ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ...

Τα τελευταία χρόνια οι άσκοποι ή και σκόπιμοι πυροβολισμοί έχουν εξελιχτεί σε επιδημία στην Κρήτη και ειδικότερα σε ορισμένες περιοχές.

Οι πυροβολούντες ανήκουν σε όλες τις ηλικίες και κοινωνικές τάξεις, μορφωτικά επίπεδα, διοικητικά και πολιτειακά αξιώματα. Έχουν καταγραφεί περιστατικά στα οποία πυροβολούσαν ανώτατοι πολιτικοί αξιωματούχοι, δήμαρχοι, ακόμα και καθηγητές πανεπιστημίων και μαζί τους βέβαια απλοί πολίτες όλων των επαγγελματικών κατηγοριών.

Κάνοντας άσκοπη χρήση του παράνομου οπλισμού και πυρομαχικών, κατά κανόνα προϊόντων λαθρεμπορίας οργανωμένων κυκλωμάτων...

Το περισσότερο σύνηθες είναι να πυροβολούν νέοι άντρες μα και μεγαλύτερων ηλικιών "καπεταναίοι" στον αέρα σε διαφόρων ειδών γλέντια.

Υπάρχουν όμως και μεταμεσονύκτιοι πυροβολισμοί με συγκεκριμένους στόχους όπως ταμπέλες δρόμων, οικισμών, καταστημάτων, γραφεία συλλόγων πολιτιστικών δραστηριοτήτων κ.λπ.

Mοιραία κατάληξη της πανδημίας των πυροβολισμών είναι να υπάρχουν συχνά τραυματισμοί, καμιά φορά και θάνατοι, πολιτιστική υποβάθμιση και εικόνα υπανάπτυξης, και κλίμα φοβίας στη μεγάλη μάζα των φιλήσυχων και φιλειρηνικών, αλλά καθόλου ανεκτικών στον παραλογισμό και την παρανομία πολιτών...

Ο άσκοπος πυροβολισμός είναι κατά κανόνα μια προσπάθεια επίδειξης. Μια προσπάθεια ακίνδυνου γι' αυτόν που πυροβολεί "ηρωισμού" για το θεαθήναι. Είναι η προσπάθεια αυτού που πυροβολεί να επισύρει το ενδιαφέρον και το θαυμασμό για την "αξιοσύνη" του στ' άρματα, χωρίς βέβαια να διατρέχει τον παραμικρό κίνδυνο μιας και τριγύρω υπάρχουν άκακοι πολίτες, γυναικόπαιδα και όχι αντίπαλοι, εχθροί και επικίνδυνοι οπλισμένοι κι αυτοί πυροβολητές.

Και διερωτάται κανείς, δεν υπάρχουν άλλοι τρόποι άμιλλας, επίδειξης και προβολής των πυροβολούντων, ιδιαίτερα των νέων με την τόση ζωντάνια και ενέργεια;

Υπάρχει η οργανωμένη νόμιμη σκοποβολή, ή το κυνήγι, να εκτονώνουν τέτοιες ενέργειες σήμερα που ένας πόλεμος φαντάζει ουτοπικός...

Η εξάσκηση στα όπλα ήταν σε παλαιότερα χρόνια εθνικό καθήκον και ιερή υπόθεση. Έτσι, όταν ερχόταν η ώρα, ο αγώνας για τη λευτεριά πατούσε σε γερά θεμέλια. Με όπλα κειμήλια που πολλές οικογένειες φυλάσσουν και τιμούν όπως και τα εικονίσματα, γιατί χρησιμοποιήθηκαν σε αγώνες για τη λευτεριά.

Αντρειωμένοι και στ' άρματα τεχνίτες όλων των ηλικιών, από αμούστακα παιδιά μέχρι γενειοφόροι προχωρημένης ηλικίας ήταν έτοιμοι για να βαδίσουν. Είχαν όλοι εξασκηθεί κυρίως γι' αυτή την ώρα. Την ώρα του αγώνα για τη λευτεριά. Δεν είχαν εξασκηθεί γιά άσκοπη ή εγκληματική χρήση των όπλων. Βέβαια, στόχος ήταν ο κατακτητής και σκοπός η λευτεριά και όχι οι άσκοποι ή εγκληματικοί πυροβολισμοί.

