ΚΛΕΦΤΕΣ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ελληνική ταινία του Μάκη Παπαδημητράτου, από το 2007.

Δυο μικροκλέφτες στην Αθήνα του 2006. Μπαίνουν σε σπίτια και παίρνουν μόνο όσα τους χρειάζονται για να ξανάρθουν και να ξαναπάρουν λίγα χωρίς να καταλάβει κανείς τίποτα!

Η παρανομία είναι η ζωή τους, μια σειρά από περιπέτειες. Μια ζωή χωρίς ζωή, απαθείς θεατές μπροστά στην τηλεόραση. Τέλμα.

Και ξαφνικά ένας στόχος: Ένα ταξίδι στο Άμστερνταμ. Όχι κανένας μεγάλος στόχος, αλλά ένας στόχος.

Τώρα πρέπει να σκαρφιστούν το τέλειο κολπο για να κερδίσουν τα χρήματα για το ταξίδι. Ένα καλό σπίτι ακόμα και το Άμστερναμ είναι κοντά. Κάτι όμως θα πάει στραβά, εντελώς τυχαία θα γίνουν μάρτυρες σε ένα γεγονός που θα τους βάλει σε μπελάδες...

ΕΥΚΟΛΟΙ ΣΤΟΧΟΙ...

Ιδιαίτερη έξαρση παρουσιάζουν από τις αρχές του έτους οι ληστείες σε βάρος καταστημάτων ψιλικών, πρακτορείων ΠΡΟ - ΠΟ, περιπτέρων, πρατηρίων υγρών καυσίμων, αλλά και ταξιτζήδων, ψιλικατζήδων, της πόρτας του διπλανού σπιτιού, του τζαμιού του παρκαρισμένου αυτοκινήτου, ανύποπτων διαβατών...

Όσο θα εντείνεται η οικονομική κρίση, τόσο θα αυξάνεται η εγκληματικότητα, η οποία αφορά κυρίως οικονομικά εγκλήματα κι εγκλήματα κατά της περιουσίας. Όσο κι αν κινηθείθεί η Αστυνομία, είναι αδύνατο να εκμηδενίσει τα εγκλήματα αυτά.

Από τη στιγμή που οι κλασικοί "διαχρονικοί στόχοι" των εγκληματιών, όπως οι τράπεζες και τα κεντρικά σούπερ μάρκετ, αρχίζουν και φροντίζουν για την ασφάλειά τους με διάφορα συστήματα ασφαλείας, με υπηρεσίες security κ.ο.κ., οι λούμπεν παραβάτες θα καταφεύγουν σε μικρότερους κι ευκολότερους στόχους...

Όπου με μικρότερο ρίσκο οι καθημερινοί κι ανοργάνωτοι δράστες (αλλοδαποί φτωχομπινέδες και ντόπιοι περιθωριακοί συνήθως), θα βρουν σχετικά εύκολα κάποια μετρητά να βγάλουν μια μέρα ακόμη από τη θλιβερή και μίζερη μίζερη ζωή τους, να ικακανοποιήσουν προσωρινά τις ανάγκες τους για φτηνό φαϊ, μπύρες και μαστούρα κι αύριο βλέπουν και κάνουν...

Ακόμη και στο ίδιο μικρομάγαζο που σημείωσαν προηγουμένως επιτυχία...

Συμβαίνουν κυρίως νυχτερινές ώρες, όταν και παρατηρείται αυξημένη εγκληματικότητα κατά των συνοικιακών μικρομάγαζων, κυρίως λόγω του ότι η κίνηση στους δρόμους είναι μειωμένη και διότι, επειδή είναι το τέλος της εργάσιμης ημέρας οι επίδοξοι ληστές περιμένουν ότι θα βρουν σημαντικές εισπράξεις...

Μα ψίχουλα τα μετρητά κι άντε ποιος θα πρωτοφάει, ο νοικοκύρης με το μικρομάγαζο (που δεν θέλει να κάνει και τίποτα άλλο να ξεφύγει από το μικρο...), ή ο Πακιστανός, ο Αφγανός, ο Αφρικανός, ο Βαλκάνιος και ο Γεωργιανός αδέσποτος νεαρός αλήτης...

