ΟΝΕΙΡΑ ΚΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΡΑΜΕΝΑ...

1.
Πλοίο ξεχασμένο στο λιμάνι
που όλο για ταξίδι ξεκινά
σάπιο το φορτίο στο αμπάρι
μα δεν ξέρει πότε θα σαλπάρει
με προορισμό το πουθενά...

2.
Κύματα σηκώνει ο αέρας
ο βοριάς καθώς λυσσομανά
στο τελείωμα κι αυτής της μέρας
στέκομαι στον βράχο και κοιτάζω
αν μου ρίξει ο ήλιος μια ματιά...

3.
Όνειρα κι ελπίδες μαραμένα
απ' το φώς πέσαν στην σκοτεινιά
στης καρδιάς τα βάθη κλειδωμένα
για άλλη μια φορά αναρρωτιέμαι
τι έχει η μοίρα και με κυνηγά...

4.
Σκούριασαν οι άγκυρες στον κάβο
με τα ψάρια γίναν φίλοι στον βυθό
το κασκέτο έβγαλα το μαύρο
και το στήθος γύρισα στον Χάρο
τι άλλο έχω τώρα πια να φοβηθώ;

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"

Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ Ο ΚΑΤΟΥΛΑΣ...

1.
Ο Περικλής ο Κάτουλας
έχει ένα μαράζι
τα κάγκελα τον πνίγουνε
κι όλο αναστενάζει.

2.
Στρίβει τσιγάρα σέρτικα
καπνός ως το ταβάνι
τη συμφορά που έπαθε
ο νούς του δεν τη βάνει.

3.
Ο Περικλής ο Κάτουλας
θύμα μιάς ιστορίας
τρείς χασικλήδες σκότωσε
για χάρη μιάς Μαρίας.

4.
Μα κείνη έιναι αχάριστη
κι αυτό τον εξοργίζει
του ρίξανε ισόβια
κι αυτή δεν το γνωρίζει...


Απο την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"