Νομίζω ότι όλοι ανεξαιρέτως οι ασκόπως πυροβολούντες νέοι έχουν μέσα τους καλό υλικό ψυχής και έμφυτη αντρειοσύνη. Σε δύσκολους χρόνους η βοήθειά τους θα είναι πολύτιμη. Αντί να σπαταλούν λοιπόν άδικα, άσκοπα και επικίνδυνα για όλους και τους ίδιους, την αντρειοσύνη τους πυροβολώντας χωρίς στόχους λευτεριάς, ας διακριθούν διαφορετικά.

Κι αν κάποιο μαυροντυμένο καπράκι πειράχτηκε και θελήσει να μου ζητήσει τον λόγο, να γνωρίζει εκ των προτέρων οτι ποτέ δεν ήμουνα άοπλος ή φιλειρηνιστής, ούτε φιλήσυχος νοικοκύρης, ούτε υπομονετικός να κουρουπαρεύω για πολύ τον κάθε νταή.

Που οφείλει να ξέρει καλά πως κάθε του πράξη θα έχει και συνέπειες...

Τα δικά μου όπλα σαν πιο εξελιγμένα από κείνα των λαθρεμπόρων, όταν μιλούν το κάνουν αποτελεσματικά κι...αθόρυβα, δεν σηκώνουν μετά ενστάσεις κι εφέσεις, ούτε θ' ασχολούμαι πολύ με του λόγου του: Αποφασιστικά μια στην κεφαλή σε 2'' όλα κι όλα, μετά στον φάρδο και στ' αρκάλους...ΚΑΙ ΤΥΨΗ ΚΑΜΙΑ!!!

20.000 ΒΟΥΓΙΑ...

Πήγε κάποτε ένας νεο-εκλεγμένος βουλευτής που τότε ήταν και νέος στα χρόνια, να ζητήσει σε γάμο την καλή του.

Παρουσιάστηκε στον πλούσιο πατέρα της και για αρκετή εξέθετε τις επιστημονικές περγαμηνές που είχε αποκτήσει με σπουδές, την οικογενειακή περιουσία που είχε κληρονομήσει, τα σχέδια του για κοινή ζωή με την κόρη του...

Αφού τον άφησε να μιλήσει, ο πλούσιος και διαπρεπής επιχειρηματίας μέλλων πεθερός του, έγειρε προς τα πίσω αναπαυτικά στην πολυθρόνα που καθόταν και ρώτησε τον νέο τι παραπάνω έχει που δεν έχει αυτός, να προσφέρει στην (καλομαθημένη) κόρη του.

Κι εκείνος προετοιμασμένος από καιρό, απάντησε:

- Έχω και περίπου 20.000 βούγια κάτω στην Κρήτη...

Να με ψηφίζουνε εφ όρου ζωής...θα συνέχιζε, μα ο πλούσιος ήξερε καλά τι εννοούσε ο φέρελπις βουλευτής, αφού στο νησί τους δεν ευδοκίμησαν ποτέ τέτοια βοοειδή σε τέτοιες ποσότητες...

Όλη την υπόλοιπη ζωή του αυτός και οι (αρκετοί, σαν πολύτεκνος που ήταν) επίγονοι του απολάμβαναν και συνεχίζουν ν' απολαμβάνουν προνομιακή μεταχείριση παντού λόγω του εξ αγχιστείας συγγενή τους, ο οποίος εκτός από την προίκα που πήρε είχε επιπλέον απολαβές όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι του:

Βουλευτική αποζήμιωσή: 6.190 ευρώ μεικτά. Το 2009 ίσχυσε περικοπή κατά 5%, ενώ από το 1974 έως τότε είχαν δοθεί αυξήσεις 64 φορές!

