ΜΙΚΡΕΣ ΧΑΡΕΣ. SMALL PLEASURES (Η ΤΑΝΙΑ)...

Οι "Μικρές Χαρές" του του Κωσταντίνου Πιλάβιου από το 2008, είναι μια ταινία μικρού μήκους που απέσπασε το βραβείο καλύτερης ελληνικής ταινίας μικρού μήκους στο πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ ταινιών υγείας της Κω.

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια χώρα μακρινή...Ζούσε ένα αγόρι, διαφορετικό απ΄όλα τ΄άλλα. Όλα κυλούσαν ήρεμα στη ζωή του...Ώσπου κάποτε πριν πολλά πολλά χρόνια, ένα γεγονός έγινε η αιτία για να δει τη ζωή με άλλα μάτια. Τότε του αποκαλύφθηκε ένα μεγάλο μυστικό...

Once upon a time in a country far far away a boy lived, very different from all the others. Everything ran smoothly in his life until one day, many many years ago an incident made him see life from a different perspective. And suddenly, a big secret was revealed...

ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΗΛΙΚΙΑ...

Ποια είναι η διαφορά στις γυναίκες με ηλικία γύρω στα 8, στα 18, 28, 38 και 48;

• Στα 8 την πηγαίνεις στο κρεβάτι και της λες ένα παραμύθι...


• Στα 18 της λες ένα παραμύθι και την πηγαίνεις στο κρεβάτι...


• Στα 28 δεν υπάρχει λόγος να της πεις κανένα παραμύθι και την πηγαίνεις στο κρεβάτι...


• Στα 38 σου λέει ένα παραμύθι και σε πηγαίνει στο κρεβάτι...


• Στα 48 της λες ένα παραμύθι για να αποφύγεις να πας στο κρεβάτι...

ΜΕΓΑΛΑ ΑΥΤΙΑ - ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ...

Είδα μια δημοσίευση προχθές για ένα νεαρό που εκ γεννετής είχε μεγάλα αυτιά πεταχτά στο πλάι και βίωνε τραυματικά αυτή του την διαφορά από τους άλλους "φυσιολογικούς" ανθρώπους.

Αυτός βρήκε τώρα την ευκαιρία και πήγε και πήγε στην εκπομπή "Extreme Makeover" του Mega και κάπως τον φτιάξανε να δείχνει καλύτερα...Δήλωνε δε πως τώρα θα μπορεί ν' αντιμετωπίσει πιο αισιόδοξα και δυναμικά την ζωή...

Και έγραφε η γραφίδα - υπάλληλος διαπλεκόμενου αφεντικού πως αυτό, το να βελτιώσει δηλαδή κάποιος τα χαρακτηριστικά του που τον έκαναν να ξεχωρίζει σαν περίγελος στους άλλους/ες γύρω του, αποτελεί την αποθέωση της ρηχότητας, την ολοκληρωτική υποταγή της ανθρώπινης προσωπικότητας στον ύπουλο και και συνάμα πανίσχυρο φασισμό του αγοραίου φαίνεσθαι...καταλήγοντας αν είναι δυνατόν να αποκτήσει κάποιος αυτοπεποίθηση με μια εγχείρηση...και μια νέα εμφάνιση με ένα ζευγάρι καινούρια (και κομψά τώρα) αυτιά.

Δεν είδα την εκπομπή που ανάφερα παραπάνω, εδώ κι αρκετά χρόνια βλέπω μόνο ταινίες στην τηλεόραση, έμαθα για τον συγκεκριμένο νεαρό από το μάλλον επικριτικό για κείνον κείμενο της γραφίδας.

Δεν ξέρω αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τα γραφόμενα της, περιμένω τα σχόλια σας.
Πρώτα όμως απαντήστε ειλικρινά:

Θα προσλαμβάνατε το νεαρό όπως ήταν σαν υπάλληλο στο sic μαγαζί σας;

Θα τον θέλατε για γαμπρό της κόρης σας;

Αν ήταν πωλητής θ' αγοράζατε απο κείνον οτιδήποτε;

Αν ήταν δάσκαλος, δικηγόρος, αρχιτέκτονας, θα εύρισκε εύκολα δουλειά;

Θα βγαίνατε ραντεβού μαζί του οι γυναίκες, θα τον θέλατε στην παρέα σας οι άντρες;

Θα τον έβαζε το διαπλεκόμενο αφεντικό της σαν παρουσιαστή σε κάποια εκπομπή στο ανάξιο λόγου πρόγραμμα του καναλιού του;

Κακά τα ψέμματα, όλοι θέλουν τον πιο ωραίο, τον πιο ψηλό, τον πιο δυνατό, τον καλό ρήτορα, τον καπάτσο, τον πρωταθλητή, τον μοναδικό για τις δουλειές και τις σχέσεις τους, αφήνοντας την ελεημοσύνη προς τον παράουρο και μισερό ή έστω μόνο άσχημο, στην φιλανθρωπία κάποιου άλλου.

Που δυστυχώς δεν βρίσκεται ΠΟΤΕ και πουθενά, με αποτέλεσμα να βιώνει ο άλλος την απόρριψη, τη μοναξιά, την φτώχεια, την αδικία και ν' αναζητά την οποιδήποτε ευκαιρία ν' αλλάξει εμφάνιση, να διώξει τα κουσούρια όσο γίνεται, μπας κι αλλάξει ζωή και τύχη...

Που για να πετύχει η αλλαγή, πρέπει ν'αλλάξει ταυτόχρονα και περιβάλλον, οι παλιοί του γνώριμοι ποτέ δεν θ' αποδεχτούν πλήρως τη νέα του εμφάνιση, ξέροντας τον απο την παλιά...

Κι αν επικαλείστε δήθεν ψυχικά χαρίσματα και πνευματικά χαρακτηριστικά που μπορεί να διαθέτει το άτομο, αυτά ανακαλύπτονται πάντα τελευταία σε μια σχέση...