ΨΥΧΗ ΒΑΘΕΙΑ (Η ΤΑΙΝΙΑ)...

Ταινία του Παντελή Βούλγαρη του 2009.

Μία ταινία που πραγματεύεται τη πραγματικότητα του Εμφυλίου Πολέμου και των ανθρώπινων καταστάσεων και συναισθημάτων που πηγάζουν από αυτό, καθώς δεν έχει νικητές και ηττημένους. 1949, τρίτη χρονιά του Εμφυλίου Πολέμου. Στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας σε μεγάλες και μικρές μάχες, μέρα και νύχτα, το αίμα κυλάει ποτάμι.

Δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών και ο Βλάσης 14, βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης του Εθνικού Στρατού και ο Βλάσης του Δημοκρατικού Στρατού.

Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης. Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα των εμπλεκομένων στον πόλεμο..

Δείτε την
ΤΑΙΝΙΑ

ΜΕΤΑ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΜΟΥ...

Είχε συμπληρώσει τριάντα χρόνια έγγαμου βίου ο ταλαίπωρος , όταν η γυναίκα του και σύντροφος του για όλα αυτά τα χρόνια, του πρότεινε να χωρίσουνε...

Δεν ήταν τελείως έτσι στα ξαφνικά, συσσωρευμένα προβλήματα και διαφωνίες επί πολλά χρόνια οδηγήσανε στον χωρισμό, αν και ξεκινήσανε με δυνατό έρωτα κάποτε, τώρα που τα παιδιά μεγαλώσανε τελειώσανε τις σπουδές τους με τα λεφτά του μπαμπά εντός κι εκτός Ελλάδας και φύγανε από το σπίτι...

Τότε βρήκε ευκαιρία και η συμβία να εκδηλώσει τη επιθυμία της για ελεύθερη κι ανεξάρτητη ζωή από τον επί 30 χρόνια σύζυγο, μια νέα ζωή μετά 35χρονου άεργου κι αιώνιου φοιτητή, ιδιότητα που διατηρούσε ακόμη για να έχει φοιτητικό πάσο με έκπτωση 50% σε εισιτήρια κι εκδηλώσεις, όντως ντίπ απένταρος...

Με τη σύμφωνη γνώμη των τέκνων, που όταν ο μπαμπάς πλήρωνε για σπουδές ήταν "ο dady μας" και τώρα έγινε ξαφνικά "ο αχαίρευτος" που του επέβαλαν ομαδικώς να φύγει από το σπίτι [τους], με οικογενειακή πλειοψηφική ψηφοφορία 3 έναντι 1.

Γνωριστήκανε σε κάποιο από τα πολλά chat όταν η σύζυγος έμαθε να μπαίνει στο internet σε ώριμη ηλικία κι ανακάλυπτε μέρα με τη μέρα τι μπορεί να της προσφέρουν η ανωνυμία και η δικτύωση. Φταίει ο σύζυγος, που κι αυτός σε προχωρημένη ηλικία ανακάλυψε το διαδίκτυο κι είπε να μάθει να μάθει να χρησιμοποιεί το e- mail που ήταν ταχύτατο για τις δουλειές του, να βλέπει τον καιρό, να ψάχνει πληροφορίες, να διαβάζει αυτό εδώ το blog μου όπως εσείς τώρα, κλπ χρήσεις....

Φταίει ο σύζυγος που στα εντατικά μαθήματα που του έκανα πριν μερικά χρόνια, κρατούσε σημειώσεις με όσα καινούρια μάθαινε, μαζί με τους κωδικούς που χρησιμοποιούσε για να έχει πρόσβαση, σ' ένα τετράδιο αφημένο σε κοινή θέα. Αυτό το τετράδιο βρήκε η σύζυγος σε καιρό αϋπνίας, το ξεφύλλισε και πειραματιζόμενη μ' αυτά που διάβαζε, με απλή γλώσσα και κατανοητά γραμμένα εκ του συζύγου να μην μπερδεύεται ο ίδιος, έμαθε να συνδέεται και να περιηγήται στο internet εξ επαγωγής...
Έτσι αποφάσισε να χωρίσουνε στα γεράματα, να ζήσει όσα καταπίεζε δεκαετίες για τα "παιδιά και το σπίτι" όπως έλεγε σε φίλες. Αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όπου αμφότεροι μετέβηκαν ως εθελοντές στην Αθήνα, εκείνος στους κανονικούς, εκείνη στους παραολυμπιακούς.