Οι συνολικές αποδοχές του φορολογούνται αυτοτελώς κατά το 50% και υπόκεινται μόνο σε κρατήσεις κατά 6,67% για τον κλάδο σύνταξης και περίπου 2,5% για τον κλάδο υγειονομικής περίθαλψης του Δημοσίου. Οι βουλευτές λαμβάνουν επίσης κανονικά δώρα Χριστουγέννων και πάσχα και επίδομα αδείας, όπως και τα οικογενειακά επιδόματα (10% επίδομα γάμου και 5% για κάθε παιδί).

Κάθε κόμμα ορίζει το ποσοστό της αποζημίωσης που εισφέρουν οι βουλευτές στο ταμείο του. πασοκ και ΝΔ το έχουν ορίσει στο 10%, ο Συριζα στο 20%, το ΚΚΕ στο 100%. Αποζήμιωση για συμμετοχή σε κοινοβουλευτικές επιτροπές: 300 ευρώ ανά συνεδρίαση (το ποσό φτάνει συνήθως τα 1.500-2.000 ευρώ το μήνα ή παραπάνω, αν συμμετέχουν σε αποστολές στο εξωτερικό, στις οποίες καλύπτονται όλα τα οδοιπορικά).

Επίδομα οργάνωσης γραφείου: 2.000 -2.500 ευρώ, ανάλογα αν εκλέγονται στην Αθήνα ή στην επαρχία.

Έξοδα κίνησης - οδοιπορικά: 450 -1.000 ευρώ, ανάλογα αν εκλέγονται στην Αθήνα ή στην επαρχία.

Συγκοινωνιακή ατέλεια: δωρεάν μετακινήσεις με ΟΣΕ, ΚΤΕΛ και ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες (για όλους) και έως 104 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως (εάν εκλέγονται στην επαρχία).

Βουλευτικό αυτοκίνητο (μέσω leasing), με εξασφαλισμένη θέση parking στη Βουλή.
Ταχυδρομική ατελεια: έως 1.000 επιστολές δωρεάν μηνιαίως (το ποσό διπλασιάζεται στις εορτές Χριστουγέννων και Πάσχα).

Τηλεφωνική ατελεια: έως επτά τηλεφωνικές γραμμές για όσους εκλέγονται στην Αθήνα, έως οκτώ για όσους εκλέγονται στην επαρχία. σε αυτές αντιστοιχεί ποσό 13.500 ευρώ μηνιαίως (καλύπτεται και το internet και δίνεται σε καθέναν ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής).

Ατέλεια κινητής τηλεφωνίας: έως 250 ευρώ το μήνα συν το πάγιο.

Επίδομα στέγασης: έως 1.500 ευρώ για τους βουλευτές της επαρχίας που διαμένουν σε ξενοδοχείο ή σε ενοίκιο και όχι σε μόνιμο ιδιόκτητο κατάλυμα στην Αθήνα.

Επιστημονικοί συνεργάτες - αποσπασμένοι: έως δυο επιστημονικοί συνεργάτες (αμείβονται από τη Βουλή) και έως τέσσερις αποσπασμένοι υπάλληλοι από το Δημόσιο (αμείβονται από τις υπηρεσίες τους). Δεν μπορούν να είναι συνολικά παραπάνω από πέντε (π.χ. ένας επιστημονικός συνεργάτης και τέσσερις αποσπασμένοι ή δύο επιστημονικοί συνεργάτες και τρεις αποσπασμένοι).

Φρουροί: ένας αστυνομικός για κάθε βουλευτή (σ.σ.: δεν έχουν όλοι) και έως δύο για κάθε νυν ή πρώην υπουργό.

Σύνταξη: οι Έλληνες βουλευτές συνταξιοδοτούνται μετά από δύο πλήρεις θητείες (η σχετική διάταξη άλλαξε το 2008), οπότε αυτομάτως δικαιούνται σύνταξη περί τα 1.600 ευρώ μηνιαίως. το ποσό αυξάνεται ανάλογα με τα χρόνια θητείας και μπορεί να φτάσει ως το 80% της μηνιαίας αποζημίωσης (εκτός από τους πρώην πρωθυπουργούς, οι οποίοι δικαιούνται το 100%).

Μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2007, η Βουλή έπαψε να καταβάλλει τις ασφαλιστικές εισφορές των βουλευτών για όσο χρόνο ανέστειλαν την επαγγελματική τους δραστηριότητα (λόγω της κατάργησης του επαγγελματικού ασυμβίβαστου). Ε και τι έγινε, αφού με τα υπόλοιπα καλύπτονται πολλαπλώς!

Καλό αντάλλαγμα, για να κολαντρίζει κανείς κάθε 4 χρόνια μερικές χιλιάδες βούγια.

Ο τόπος βέβαια δεν είδε τίποτα καλό από τη μακροχρόνια ενασχόληση του εν λόγω βουλευτή και υπουργού με τα κοινά. Μόνο η "οικογένεια του" νετσούλωσε και γιγαντώθηκε από τα αμέτρητα ρουσφέτια που πάντα ικανοποιούνταν πάραυτα επί τη απαιτήσει τους, φέρνοντας τους σε υπέρτερη θέση είτε στις προσωπικές τους δουλειές, είτε σε συγκρούσεις συμφερόντων με άλλους εθνικούς νταβατζήδες που έχουν άλλους βουλευτές στην λίστα τους με τα έξοδα...

Τόσο που άρχισαν να έχουν κι αποσχιστικές τάσεις, να δούμε κι αυτοκράτειρες τις σαβουρόγριες τους ή τις ερωμένες τους...

Αν και δεν μου προτείνανε να με αγοράσουνε ακόμη να τους στηρίξω, τα βούγια τους που κληρονομούνται σύσσωμα από γενιά σε γενιά, είναι διαθέσιμα για τα σχέδια τους, χωρίς ιδιαίτερα ανταλλάγματα για τα ίδια (κάποια μπορεί να προαχθούν σε μαντρόσκυλα), γιατί "βούγια είναι κι ετσά μάθανε"...

ΤΟΥ ΓΕΡΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ...

Στο καφενείο του χωριού του καθότανε ένας γέρος Κρητικός. Φορούσε την παραδοσιακή Κρητική στολή που είχε από τα νιάτα του, για να τον βλέπουνε οι τουρίστες σαν αξιοθέατο του χωριού και να κάνει χάζι ο γέρος, να περνά την ώρα του...

Μια μέρα τράβηξε την προσοχή μιας ομάδας από νεαρές κοπέλες, τελευταία τάξη του λυκείου θάτανε, που είχανε έρθει εκδρομή στο χωριό του.

Πλησιάσανε 5 - 6 κοπέλες τον γέρο, τον περιεργάζονταν χαχανίζοντας και σε μια στιγμή αποφάσισαν να βγάλουν μερικές φωτογραφίες μαζί του.

Μια - μια ή δυο - δυο μαζί σιμώνανε του γέρου, τον αγκαλιάζανε σε διάφορες στάσεις, οι πιο τολμηρές καθίζανε στα πόδια του, τρίβοντας πάνω του ότι έχουν τα κορίτσια: μπουτάκια, βρακάκια, μπαλάκια και μαλλάκια, τραβώντας όσο περισσότερες φωτογραφίες μπορούσαν και τόσο πιο sexy όσο παραγνωρίζονταν μαζί του...


Ο γέρος ανελώθηκε (η ψυχή του έστω) για μια στιγμή και κοιτώντας την παντέρμη του που παρόλα αυτά παράμενε...ανενεργή, είπε μια μαντινάδα που εξέφραζε το παράπονο του για τη κατάσταση, που θα μπορούσε να ήταν κι αλλιώς:

Παντέρμη μου απού έκανες
τσαντίρι το σεντόνι
εδά που σε χρειάζομαι
σε πήρανε οι Δαιμόνοι...

ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ...

