ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ...

Ένας παπάς αποφασίζει οτι μια επίδειξη για τις καταχρήσεις θα έδινε άλλη βαρύτητα στο κυριακάτικο κήρυγμα του, γι αυτό μια Κυριακή έβαλε 4 σκουλήκια σε 4 μπουκάλια, ενώπιον του θεοσεβούς κοινού εκκλησιάσματος του.

Το πρώτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε οινόπνευμα
Το δεύτερο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καπνό
Το τρίτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε σπέρμα
και το τέταρτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καθαρό νερό.

Στο τέλος του κηρύγματός του ο παπάς δείχνει εμπράκτως τα αποτελέσμα της διαδικασίας αυτής:

το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του αλκοόλ, πέθανε το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του καπνού, πέθανε το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι με το σπέρμα, πέθανε αυτό μόνο που τοποθετήθηκε μέσα στο καθαρό νερό έζησε.

Ο παπάς τότε απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα του, ρώτησε:

- Ποιό είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα από αυτήν την παραβολή, εσείς τι καταλάβατε;

Μετά από μερικά δευτερόλεπτα ησυχίας κάποιος από το βάθος της εκκλησίας αναφωνεί:

- Όσο πίνουμε, καπνίζουμε και πηδιόμαστε δεν θα πιάσουμε ποτέ σκουλήκια!

Η ΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΣΚΟΥΛΗΚΙΩΝ...

Το ένα σκάνδαλο θα παλιώνει και θα ξεφτίζει και πριν συνέλθει ο κόσμος άλλο θα εμφανίζεται.

Εν αρχή αυτό με τα ομόλογα, από τα ομόλογα στα σιχαμένα Ζαχοπουλικά, από αυτά στα ενδο - δημοσιογραφικά αλληλοκαρφώματα και τώρα πάνε να μας γυρίσουν πίσω στην εποχή της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων με τις "μίζες της Siemens".
Όλο και προοδεύει το τηλεοπτικό τοπίο που τροφοδοτείται συνεχώς από το πολιτικό.

Κοίτα την τηλεόραση, μου έλεγε χθες ένας σοβαρός άνθρωπος και δες ποιοι είναι σήμερα εκείνοι που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στην Ελλάδα.
Εννοούσε φυσικά αυτές τις φάτσες που βλέπετε να δίνουν διάφορα κακόγουστα ρεσιτάλ υποκρισίας μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και τα δημοσιογραφικά μικρόφωνα.
- Φταίω εγώ για αυτό; του λέω, που δε βλέπω καν τηλεόραση πέρα από ταινίες ή ντοκυμαντέρ όταν βρέχει και δεν πάω πουθενά;
- Όλοι φταίμε, αφού εμείς τους δίνουμε δύναμη να μας καβαλικεύουν, επέμενε αυτό;. Εμείς τους θρέφουμε με τις σάρκες μας, το μυαλό μας και τα λεφτά μας.

Εδώ που τα λέμε, αν μετρήσουμε το ειδικό βάρος κάποιων από αυτούς, θα διαπιστώσουμε την απίστευτη ελαφρότητα των λεγομένων και των περιγραφών τους. Γιατί όμως, πριν ακούστε τον οποιονδήποτε από αυτούς, πριν τον βάλετε στο σαλόνι του σπιτιού σας, φιλοδωρώντας τον με υψηλή θεαματικότητα να μη μετράτε πρώτα το ειδικό του βάρος;
Πόσο άραγε αξίζει η γνώμη του, να την λάβω υπόψη μου;

Όχι που φτάσατε στο εξευτελιστικό σημείο, αυτό τον καιρό, να κρέμεστε από τα χείλη ακόμη και «δημοσιογράφων» που σιτίζονται από διάφορες πορνοφυλλάδες της πρωτεύουσας, για να μας διδάξουν τάχα ήθος και αντικειμενικότητα...

Οι περισσότεροι καθημερινή βιοπάλη και φτώχια, χρέη να τρέχουν, αγώνας για επιβίωση. Και ακούτε με κουτσομπολίστικη περιέργεια και ενδιαφέρον όλα αυτά για τα εκατομμύρια του ενός και του άλλου καλοπερασάκια λουλούκου, μένοντας καθηλωμένοι στις οθόνες σας.

Και σίγουρα πολλοί σώφρονες κι όχι γκαγκάδες τηλεθεατές θα καταλαβαίνουν οτι είναι τα κορόϊδα, που εξακολουθούν να είναι τίμιοι και φτωχοί σ' αυτόν τον διαφθαρμένο κι απαράδεκτο κόσμο, ενώ αρχίζει και το μυαλό τους να παίρνει κάποιες ανάποδες στροφές.
Γιατί αυτός κι όχι κι εγώ, πιο καπάτσος είναι;