενα τσιγαρο χωρίς να ενοχλούν τους μη καπνίζοντες.

Τέλος, για την την οικονομική διάσταση του θέματος πολλές επιχειρήσεις εστιάσεως - διασκεδάσεως που ήδη στριμώχνονται από την κριση, θα βάλουν λουκέτο μια ώρα αρχίτερα. Με αυτή τη λογική γιατι δεν σταματούνε και τη χρήση των οχημάτων που με τις εκπομπές ρύπων κάνουν κυρίως στις μεγαλουπόλεις την ατμόσφαιρα αποπνικτική;

Το τσιγάρο μαζί με τη ζημιά στην υγεία του καπνιστή που με πολυετή χρήση προκαλεί, εχει και κάτι θετικό για ατούς όπως ισχυρίζονται: είναι αγχολυτικό, γι αυτό σε πολλές χώρες απο την απαγόρευση έχουν εξαιρεθεί τα σωφρονιστικά ιδρύματα, οι ψυχιατρικές κλινικές και οι στρατώνες. Καλό είναι ο καθένας/μια να συνειδητοποιήσει από μόνος του πως πρέπει να προστατεύει την υγεία του.

Η όλη διαδικασία απαγόρευσης με το ζόρι από κάποιους αποφασίζοντες κυβερνώντες, αλλού στοχεύει και όχι βέβαια στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μιας κοινωνίας που καθημερινά εξαθλιώνεται πολλαπλώς από τους υποκριτές δήθεν "σωτήρες" της.

Προς το παρόν ως ανέκδοτο αντιμετωπίζουν την απαγόρευση του καπνίσματος στους κλειστούς δημόσιους χώρους οι περισσότεροι πολίτες και θ΄ακολουθήσουν καυγάδες με τα παράσιτα - δημοτικούς μπάτσους που θα σουλατσάρουν και θα παριστάνουν τους τιμητές, όχι βέβαια στους φίλους τους και κολλητούς, μα στους άλλους με την επιβολή προστίμων.

Όπως με τα αυτοκίνητα που το παρκάρισμα ή την στάση τους υποτίθεται πως ελέγχουν.

Είδαμε πρόσφατα πόσο εύκολα μπορεί να δημιουργηθεί πανικός με δήθεν πανδημίες από τα συνεργαζόμενα ΜΜΕ.

Οι συνεχείς παρεμβάσεις για καθημερινά θέματα είναι συνεχή test για να δουν πόσο εύκολα δεχόμαστε ή απορρίπτουμε τον πάσης φύσης έλεγχο στην ζωή μας...

ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ...

Από την 1η Σεπτεμβρίου υποτίθεται πως το Ελληνικό κράτος θα λειτουργήσει στοιχειωδώς σοβαρά και θα επιβάλλει την απαγόρευση του καπνίσματος...

Εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ, κινηματογράφοι, θέατρα, χώροι άθλησης, αίθουσες αναμονής, χώροι εργασίας, νοσοκομεία, αλλά και μέσα μεταφοράς, όπως είναι τα ταξί μπαίνουν από σήμερα σε μία νέα εποχή. Εξαιρούνται μόνο τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης που εξασφάλισαν παράταση ως το επόμενο καλοκαίρι, σαν ικανοποίηση συντεχνιακού ζητήματος κι εδώ. Οι εξαιρέσεις στον αντικαπνιστικό νόμο δόθηκαν σε όσους ούτως ή άλλως δεν θα τηρούσαν τις διατάξεις και θα εξευτέλιζαν για άλλη μια φορά το κράτος...

Δεν νομίζω ότι το μέτρο θα εφαρμοστεί καθολικά, σε λίγο καιρό θα είναι πάλι ανενεργό.

