Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 54

Η μοναδική τους ψυχαγωγία ήταν η μικρή βραδινή μάζωξη γειτόνων στην αυλή για αποσπέρισμα και απογευματινές βόλτες οι δυο τους μέχρι το ενετικό λιμάνι ή ως τον δημοτικό κήπο όπου κάθονταν στον χώρο με τις πάπιες, τρώγοντας αργά τα ζεστά κι αλατισμένα σποράκια από τον μικρό πάγκο της  Βικτώριας, μια δραχμή ήθελε για ένα γεμάτο φλιτζανάκι του καφέ τέτοια, αδειασμένα σε  χάρτινο χωνάκι. Ξεδιψάζανε κατόπιν από την κεντρική βρύση με το πάντα κρύο νερό, που ερχόταν από πολύ μεγάλο βάθος και τροφοδοτούσε ολόκληρο τον κήπο.

Στην επιστροφή κάνανε μια στάση για λίγη ώρα και μιλούσανε με την Ασπασία, την πρώτη γυναίκα λυράρισα της Κρήτης, από την Πλάκα του Αποκορώνου. Γνωστή της Μαρίας από παλιά και ίδιας περίπου ηλικίας, όταν δεν ήταν καλεσμένη κάπου να παίξει τους σκοπούς της, έκανε πρόβες μοναχή της και όλο ταίριαζε καινούριους.

Πότε τους συνέθετε με την λύρα, πότε με το βιολί, πότε με το μαντολίνο, αφού τα χειριζόταν εξίσου καλά και τα τρία στην πραγματικότητα. Καθισμένη μέσα στο περίπτερο που διατηρούσε κείνα τα χρόνια. Ένα γωνιακό περίπτερο απέναντι από την κλινική του Αλιφιεράκη, στο τελείωμα του δρόμου με τα σχολεία, μόνο λίγα μέτρα παρακάτω από τον δημοτικό κήπο.

Μετά που κάνανε τα παιδιά τους, περνούσανε πρώτα από τον χώρο με τις κούνιες, απαραιτήτως αφού ήταν από τα λίγα παιχνίδια τους. Όπως το ίδιο πρέπει να ήταν και για τα παιδιά από το «Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Αρρένων Χανίων» που τα φέρνανε κατά ομάδες σε σειρά, ομοιόμορφα ντυμένα και παίζανε στον κήπο κι αυτά με την ψυχή τους, κάθε Κυριακή απόγευμα.

Και τόσες δεκάδες άλλα παιδιά με τις οικογένειες τους, που μαζεύονταν και διασκεδάζανε στο δροσερό περιβάλλον του δημοτικού κήπου, παίζοντας και φωνάζοντας τα μικρά που τρέχανε προς όλες τις κατευθύνσεις, κουβεντιάζοντας κι επιβλέποντας τα πάντα τριγύρω οι μεγάλοι…

Ξεχωριστή στιγμή για όλους τους παρευρισκόμενους, αποτελούσε η προετοιμασία του αγήματος που πήγαινε στο ενετικό λιμάνι κάθε Κυριακή απόγευμα κοντά στο ηλιοβασίλεμα και κατέβαζε την σημαία από την γωνιακή έπαλξη του φρουρίου Φιρκά, εκεί όπου την είχανε υψώσει το πρωί με την ανατολή οι ίδιοι.

Ετοιμάζονταν στον χώρο του στρατοπέδου Τζομπανάκη, που βρίσκονταν απέναντι από τον κήπο, με πολύ καλή θέα εντός του από τον μαντρότοιχο που υψώνονταν στον χώρο που ήταν οι πάπιες.


Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: