ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ...

Τυχερός από την πρώτη μέρα της ζωής του ο Γιάννης. Γεννήθηκε σίγουρος πως σαν γινότανε 20 χρονών θα κληρονομούσε το μεγάλο και σπουδαίο τοπικά μαγαζί του εύπορου μπαμπά του.

Ηλεκτρικά είδη κι έπιπλα εμπορευόταν ο μπαμπάς και για πολλά χρόνια έκανε χρυσές δουλειές έχοντας σχεδόν αποκλειστικότητα στον τόπο που ζούσε. Έκανε περιουσία καλή και ζούσε άνετη ζωή. Μεγάλωνε ο Γιάννης προσανατολισμένος ν' αναλάβει το κερδοφόρο μεγάλο μαγαζί που "έκοβε μονέδα" κατά τους πολλούς και πιστούς πελάτες τους...

Έτσι δεν τον ένοιαζε να μάθει γράμματα και δεν έκανε καμμιά προσπάθεια στο σχολείο. Με το ζόρι ξετέλεψε το λύκειο και πήρε το χαρτί του. Αν ήθελε ο γέρος του τον έστελνε στο καλύτερο κολλέγιο και του αγόραζε ότι πτυχίο ήθελε ο υιός, μα ήξεραν καλά πως άλλο η έτοιμη κονόμα κι άλλο να μαζεύει κανείς χαρτιά χωρίς κανένα αντίκρυσμα πραγματικά...

Νωρίς κι εύκολα ξετέλεψε και την θητεία του στην τοπική μονάδα, χωρίς να κάνει δύσκολες υπηρεσίες, φρόντισε ο μπαμπάς γιαυτό και οι πολιτικάντηδες που ήξερε, από βουλευτές και τέως πρωθυπουργούς, μέχρι δημοτικούς και νομαρχιακούς συμβούλους που τον λογάριαζαν για οικονομικό παράγοντα της περιοχής τους.

Την επόμενη μέρα που απολύθηκε, ήταν έτοιμος ν' αναλάβει το μαγαζί, ν' αρχίσει να κονομά από την πρώτη μέρα στη δουλειά. Δουλειά που ήταν έτοιμη και τον περίμενε από καιρό. Έτσι ο Γιάννης δεν πέρασε την φάση να ψάχνει δουλειά και να κάνει εργάτες αλλονού, τη μεγαλύτερη ξεφτίλα για έναν άντρα, ή ακόμη χειρότερα να τον απορρίπτουν όπου απευθύνεται με αιτήσεις και χαρτιά μπας και τον πάρουν υπάλληλο. Δεν μπορεί να καταλάβει ούτε ο ίδιος πόσο τυχερός στάθηκε να μη χάσει μέρα από την ζωή του για άλλους...

Η μόνη αλλαγή που είδε, ήταν πως άλλαξαν την μεγάλη φωτεινή ταμπέλα από "μαγαζί του μπαμπά" σε "μπαμπάς και υιός", κάθισε στην διευθυντική καρέκλα και είχε απασχόληση και παράδες από τους ίδιους πελάτες με πριν...

Τι κι αν στο μεταξύ κατάφτασαν οι αληθινοί επιχειρηματίες, ο Κωτσόβολος και οι άλλοι που με στρατηγική και αναπτυξιακά πλάνα καλά μελετημένα τους πήραν εύκολα την αγορά στα ηλεκτρικά είδη. Είχανε τα έπιπλα όπου κι επικεντρώθηκαν...

Χώρισαν μάλιστα το μεγάλο μαγαζί σε μικρότερα. Κράτησε ο γέρος που δεν είχε πια ανάγκη, τα ηλεκτρικά κι απόμεινε να προσπαθεί να ξεπουλήσει τη σαβούρα που είχε στις αποθήκες του σε αφελείς πελάτες που του έμεναν πιστοί μη χάσουν το κελεπίρι με τις τριτοκοσμικές συσκευές του, δίνοντας όμως την μεγάλη ευκαιρία στον υιό να ασχοληθεί με τα έπιπλα που ακόμη δεν είχε σπουδαίους ανταγωνιστές και να διαπρέψει στον χώρο.

