ΦΗΜΕΣ...

Μια γυναίκα κάποτε επανέλαβε ένα κουτσομπολιό για κάποια γειτόνισσά της. Σε λίγες μέρες το ήξερε όλη η κοινωνία της περιοχής, κι η "περί ής ο λόγος" και πόνεσε και προσβλήθηκε...

Λίγο αργότερα η γυναίκα εκείνη έμαθε ότι η φήμη αυτή ήταν ψεύτικη. Στενοχωρήθηκε πολύ και πήγε σ' ένα γέρο σοφό να την καθοδηγήσει για το πως θα μπορούσε να αποκαταστήσει το κακό που έκανε...

- Κατέβα στην αγορά, είπε ο γέρος, αγόρασε ένα κοτόπουλο και σφάξε το. Μετά βγές στον δρόμο, μάδα τα φτερά του και πέτα τα ένα ένα καθώς θα προχωράς...

Αν και η συμβουλή του αυτή έκανε εντύπωση της γυναίκας, εν τούτοις την ακολούθησε κατά γράμμα...

Την άλλη μέρα ο σοφός της είπε:

- Τώρα πήγαινε να μαζέψεις όλα τα φτερά που σκόρπισες χθές και να μου τα φέρεις...
Η γυναίκα πήγε από τον ίδιο δρόμο αλλά, προς μεγάλη της απελπισία, ο αέρας είχε σκορπίσει τα φτερά πολύ μακρυά. Αφού έψαξε για πολλές ώρες, γύρισε με τρία μόνο φτερά στο χέρι...

- Βλέπεις τώρα, είπε ο γερο-σοφός, είναι εύκολο να πετάξεις τα φτερά στον δρόμο, αλλά αδύνατο να τα ξαναμαζέψεις. Το ίδιο συμβαίνει και με το κουτσομπολιό...

Δεν θέλει πολύ προσπάθεια για να σκορπίσεις τη φήμη, αλλά μιας και το κάνεις, ποτέ μετά δεν μπορείς να διορθώσεις απόλυτα το κακό!

ΤΗΣ ΜΑΔΑΡΑΣ ΤΟ ΚΑΚΟ...

Το παρακάτω είναι αυθεντική επιστολή και δημοσιεύεται ατόφια. Έχει άποψη ο γέρος για τον τόπο του, αυτός ζει εκεί κι όχι εγώ, τον αφήνω να μιλήσει:

...Γιατί το κακό, δηλαδή, που θα σας γράψω, είναι πασίγνωστο, μα κανένας δεν τολμά να κάμει κάτι, για τη θεραπεία του.

Θέλω να πω, για τις μικρές ξεφάντωσες (βάφτισες, αρραβώνιασες, γιορτές κ.λπ.) που γίνονται σε σπίτια ή μικρά κέντρα, στα ριζιτοχώρια μας, που για να ';ναι πετυχεμένες και παινάμικες (δίχως τα συνηθισμένα κρετσουλοπιλαφικά) απαιτούνται:

• Τουλάχιστον 300 μπαλωθιές (μέχρι που να μετατραπεί σε ταλιμπανικό πεδίο βολής ο τόπος).
• Τουλάχιστον 100 κούπες μαρουβάς (που να πιει πέντε - έξι το κάθε μαυροποκαμισάτο παλληκάρι με το μυριάκριβο 4Χ4).
• Σαράντα λαγοί (για 150 με 200 άτομα).
• Πενήντα κιλά αγρίμι (για τσιγαριαστό).
• Πέρδικες καθόλου (γιατί πια δεν υπάρχουνε).

Καλοί τραγουδιστές, ροζοναριστές και χορευτές, περιττεύουνε (γιατί η αξία τους δεν έχει πια πέραση). Μοναδική αξία με πέραση, το χρήμα κι ακριβώς επίδειξή του γίνεται: και με τις αρίφνητες μπαλωθιές και με τα πανάκριβα κυνήγια: 80 ευρώ ο λαγός, 40 το αγρίμι το κιλό.

Οι νεαροί λαθροκυνηγοί, ρημάσουνε τη Μαδάρα και βγάζουνε καλά λεφτά.
Για ν' αγοράζουνε κούτες - κούτες τα φυσέκια, για τα κουμπούρια τους και τα ταχυπολυβόλα τους.

Αν πιάσει κάποιους η αστυνομία, θα τρέξουνε στους πολιτικούς. Ενίοτε και με τάματα στον άγιο Μαλακογιάννη, πρόθυμο συμπαραστάτη τους...

Αν μεσιτέψουνε και μείνουν ατιμώρητοι, παίρνουν αέρα και γίνονται χειρότεροι. Αν δεν τους βοηθήσουν, χάσανε για πάντα τις ψήφους της φάρας τους.

Προτιμούν βεβαίως να μην τις χάσουν...

Λύση μοναδική, το παραδοσιακό μας φιλότιμο. Πόλεμος ηθικός...

Η γενική και απόλυτη περιφρόνηση και αποστροφή, στην καινούργια μόδα. Που ρημάσει και αφανίζει την παράδοσή μας και την πανίδα της Μαδάρας μας.

Στερογράφω σας, πως τέτοια μεγαλοτραπεζώματα, με μαδαρίτικα κυνήγια, γίνονται και μέσα στην πολιτεία.

Χαιρετώ σας κι εκτιμώ σας.

Ένας γέρο - Μαδαρίτης