Ή να αφήσουνε οι παραπάνω κατά μέρος το καθημερινό φαί τους και να συγκατατεθούνε ευχαρίστως να πάνε τα μετρητά στην καθημερινή δόση του πρώην καλοπερασάκια - τώρα ξεπεσμένου ναρκωμανή, για να κυκλοφορούνε οι χασισεμπόροι με Corvette και Porsche τα μαύρα μεσάνυχτα και αυτοί να μένουνε με το στόμα ανοιχτό και πεινάλες;

Οι λεγόμενοι "αστυνομικοί της γειτονιάς" (του καφενείου στην πραγματικότητα) σαν επικοινωνιακό πυροτέχνημα που είναι, ελάχιστα θα συμβάλλουν στην μείωση τέτοιας μορφής εγκληματικότητας, που τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν συνεχώς αυξανόμενη και με ιδιαίτερη έξαρση στα μέρη ακριβώς που η ζωή είναι υποβαθμισμένη από μόνη της...

Η μόνη αποτελεσματική λύση είναι βέβαια η αυτοάμυνα των πολιτών κατά μόνας ή κατά ομάδες, όπως αρχίζει να γίνεται ήδη...

Και η οριστική απόσυρση από την κυκλοφορία των δραστών, χωρίς άχνα από τους δήθεν "ανθρωπιστές" που πάντα βρίσκονται να υποστηρίξουν κάθε ανθρώπινο σκουπίδι, όταν βεβαίως δεν θίγονται οι ίδιοι και οι δικοί τους...

Κι ας σκούζουνε όσο θέλουνε για να κρύψουν την ανεπάρκεια τους οι φοβισμένοι με κείνο το "ζούγκλα θα γίνουμε τότε", ζούγκλα είναι τώρα κι επέλεξε εσύ αν θα είσαι λέων ή γαζέλα!

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΟΧΟΙ...

Σίγουρα θα έχετε ξανακούσει πως η αρχή ενός καινούργιου χρόνου είναι η ιδανική στιγμή να βάλουμε κάποιους στόχους. Στόχους μικρούς ή μεγαλύτερους, ανάλογους με τις φιλοδοξίες, τις επιδιώξεις και τα...κότσια του καθενός ανθρώπου.

Στόχοι και προορισμοί που δίνουν νόημα και πυξίδα στη ζωή μας για έναν χρόνο...

Σας προσφέρω σήμερα μιά μικρή άσκηση στοχοθεσίας για τον καινούργιο χρόνο. Βοηθά κι επικεντρώνει...

Αφιερώστε λίγο χρόνο και απαντείστε γραπτά τις παρακάτω ερωτήσεις. Έτσι θα έχετε ένα πρόχειρο και αρχικό σχέδιο δράσης για τις επόμενες 365 ημέρες που σας περιμένουν:

1. Ποιό είναι το μεγάλο όνειρο που έχετε και που θέλετε να κυνηγήσετε τον καινούργιο αυτόν χρόνο;
2. Ποιό θα μπορούσε να ήταν ένα μεγάλο βήμα για να κάνετε, ώστε να έρθετε πιό κοντά στο όνειρό σας;
3. Ποιός ή ποιοί μπορούν να σας βοηθήσουν στην προσπάθειά σας αυτή;
4. Με ποιούς τρόπους εσείς και οι αγαπημένοι σας θα οφεληθείτε μόλις έχετε κάνει αυτό το βήμα;
5. Πότε θα ξεκινήσετε; Με ποιό τρόπο θα ξεκινήσετε; Τί είναι αυτό που μπορείτε να ολοκληρώσεις σήμερα κιόλας;
6. Μέχρι πότε δεσμεύεστε να έχετε ολοκληρώσει αυτό το βήμα;
7. Πώς θα αισθανθείτε;

Νομίζω δεν χρειάζεστε παραπάνω εξηγήσεις γύρω από τη σκοπιμότητα που υπηρετεί η άσκηση, σε σκεπτόμενους και πειθαρχημένους ανθρώπους που θέλουν και μπορούν να θέτουν στόχους και να τους εκπληρώνουν κατα το δυνατόν, αντί να άγονται και να φέρονται σαν ξερά φύλλα όπου τους πάει ο άνεμος και οι κάθε λογής επιτήδειοι...

Ας φέρουν τα παραπάνω βήματα σε όλους/ες σας, Αγάπη, Συμπόνοια, Ευημερία, Καλή Υγεία και Επαγγελματική Προκοπή!

Καλή αρχή!

ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΗ ΕΠΑΙΤΕΙΑ...