Τέσσερα πολυόροφα εμπορικά μαγαζιά επικεντρωμένα στον χώρο του επίπλου έστησε ο υιός και καλύπτει τις ανάγκες της πόλης από μωρουδιακές κούνιες, παιδικά έπιπλα, οικιακό κι εξοχικό εξοπλισμό κι ακόμη έπιπλα γραφείου για κάθε γούστο.

Πριν θυσιαστεί ο μπαμπάς για χάρη του, πρόλαβε και τον πάντρεψε όπως ήθελε, με νύφη από σπίτι με προίκα κι όνομα, επιστημόνισσα, δικηγορίνα μα χωρίς γραφείο αφού συνδράμει τις επιχειρηματικές προσπάθειες του Γιάννη, τι το θέλει να κυνηγά πελάτες στην αυλή των διακαστηρίων όπως άλλοι/ες με παρόμοιο πτυχίο, εδώ τα λεφτά τους πολλαπλασιάζονται χωρίς να σηκωθούν από την καρέκλα, σε όποιο μαγαζί κι αν παρίστανται σήμερα...

Λεφτά που όλοι συμβάλλουμε ν' αποκτούν αυτοί, μιας και δεν έχουν ακόμη ανελέητο ανταγωνισμό από μεγάλες αλυσίδες επίπλων...

Μα όχι τελείως ανεμπόδιστοι από άλλους, όπως πχ η πανύψηλη ξανθιά κόρη μικρότερου επιπλοποιού (κυριολεκτικά, αφού τα φτιάχνει κιόλας ο ίδιος hand made τα δικά του) που μου έκλεισε το μάτι όταν με είδε να κοιτώ στη βιτρίνα της την δερμάτινη καρέκλα Manager που ήθελα για το γραφείο μου και με κάλεσε μέσα, με αποτέλεσμα εκείνη τη μέρα ν' αποκτήσω εγώ κάθισμα σε καλή τιμή κι εκείνη την κάρτα μου να ξέρει ποιός είμαι...

Παρόμοια ιστορία με του Γιάννη και η δική της, μαγαζί έτοιμο κληρονόμησε κι αυτή και φαίνεται να είναι πιο ισχυρές οι σχέσεις μπαμπά και κόρης από ότι με υιό...

Επειδή όμως αυτή διαθέτει επιπλέον αυτό που ποθεί κάθε γνήσιος άντρας και στερείται ο Γιάννης, θ' αναφερθώ αργότερα στη χάρη της που θέλω ν' απολαύσω, αν καταφέρω να την ξεκολλήσω από τον δικό της μπαμπά...

Ε & Ε: ΜΕ ΝΤΑΒΑΤΖΗ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ...

Τα Ε και Ε σημαίνουν Ελεάννα και Ελευθερία. Αδερφές, 22 και 20 χρονών αντίστοιχα, βαμμένες ξανθές και sexy κατά γενική ομολογία.

Έχω αναφερθεί κι άλλες φορές στην χάρη τους μα αφού με τα καμώματα τους μου δίνουν υλικό, χαλάλι...

Φαίνεται πως το ξανθό νινί είναι χρυσωρυχείο, φανταστική υπόθεση για να εξηγηθεί ο πλουτισμός της οικογένειας όλης τα 2- 3 τελευταία χρόνια. Από όταν ήταν να ξετελέψουν το λύκειο, χωρίς όμως να περάσουν εξετάσεις...

Τι να πάνε να γράψουν αλήθεια όταν δεν έμαθαν σχεδόν τίποτα το εννιάμηνο της σχολικής χρονιάς, είτε από δικές τους κοπάνες, είτε από απεργίες κι άλλες γελοίες "κινητοποιήσεις" διδασκόντων για το τίποτα.

Τότε ανακάλυψαν τι μπορεί να κάνει το νινί τους, κατ' αρχήν να τους εξασφαλίσει το απολυτήριο του σχολείου με μέτριο βαθμό βεβαίως, μα τι να τα κάνουν δυο αριθμητικά νούμερα πάνω σε ένα χαρτί.

Αυτή ήταν και η πρώτη χρήση του με αντάλλαγμα, μέχρι τότε άντε να τους εξασφάλιζε κάποιο κέρασμα από συμμαθητές σε καφετέρια ή εκδρομή, μα αυτοί πέρα από τα σάλια τους δεν μπορούσαν να τους δώσουν τίποτα παραπάνω.
Κάνοντας όμως το ίδιο πράγμα με άρρενες καθηγητές, έγιναν απόφοιτες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης άκοπα και εν είδη προπόνησης, συνήθιζαν την συχνή χρήση του...

