Η ΜΕΤΑΘΕΣΗ...

Από την σειρά "ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΑ":

Σε πολιτικό γραφείο έχουν να λένε για έναν ψηφοφόρο που ερχότανε μερικές φορές στη σειρά, με αίτημα να τον "βοηθήσουν" στην μετάθεση μιας κυρίας από την επαρχία στην Αθήνα...

Αυτό που παραξένεψε τους ανθρώπους του βουλευτή ήταν πως επέμενε να μην μιλήσουνε στην ίδια καθόλου, μα αν μπορούσανε να ικανοποιήσουν το αίτημα του έτσι στα κρυφά. Συνήθως ο άμεσα ενδιαφερόμενος τρέχει για την υπόθεση του, έχοντας φροντίσει να έχει και μια ατράνταχτη κι όσο γίνεται πιστευτή δικαιολογία να τη στηρίξει...

Τελικά πες - πες από τις (αρκετές) φορές που πήγε στο πολιτικό γραφείο να δει τι απόγινε, τους είπε πως πρόκειται για τη πεθερά του, που ήταν δημόσιος υπάλληλος κι εν αγνοία της ήθελε να διώξει μακριά, προφανώς για να έχει την οικογενειακή του ησυχία και γαλήνη...

Ο συγκεκριμένος βουλευτής τον έδιωξε όταν διαπίστωσε το γελοίον του πράγματος, έμαθε αργότερα πως ο άνθρωπος απευθύνθηκε σε άλλον βουλευτή με πιο ευήκοα ώτα σε τέτοια ζητήματα φουκαράδων.

Τώρα που το γράφω δεν ξέρω ακόμη αν τελικά πέτυχε τη μετάθεση και ικανοποιήθηκε ο πεθερόπληκτος!

ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ ΠΡΟΣΕΤΡΙΒΗΣΑΝ...

Κάποτε πριν πολλά χρόνια ο τότε υπουργός της Δικαιοσύνης αποφάσισε να κάνη αθρόες μεταθέσεις Ειρηνοδικών από τα χωριά, με το αιτιολογικό «ότι προσετρίβησαν εις τας έδρας των, λόγω της μακροχρονίου εκεί παραμονής των».
Ίσως ο υπουργός να μην είχε άδικο σκεπτόμενος όπως σκέφθηκε.

Το να μένει ένας Ειρηνοδίκης χρόνια στο ίδιο μέρος, επόμενο είναι να εξοικειωθεί με τους κατοίκους, ν' αποκτήσει φιλίες ή έχθρες και κατόπιν να είναι ελαστικός ή αμείλικτος στην εκτέλεση του καθήκοντός του.
Δίκαιη, λοιπόν, η απόφαση του υπουργού, με μόνη τη διαφορά ότι δεν έπρεπε να ανακατευθεί στην υπόθεση η λέξη «προσετρίβησαν».

Τι την ήθελε ο γραμματιζούμενος; Χάθηκαν οι λέξεις; «Προσετρίβησαν»!
Φανταστείτε σε τι παρεξηγήσεις μπορεί να οδηγήσει αυτή η λέξη.
Στα χωριά ιδίως.
Σ' ένα ορεινό χωριό του Μυλοπόταμου που ήξερα από παλιές κουβέντες, έξαφνα μόλις μαθεύτηκε ότι πρόκειται να μετατεθεί ο Ειρηνοδίκης, άρχισαν οι συζητήσεις:
- Το μάθατε; Μεταθέτουν τον κυρ-Μενέλαο, τον Ειρηνοδίκη.
- Αλήθεια; Και γιατί;
- Δεν ξέρω ακριβώς, μα φαίνεται, ότι κάτι πολύ κακό έκανε.
- Τι;
- Θα σας πω, αλλά λέξη σε κανένα! Να, ο παπάς μου είπε, ότι τον μεταθέτουν, γιατί «προσετρίβη»!
- Προσετρίβη; Τι θα πει αυτό;
- Δεν ξέρω, αλλά είναι κακό.
- Να ρωτήσουμε τον δάσκαλο. Και όλοι γρήγορα τρέχουν στα φώτα του δασκάλου.
- Πες μας, κυρ-δάσκαλε, τι θα πει «προσετρίβη»;
- Προσετρίβη; Είναι λέξις σύνθετη, γίνεται από την πρόθεση «προς» και το ρήμα «τρίβομαι».
- Και τι πάει να πει ετουτονά;
- Θα πει, ότι ένα πράγμα τρίβεται με κάτι άλλο. Έρχεται δηλαδή σε προστριβή.
- Ώστε ο δάσκαλος προστρίφτηκε;
- Βέβαια!
- Και με ποιον;
- Με ποιον ρωτάτε; Μα με σας, τους κατοίκους, εδώ μένει άλλωστε.
Οι χωρικοί αγριεύουν.
- Ιντα λες, μωρέ δάσκαλε, μήπως με σένα έκαμε καμιά τέτοια δουλειά και τώρα ζητάς να τα ρίξεις σε μας;

Ένας άλλος όμως, ψυχραιμότερος επεμβαίνει.
- Να σας πω εγώ τι συμβαίνει. Ένα βράδυ που γύριζα σπίτι μου είδα τον Ειρηνοδίκη στη γωνιά του δρόμου μαζί με την δασκάλα την Αγλαΐα, να κάνει αυτό ακριβώς που λέει ο δάσκαλος. Φαίνεται ότι το είδε ο αστυνόμος τότε και θα τον ανέφερε στο Υπουργείο.
- Έτσι θάναι τότε! επικροτούν οι υπόλοιποι ανακουφισμένοι.
Φανταστείτε τώρα τι θα γίνονταν σ' όλα τα χωριά ώσπου να βρουν οι χωριάτες με ποιον «προσετρίβη» ο Ειρηνοδίκης τους και τον μεταθέτουν.
Γλέντι αληθινό...