Έβαλε σ΄εφαρμογή το σχέδιο της λίγα χρόνια νωρίτερα, με γκρίνια σε καθημερινή βάση προς τον ταλαίπωρο. Ότι κι αν έκανε ήταν κακά καμωμένο κι ευκαιρία για καυγά. Ακόμη και το φαί του ήταν άνοστο κι ανάλατο, να της την πεί, να τσακωθούν. Μόνο μπροστά σε επισκέπτες έδειχναν μονιασμένοι τάχα, στην αρχή κι αυτό μόνο. Εντέλει με τα πολλά βάλανε μπροστά τις διαδικασίες για το πολυπόθητο κι από τις δυο πλευρές τώρα πια διαζύγιο...

Τον έβγαλε προσωρινά κι από το σπίτι, μια τετραόροφη πολυκατοικία σε προνομιακή περιοχή που μαζί χτίσανε και τελειώσανε πριν μερικά μόλις χρόνια. Του κλείδωσε και τα ρούχα του μέσα, μαζί και τον Η/Υ που έγινε μήλο της έριδος μεταξύ τους, μιας και μόνο έναν είχαν και τον μοιράζονταν όσο ήταν κάτω από την ίδια στέγη.

Σε ξενοδοχείο κοιμότανε για 10 μέρες ο ταλαίπωρος με το ίδιο πουκάμισο και παντελόνι συνέχεια, μέχρι να φέρει κλητήρα να πάρει τα πράγματα του και να βολευτεί σ' ένα από τα διαμερίσματα που μοιράσανε κι επίτηδες ξενοίκιασε...

Και που θα υποχρεωθεί ν' αδειάσει όποτε η κόρη που το έχει γραμμένο αναμαζώξει κάποιον χαραμοφάη προικοθήρα και βάλουν κανένα ψευτοστεφάνι.

Άντε ταλαίπωρε, τώρα περασμένα -ήντα να ξεκινήσεις μια νέα ζωή. Με νέο ταίρι που θα ψάξεις, με την ελπίδα αυτή τη φορά να είναι η αδελφή ψηχή κι όχι συμβιβασμένος γάμος που τράβηξε σχεδόν για μια ζωή. Νέα κι ωραία να μην ντρέπεσαι να τη βγάζεις έξω να τη δείχνεις...

Όσο για την πρώην, αφού τη πήδαγες εσύ στα 20 της, τι σε νοιάζει ποιός απελπισμένος μπατήρης σαβουρογάμης τη πηδά τώρα που κοντεύει κι αυτή 60, σιχαμένο πράμα και να το λές και να το βλέπεις...

ΠΑΡΤΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ...

1.
Αφού κατάστρεψες οτι έφτιαξα με σένα
αφού με πρόδωσες για πράγματα φθαρμένα
όση αξιοπρέπεια μου έμεινε μαζεύω
σου λέω ζήσε όπως θέλεις, εγώ φεύγω.

2.
Πριν θυσιάσω ολότελα τον εαυτό μου
πριν καταντήσω ο περίγελος του κόσμου
με το κουράγιο που μου άφησε ο πόνος
βγαίνω στον δρόμο κι απο τώρα είμαι μόνος.

******************************************************
Θα κάνω πάρτυ μόνο για τον εαυτό μου
εσύ δεν άξιζες νάχεις κάτι δικό μου
θα πιω όσο θέλω, θα χορέψω στον ρυθμό μου
εδώ τελειώνει το όνειρο το απατηλό μου.
*******************************************************

3.
Αφού δεν μπόρεσες ποτέ να μ' αγαπήσεις
αφού δεν θέλησες στο πλάι μου να ζήσεις
εδώ που φτάσαμε μια λύση μόνο μένει
τέρμα η σχέση μας και είμαστε δυο ξένοι.

4.
Πριν εισχωρήσεις στο απόρρητο όνειρο μου
πριν γίνεις έμμονη ιδέα στο μυαλό μου
τον κρυμμένο εγωϊσμό μου επιστρατεύω
σου λέω γειά, νάσαι καλά και φεύγω.

[Ξανά: Θα κάνω πάρτυ μόνο για τον εαυτό μου....]

Από την συλλογή στίχων "ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"