Για πανελλαδικές εξετάσεις ούτε λόγος στο σπίτι τους. Δεν μπορούσαν να ξεπετάξουν όλους της εξεταστικής επιτροπής του υπουργείου! Και ποιός ο λόγος να περάσουν 4 - 5 χρόνια σε κάποιο τριτοβάθμιο ίδρυμα, να ξοδέψει ο μπαμπάς 30.000 ευρώ για την καθεμιά, για να βρεθούν κάποτε μ' ένα ακόμη χαρτί που θα το περιφέρουν από αφεντικό σε αφεντικό μπας και δεήσει να τις προσλάβει...
Και να είναι και σε μεγαλύτερη ηλικία...

Αν το θέμα είναι η δουλειά, ξεκινάμε αμέσως, σκέφτηκαν οι ξανθιές και δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου να βρούν με τα προσόντα τους, το 20χρονο ξανθό νινί περνά παντού. Με την πρώτη αγγελία που διάβασαν, μη νομίζετε πως έψαξαν πολύ όπως μπορεί να έχετε κάνει εσείς...

Γκαρσόνα σε μοδάτη καφετέρια με την πρώτη προσπάθεια η μικρότερη. Πελατεία όλη η βαρεμένη νεολαία που ξοδεύει τα λεφτά του μπαμπά κι αρκετοί εύποροι μεγαλύτεροι τα βράδια κυρίως, να φλεβαρίζουν τις γκαρσόνες, όλες καλοφτιαγμένες. Τιμές που καίνε, μα δεν αφορά τους θαμώνες που τα διαθέτουν πρόθυμα. Μισθός πολύς για φιλοδοξίες 20χρονης και πολλά extra, όλα δε τα λεφτά πάνε σε καλλυντικά, εσώρουχα, βαψίματα μαλλιών και νυχιών, τις μοναδικές της ανάγκες τώρα...

Η μεγαλύτερη μετά από ένα αποτυχημένο πέρασμα από κομμωτήριο σαν βοηθός, όπου έπρεπε να στέκει πολλές ώρες να υπηρετεί τις δήθεν "σπουδασμένες" κομμώτριες και gay που χτενίζανε, σε 3 μήνες τα παράτησε κι έκανε την τύχη της όταν προσλήφτηκε σε μαγαζί με επώνυμα αντρικά ρούχα, με την μέθοδο "πληροφορίες αυτοπροσώπως" του πονηρού ιδιοκτήτη...

Με δυο μισθούς από νωρίς στο σπίτι, ο μπαμπάς ο ταλαιπωρημένος στη ζωή, έπλεε σε πελάγη ευτυχίας.

Εργάτης στα μάρμαρα από μικρός, αγράμματος κι αυτός, ανέπνεε τόνους σκόνη γονατιστός να στρώνει πατώματα και πλατείες, να μεγαλώσει τις κόρες να τις δει αποκατεστημένες.

Νάτον τώρα που καμαρώνει περήφανος με τα λεφτά που έρχονται άκοπα και άφθονα, αυτά που του επέτρεψαν ν' αλλάξει την παλιά σκουριασμένη Alfa Romeo 33 που πέρασε μαζί της την ζωή του, με "κούρσα" διαθέτουσα και τούρμπο. Ακόμη κατέφερε να υλοποιήσει ένα ακόμη όνειρο του, να ξανακαβαλήσει μηχανή σπόρ σαν αυτή που είχε στα νιάτα του όταν πρωτοπαντρεύτηκε μα αναγκάστηκε να την πουλήσει και να την μετατρέψει σε μιλούπες, όταν γεννήθηκαν τα παιδιά.
Τώρα στα γεράματα του απόκτησε πάλι γκάζι δίτροχο και μοντέρνο, να περιφέρεται στα καφενεία, όταν δεν ασκεί την αγαπημένη του συνήθεια, να κοιμάται με ανοιχτό στόμα μπροστά στην τηλεόραση, έχοντας μόλις δει την ομάδα του να παίζει μπάλα.