Διονυσιακά Αποκριάτικα. Από την Κοζάνη με...πληθωρική άποψη!

ΑΠΟΚΡΙΑΣ ΕΘΙΜΑ ΚΑΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ...

Μερικά έθιμα και δεισιδαιμονίες από της Κρήτης την παράδοση όπως αυτή καταγράφτηκε, για την Κυριακή την Τυρινή δηλαδή την τελευταία αποκριά, καθώς και την επόμενη της μέρα, την Καθαρή Δευτέρα:

• Αν φταρνιστεί κανείς στ' αποκριάτικο τραπέζι, το θεωρούν για κακό (ξενιτειά ή θάνατος, λέει η γρια και στενοχωριέται).
• Τα ψίχουλα του ψωμιού του τραπεζιού της τελευταίας αποκριάς, τα φυλάγουν τα κορίτσια για να τα βάλουν το βράδυ στο μαξιλάρι τους, κι ίσως ονειρευτούν ποιον θα πάρουν!
• Στ' αποκριάτικα τραπέζια της τελευταίας ιδίως Κυριακής, τα φαγητά δεν σηκώνονται όλη μέρα κι ως τα μεσάνυχτα το τραπέζι δεν ξεστρώνεται.
  Στ' αποκριάτικα τραπέζια δεν τρώνε μόνοι τους οι άνθρωποι του σπιτιού. Φέρνουν κι άλλοι συγγενείς και φίλοι τα φαγητά τους κι έτσι γίνεται μια συντροφιά μεγάλη όπου εύκολα δημιουργείται κέφι και γλέντι που κρατά ως το ξημέρωμα. Απόψε, ιδιαίτερα της Τυρινής το βράδυ, θα παιχτούν παιχνίδια, θα γίνουν αστεία, θα χορευτούν χοροί μέχρι κι "αράπικος" και θα τραγουδησουν μαντινάδες και τραγούδια αστεία και κάπου - κάπου ελευθερόστομα:

Με τη θεια μου τη Θοδώρα, επηγαίναμε στη Χώρα...

Τα Σάββατα των τριών τελευταίων βδομάδων: "τση Κρέτινης, τση Τυρινής, τση Πρώτης εβδομάδας (των Νηστειών)", οι γυναίκες δεν λούζονται και δεν καλλωπίζονται, γιατί κατά που λέει η πατρογονική κατάρα (καλύτερα οι φοβίες με τις οποίες το παπαδαριό κρατά υποταγμένο το πόπολο), όσες δεν υπακούουν είναι αφορισμένες...

Την επόμενη μέρα την Καθαρά Δευτέρα πρωί - πρωί καθαρίζονται τα πιάτα, τα μαγειρικά σκεύη και λοιπά κουζινικά με βραστό νερό και πολύ σαπούνι για να φύγει κάθε απομεινάρι φαγητού που "λερώνει", είναι δηλαδή πασχαλινό...

Κι ακόμη "γιατί ο Χριστιανός καθαρίζει κι από πλευράς διατροφής, γιατί σταματά κάθε κρεάτινο φαγητό κι αρχίζει τα νηστίσιμα. Βγαίνει στο ύπαιθρο, ακριβώς για να τονίσει την έννοια του καθαρμού και της αλλαγής. Ως και το ψωμί της μέρας ζυμώνεται νηστίσιμο, σαν τ' άζυμα της Παλαιάς Διαθήκης, η λαγάνα". Τα απομεινάρια δε της προηγούμενης μέρας τα θάβανε και τα κλαίγανε με μοιρολόγια, όπως:

Ο Κρέως εξεψύχησε κι ο Τύρος αποθαίνει,
και ο καημένος ο Κουκάς, εις το τραπέζι μπαίνει!

• Το πρωί της Καθαρής Δευτέρας κατά το έθιμο, ήθελε ν' αλείψουνε τσι παλάμες τους με λάδι και να τσι περάσουνε μια δυο φορές χαϊδευτικά γύρω - γύρω απού το τσικάλι γή το τηγάνι τους. Κι ύστερα, τα χέρια τους σφιχτή γροθιά, δεν επροδούδανε το μυστικό τους, ώσπου ν' απαντήξουνε τον τυχερό που θα τ' ακούσει.