Το πρώτο καφενείο που θα τολμήσει να συμμορφωθεί με την απόφαση θα κλείσει σε λιγότερο από μια βδομάδα. Και στις πόλεις οι ιδιοκτήτες χώρων εστίασης ή διασκέδασης επικαλούνται την κρίση, ζητώντας από το κράτος κατανόηση. Είναι σίγουρο ενόψιν τοπικών εκλογών ότι θα κερδίσουν στην πράξη...

Οι περισσότεροι από τους καπνιστές ισχυρίζονται ότι καπνίζουν από επιλογή, πως θυσιάζουν ένα κομμάτι από την υγεία τους για την απόλαυση (τι απόλαυση αλήθεια δίνει το ρούφηγμα καπνού;) που χορηγεί το τσιγάρο.

Καπνίζουν επειδή είναι εξαρτημένοι από τη νικοτίνη. Οταν αναγνωρίσουν την εξάρτηση, θα καταλάβουν πως χρησιμοποιούν την απόλαυση ως άλλοθι προς τον εαυτό τους. Όμως όταν περιορίσουν τη σχέση τους με το τσιγάρο στα αυστηρά όρια της εξάρτησης, τότε θα χρειαστούν μόνο τον χρόνο για την αποβολή της νικοτίνης από τον οργανισμό τους. Ολα τα άλλα υποκατάστατα, κομπολόγια και ηλεκτρονικά τσιγάρα απλώς συντηρούν μία σχέση που πρέπει να τελειώσει...

Είναι η απαγόρευση του καπνίσματος μία σωστή απόφαση; Είναι. Μόνο που το σκεπτικό από την πλευρά του νομοθέτη περιέχει και αρκετή υποκρισία. Αν ως κράτος θέλεις να περιορίσεις τις αρνητικές συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία των πολιτών σου, τότε εκτός από την απαγόρευση της χρήσης, καθιστάς απαγορευτική και την αγορά με μεγάλη αύξηση της τιμής μέσω της φορολογίας.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αυξάνεις σταδιακά τη φορολόγηση σε τέτοιο βαθμό, ώστε η αγορά τσιγάρων να αποτελεί μία τεράστια δαπάνη, αντίστοιχη αυτής που απαιτούν και τα παράνομα ναρκωτικά.

Βέβαια το κράτος δεν επιθυμεί να χάσει τα φορολογικά έσοδα γι' αυτό και το κόστος του καπνού θα παραμένει πάντα σχετικά προσιτό, θα είναι μία θυσία ανεκτή από τον όποιο προϋπολογισμό του καπνιστή.

Όμως πέρα από το κράτος υπάρχει και η κοινωνία που μπορεί να δώσει λύσεις και να καθαρίσει στην κυριολεξία την ατμόσφαιρα.

ΠΝΙΞΤΟ ΣΤΟΝ ΚΑΠΝΟ...

Με ένα μπουκάλι Cutty Sark και Malboro τσιγάρα,

έτσι ξεχνώ τον πόνο μου και την πολύ λαχτάρα...

[Αγνώστου μαντιναδολόγου, μα καμμιά σχέση με τη δική μου αντίδραση σε τέτοια...]

ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΔΙΑΔΡΟΜΗ...

1.
Ένα τσιγάρο διαδρομή
σε ξεχασμένο δρόμο
και όσοι με λοιδώρησαν
τι ψάχνω δεν με ρώτησαν
μα άγραφο έχω νόμο.

************************************
Δεν ξανακούω συμβουλές
που έτοιμη έχουν λύση
να με διδάξει δεν μπορεί
όποιος δεν έχει ζήσει.

Είναι εύκολο να διοικείς
σε άσκηση στον χάρτη
μα δάσκαλε που δίδασκες
εσύ τι έχεις μάθει;
************************************

2.
Ένα τσιγάρο διαδρομή
με τα φτερά στον ώμο
σε καταρράκτες τά 'βρεξα
λύγισαν μα δεν έπεσα
κι ένα θυμάμαι μόνο.

[Ξανά: Δεν ξανακούω συμβουλές
που έτοιμη έχουν λύση....]

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"