Η φωτογραφία αν και τραβήχτηκε πρόχειρα και αιφνιδιστικά (την επόμενη στιγμή το εικονιζόμενο πρόσωπο έσπευσε να κρυφτεί), είναι χαρακτηριστική:

Είναι στιγμιότυπο που συναντούν καθημερινά όσοι/ες κινούνται προς κι από το κέντρο της πόλης.

Από την έναρξη του καλοκαιριού εδώ και καιρό, παρατηρείται ένα αυξημένο κύμα επαιτών αγνώστου εθνικότητας και λοιπών στοιχείων, που ασκούν στοχευμένη επαιτεία, όπως εδώ στα παρκόμετρα του δήμου, σημείο που δεν γλιτώνει κανείς.

Ο αριθμός τους ικανός να καλύψουν κάμποσα παρκόμετρα στη σειρά. Άλλοι (ανάπηροι εδώ με φρικτές παραμορφώσεις), έχουν αναλάβει τους τουρίστες στην παλιά πόλη και το ενετικό λιμάνι, όπου ξαπλώνουν σε καίρια πόστα παίζοντας τον ρόλο τους όσο καλύτερα μπορούνε. Ακόμη απέξω από σούπερ μάρκετ, τράπεζες και σημεία έκδοσης εισιτηρίων πλοίων και λεωφορείων παραφυλάνε άλλοι...

Αναγκαστικά οι υπόλοιποι ημεδαποί κι αλλοδαποί, ψωνίζοντας, κάνοντας τις δουλειές τους ή αφήνοντας το αυτοκίνητο και πληρώνοντας το υποχρεωτικό αντίτιμο στο δημοτικό πάρκινγ, ακούνε τις εκκλήσεις τους για "μια βοήθεια" και "σας παρακαλώ πολύ" μέχρι "ευχ(κ)αριστώ" αν ανταποκριθεί το υποψήφιο θύμα...

Μέσα σε αρκετές εκατοντάδες κάθε μέρα που σταματούν (μόνο) στα παρκόμετρα, βρίσκονται κάποιες δεκάδες που αφήνουν τα ρέστα τους έστω.

Τα γεμάτα τους κυπελλάκια ωστόσω, αθροιζόμενα παράγουν ένα σεβαστό ποσόν, που καταλήγει σε κείνους που τους μαζεύουν αργά το μεσημέρι, αφού τους αμολήσουν στα στοχευμένα πόστα τους νωρίς το πρωί...

Αποδίδει η ιδέα τους να μαζέψουν εδώ τους παράουρους του ντουνιά και να τους εκμεταλλεύονται ανενόχλητοι μέσα σ' όλα τ' άλλα...

ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ...

Μόλις καταφθάνει στο Τζερμιάδο την πρωτεύουσα του Οροπεδίου Λασιθίου, ο από μετάθεση νέος αστυνόμος βλέπει σε πολλούς τοίχους σπιτιών κύκλους σκοποβολής με κιμωλία που στο κέντρο τους έχουν μια τρύπα από σφαίρα και μονολογεί με τρεμάμενο ύφος και θαυμασμό:

- Πω-πω, εδώ είναι όχι Τέξας, αλλά διαβόλου χωριό! Να δω τι θα κάνω μ' αυτούς! Καλέ, όλες οι σφαίρες στο κέντρο!

Στη συνέχεια πάει σε ένα καφενείο και λέει του καφετζή.

- Δε μου λες, ρε καφετζή, αυτές τις πιστολιές στους τοίχους που είναι γεμάτο το χωριό, ποιοι τις κάνουν;

- Ο Μανούσος, καπετάνιο. Να αυτός εκεί στη γωνία που πίνει ρακί.

Τότε ο αστυνομικός απευθύνεται παρακαλετά και με τρεμάμενη φωνή στο Μανούσο:

- Φίλε Μανούσο, για έλα δω.

- Ίντα θες, καπετάνιο; Σ' ακούω κι από δω.

- Κοίταξε, σου δίνω το λόγο μου ότι όχι μόνο δε θα σε γράψω για τις πιστολιές στους δρόμους και για την παράνομη οπλοφορία, αλλά θα σου δώσω και δώρο ένα καλάσνικοφ, αν μου πεις το μυστικό που ρίχνεις τις μπιστολιές στο κέντρο του στόχου.

Και κείνος με σοβαρό ύφος του απαντά:

- Να καπετάνιε, πρώτα πυροβολώ και μετά πάω εκεί που έπεσε η σφαίρα και φτιάχνω γύρω-γύρω από τη τρύπα τους κύκλους!