Καλώς το και καλώς μου το, πώς το παχύνανε τα φαητά των Αποκράδω
Εφούσκωσες μάγουλα, εκατέβασες προγουλάκια, εγυάλισε το κούτελό σου.

Ο ήλιος ωστόσο, από τα Χριστούγεννα έχει ψηλώσει ως δυο μπόγια στον ουρανό κι η ώρα σιμώνει καθώς φτάνουν τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα, για να πάνε σ' εξοχικό κοντινό μέρος παραθαλάσσιο ή βουνήσιο, ν' ανοίξουνε τη Σαρακοστή...

Το κέφι θαρρείς κι από χτες βράδυ συνεχίζει αμείωτο και σ' όλην την διαδρομή, ώσπου να φτάσουν Ένα μεγάλο υφαντό πεσκήρι, απλώνεται κάτω στην πρασινισμένη ήδη γης, κι απάνω του στρώνουνται, πλούσια τα ελέη του Θεού...

Λουμπίνοι γλυκαμένοι παστές ελιές και ταραμάς, χαλβάς και παξιμάδι, ψαρές και μαρούλια, φρέσκα κρεμμύδια και σκόρδα, ραπάνια και καλαμάρια, λαγάνα, κρασί και πορτοκάλια πολλά, συμπληρώνουν το εξοχικό νηστίσιμο τραπέζι. Αρχίζουν από φλούδα πορτοκαλιού, για να πάρουνε το ρόδινο χρώμα του. Κι ύστερα, ορεκτικά και κρασί... Τούτο το τραπέζι θαρρείς κι αποζητά το πιοτό συνέχεια, για να ποτίζει ότι τρώνε στο στομάχι τους, γιατί πίνουνε, ξαναπίνουνε κι ευχολογούνε...

Από καιρό σε καιρό, φέρνουν και κάποιο που κατηγορείται ότι προσπάθησε να εγκαταλείψει την εύθυμη παρέα του, ή ότι διέπραξε κάποια άλλη αξιόποινη πράξη. Ο καδής (παλιός δικαστής) του επιβάλλει μιαν αστεία τιμωρία, που σκορπά γέλιο και κέφι σ' όλους, π.χ. τον καταδικαζει να μιμηθεί τη φωνή γαϊδάρου, πετεινού κ.λπ.)

Μια από τις μαντικές ενέργειες είναι η γνωστή αρμυρόπιτα. Η πίτα δηλαδή που ζυμώνεται από μια κοπέλα της γειτονιάς, με αλεύρι που δεν είναι από το σπίτι της και με πολύ πολύ αλάτι. Ψήνεται το απόγεμα της Καθαρής Δευτέρας στα κάρβουνα.
Τρώγεται κρυφά, το βράδυ της ίδιας μέρας από τα κορίτσια, για να διψάσουν τη νύχτα και να ονειρευτούν πώς κάποιος τους δίνει νερό. Αυτός πιστεύουν πως θα ειναι και ο μελλοντικός σύζυγός των. Ωσπου να τις πάρει ο ύπνος ψιθυρίζουν και μελετούν:
- Αυτός που θα στεφανωθώ, να μου δώσει το νερό!

Μαζί της κι αυτή η Αποκριά πήρε μιαν περίοδο φαγοποτιού, σπατάλης, διασκέδασης και ευθυμίας. Μια περίοδο που μας χάρισε πλουσιοπάροχα ευχάριστες ώρες ξενοιασιάς και κεφιού, που τις ζήσαμε και τις χαρήκαμε.

Χρόνια Πολλά και Καλή Σαρακοστή!

ΜΑΣΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ...