Από κοντά και η μαμά, σαβούρα σιχαμένη από νωρίς λόγω σωματικής κατασκευής, που ελπίζει να της φέρουν κι από έναν καλό γαμπρό οι βαμμένες ξανθές κόρες, τώρα που είναι νωρίς ακόμη και δεν της μοιάζουν σε εμφάνιση όπως θα γίνει μέχρι τα 30 τους, αφού τα γονίδια της τα έχουν μέσα τους. Όλο και κάποιος μαλάκας με πολλά λεφτά θα βρεθεί να τις φορτωθεί μεταχειρισμένες, να τις αγαπάει κιόλας, όπως τους λέει αυτά που μαθαίνει από τα σήριαλ...

Καμαρώνει το ολοκαίνουριο κουκλίστικο αυτοκινητάκι, που αν κι ακριβούτσικο αγόρασε η μικρή μερτητοίς. Έτσι θα χαρεί και βόλτες η μαμά, τις ώρες που δεν παρακολουθεί τη Πάνια να μοστράρει τα παρατράγουδα ή τις άλλες ξανθές του μεσημεριού να κουτσομπολεύουν, αυτούς/ές που την ζωή τους δεν έζησε ποτέ, ούτε φαντάστηκε τα χρόνια που μπορούσε...

Αγόρασαν και ένα δυστυχή σκυλάκι ράτσας, επειδή κάπου έιδανε πως είναι in, δυστυχή γιατί ενώ τρώει καλά, καμιά δεν ασχολείται μαζί του, στο μπαλκόνι το έχουν αφημένο κι αν θυμηθεί ο γέρος να το βγάλει μια φορά έξω, έχει καλώς, αλλιώς...

Ευτυχία στην αφασία τους, όλη η οικογένεια η χαζή απολαμβάνει τα λεφτά που αποκομίζουν τα νινιά, με την προτροπή του πατέρα "αφού πηδιέστε που πηδιέστε, κάντε το με λεφτάδες τουλάχιστον, να έχετε και κάτι "...πράγμα που εφαρμόζουν και στην καφετέρια και στο μαγαζί με τα ρούχα όπως φαίνεται, που έρχονται σ' επαφή (πολύ στενή) με γιατρούς, δικηγόρους, εργολάβους, τα φετίχ που πάντα ζήλευαν γιατί λένε πως "αυτοί έχουν".

Και προπαντός κάποιοι από δαύτους είναι πρόθυμοι να τα χώσουν χοντρά τα φράγκα τους αν είναι να τον χώσουν για λίγο σε ξανθό 20χρονο νινί, που πρόθυμα προσφέρεται έναντι αμοιβής...

Με την αρωγή του μπαμπά που μεταφέρει με τα νέα του οχήματα, πότε τη μια και πότε την άλλη στα κρυφά ραντεβού, να βοηθήσει ο αφελής την κερδοφορία και ευημερία του σπιτικού του... Που διαδίδει μυστικά την δυνατότητα που προσφέρουν οι κόρες του για "κάποιες ευχάριστες στιγμές", μα μόνο σε όσους έχουν να δώσουν, ποτέ στο καφενείο με τους εργάτες ντόπιους κι αλλοδαπούς που συχνάζει...

Χρυσωρυχείο το νινί στην κοινωνία μας κι αν είναι και δυο, ακόμη καλύτερα...
Ριζική αλλαγή στα οικονομικά τους από νωρίς και χωρίς πτυχία, όχι σαν τον μπακούρη τον γείτονα που ακόμη να βρεί δουλειά με μισθό κι ασφάλιση και κοντεύει να σαρανταρίσει σπουδάζοντας και ψάχνοντας...

Απόμεινε να την παίζει μοναχός του, φανταζόμενος πως τις έχει στο κρεββάτι του, πράγμα που δεν θα γίνει, γιατί εκτός από γείτονας και γνωστός, δεν διαθέτει να πληρώσει όσα οι άλλοι...Οι δικοί του του λέγανε για χρόνια "διάβαζε να γίνεις άνθρωπος", μα τώρα πια έμαθε πως αλλού πάει η ανθρωπιά κι αλλού τα λεφτά...

Αν και δεν είναι ιδιαιτερα όμορφες εμφανισιακά, σαν μοντέλες να δικαιολογείται τουλάχιστον ένα μέρος του κόστους, καμιά σημασία δεν έχει για όσους πληρώνουν.

Τα πρόσωπα είτε γονατιστές είτε μπρούμυτα, δεν φαίνονται!