Η εμφάνιση της μάσκας ανάγεται σε αρχαίες μυστηριακές θρησκευτικές τελετές:

Για κάλυψη προσώπων ιερέων ή για δημιουργία υποβολής και επιβολής ενός θεϊκού μυστηρίου. Τα πιο παλιά προσωπεία βρέθηκαν στο βασιλικό νεκροταφείο της Ουρ στη Μεσοποταμία και αποτελούσαν στοιχεία τέτοιων θρησκευτικών τελετών. Δεν υπάρχει λαός που για τους δικούς του λόγους να μην είχε το έθιμο της μασκαράτας (Κίνα, ασιατικές, αφρικανικές χώρες, κ.λπ.).

Οι ειδικοί μιλούν για εμφάνιση της μάσκας κατά την εποχή που πάτησε το πόδι του στη γη ο πρώτος άνθρωπος. Τη θεωρούν ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης κι ως ένα πνευματικό προϊόν ενός ανώτερου εξελικτικά όντος, όπως είναι ο άνθρωπος.

Η μάσκα ως προσωπείο χρησιμοποιήθηκε στο αρχαίο Ελληνικό θέατρο σε ποικίλους δηκτικούς, σατιρικούς, αλλά και τραγικούς ρόλους.

Η μάσκα φαίνεται πως είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη ζωή μας, τόσο ως στοιχείο πρόκλησης ευθυμίας και χαράς (Απόκριες), όσο και ως στοιχείο κάλυψης της βαρβαρότητας (Πολιτική - Διπλωματία). Τα μεγαλύτερα εγκλήματα έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται κάτω από "μάσκες" φραστικών ή εικονικών επιχειρημάτων ("εκδημοκρατισμός, ειρηνευτικές επεμβάσεις, ανεξαρτητοποιήσεις" κ.λπ.).

Η μάσκα έχει συνδεθεί με το πολιτικό ψεύδος, γι αυτό και θα θέλαμε να πούμε στους πολιτικούς όλων των κομμάτων, ιδεολογιών και αποχρώσεων: "κάτω οι μάσκες"!

Οι Απόκριες είναι σήμερα η μοναδική περίπτωση που μας παρέχεται η ευκαιρία να εξωτερικεύσουμε αυτά που έχουμε καλά κρυμμένα στο υποσυνείδητό μας. Να εκφραστούμε χωρίς δεσμεύσεις κι αναστολές, χωρίς κατά συνθήκην ψεύδη και συμβατικότητες.

Το καρναβάλι είναι η πιο ανέμελη γιορτή του χρόνου. Προσκαλεί μικρούς και μεγάλους να ντυθούν, να μασκαρευτούν, να ξεχαστούν, να ξεσκάσουν.
Με παρελάσεις καρναβαλιστών με σώματα καλυμμένα ή ακάλυπτα και προκλητικά (όπως στη Βραζιλία), όπου δεν χωράνε οι καθημερινές απαγορεύσεις.
Τώρα γίνονται αυτοσχέδιοι χοροί με υπαινικτικούς συμβολισμούς και "σεξιστικά" σχόλια: με φαλλοφορία, βωμολοχίες, χειρονομίες κι άλλες εκφράσεις ελευθεριότητας

Τα εξ αμάξης και τα ξανάστροφα, με ταυτόχρονη παρωδία γάμου και θανάτου, με τρελούς χορούς και σκωπτικά τραγούδια, με εικονικές βιαιοπραγίες και άφθονο φαγοπότι, με μέθη και τρέλα, με αντιμετάθεση των κοινωνικών ρόλων να δίνουν και παίρνουν. Προσπαθούμε έστω και φευγαλέα για λίγες μέρες, να εξορκίσουμε την ίδια την αβίωτη ζωή μας και να ξεγελάσουμε το θάνατο...

Σκεφθείτε μόνο πόσοι επισκέπτες ταξιδεύουν σε Πάτρα, Ξάνθη, Νάουσα, Ρέθυμνο κλπ προορισμούς - τόπους καρναβαλιών για να γλεντήσουν, ή έστω να δουν τους άλλους να γλεντούν!



Και επειδή η υπέρβαση που με την ασφάλεια της μάσκας κάνουμε πρόκειται να δείξει τον πραγματικό μας εαυτό, ας φροντίσουμε τον τύπο της μάσκας που θα φορέσουμε: να ανταποκρίνεται στην ψυχοσύνθεσή μας...

ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ...

Η γενναιοδωρία είναι μια στάση ζωής και όχι μια επιπόλαιη συμπεριφορά. Αρκεί να ξέρει κάποιος άνθρωπος τη διαφορά ανάμεσα στη γενναιοδωρία συναισθημάτων ή πράξεων, και στην ασέβεια προς το χρήμα.

Άλλο πράγμα είναι να μη σέβεται κάποιος το χρήμα κι άλλο να είναι ανθρώπινα γενναιόδωρος. Γενναιόδωρος σε συναισθήματα, καλά λόγια για τους άλλους, καλές σκέψεις και συμπεριφορές στην πράξη.

Η γενναιοδωρία συγκαταλέγεται ανάμεσα σε εκείνα τα ανθρώπινα συναισθήματα ή αρετές που σε πολλούς σπανίζουν, αλλά σε κάποιους άλλους έχουν δοθεί ή κατακτηθεί γενναιόδωρα.

Στις περιπτώσεις αυτές, αν τύχει κανείς και συναντήσει ή γνωρίσει έναν άνθρωπο με το προσόν της γενναιοδωρίας, όχι μόνο θα βρεθεί στη θέση να δεχθεί κάποια δείγματα αυτής της αρετής, αλλά θα δοκιμάσει και την ευτυχία ή τη χαρά, την εμπειρία της μετατροπής του εαυτού του σε κάτι ανάλογο ή παρόμοιο έστω και σε πιο περιορισμένη κλίμακα και βαθμίδα. Γιατί η αρετή της γενναιοδωρίας είναι πανίσχυρη και μεταδοτική. Λαμβάνεις πολλά από τον παροχέα της, επιστρέφεις ελάχιστα σε εκείνον και τούτο σε γεμίζει χαρά και αγαλλίαση.

Ο γενναιόδωρος άνθρωπος είναι ανεξάντλητος. Είναι γεννήτορας ιδεών και καλοσύνης. Η έμπνευση τον συνοδεύει. Ακόμα και όταν κάποιοι εκμεταλλευθούν τη γενναιοδωρία του, ο γενναιόδωρος ποτέ δεν "στεγνώνει" εντελώς. Η φώτιση ποτέ δεν τον εγκαταλείπει.

Ο σπάταλος είναι μια άλλη περίπτωση. Είναι εκείνος που δεν έχει σεβασμό σ΄ αυτό που αλόγιστα ξοδεύει. Γι΄ αυτό αργά ή γρήγορα, αυτό που ξοδεύει θα τον εγκαταλείψει. Τότε αυτός θα "στεγνώσει". Η έμπνευση θα στειρέψει. Ο πλούτος θα εξαφανιστεί.

Ποτέ δεν θα σε τιμήσει αυτό που επιπόλαια καταναλώνεις, στη δίνη των συνηθειών του καιρού. Αντίθετα θα σε πληγώσει, με πολλούς τρόπους. Είτε με την ποσότητά του, ή με την έλλειψή του.

Το ποτήρι του γενναιόδωρου ανθρώπου είναι πάντα γεμάτο. Γιατί κάθε φορά που δίνεις, πάντα μένει χώρος στο ποτήρι για να ξαναγεμίσει. Διατηρώντας το στην ίδια στάθμη με εμμονή, δεν υπάρχει άλλος χώρος στο ποτήρι για φρέσκο υλικό. Φρέσκο νερό, ιδέες, συναισθήματα και έμπνευση...

Ξέροντας όλα αυτά, ποιος σκεπτόμενος μπορεί να αρνηθεί μια γουλιά από το δροσερό νερό του σε κάποιον που διψά;

Πρέπει πρώτα να μπορείς να δίνεις, πριν είσαι σε θέση να παίρνεις - Στέρχενς...