Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 51

Δυναμική και κωλοπετσωμένη γυναίκα, από τις λίγες εμπόρισσες τότε και καλή στο μιλητό. Είχε μεγαλώσει μόνη και είχε αποκαταστήσει με καλούς γάμους και τις δυο κόρες της, αφού ο άντρας της είχε πεθάνει από νωρίς. Την ήξεραν όλες οι συγγενείς που ψώνιζαν από κει και την εμπιστεύονταν την Ελισάβα, αυτή ήταν που βοήθησε περισσότερο στο προξενιό του Ζαχάρη και της Μαρίας παρά ο Τσούρδος.

Προξενιό που προχώρησε αισίως εντέλει, γνωριστήκανε κάπως και γρήγορα είπανε να παντρευτούνε. Δεν είχανε και οι δυο καιρό για χάσιμο.

Για τον γάμο της αδερφής του κατέβηκε μετά από χρόνια ο Σταύρος στο χωριό. Έφερε και την σύζυγο Τασία και την μικρή Μάρω να τις δει και να δούνε το σόι. Αφού φιλιώσανε επιτέλους για την υπόθεση του σπιτιού, μοίρασε δίκαια στη μέση το ακριβό πορσελάνινο και ασημένιο σερβίτσιο στις αδερφές του, στην δε Μαρία έδωσε επιπλέον και το κουρδιστό του ρολόι με το μαύρο λουράκι, κείνο που είχε φέρει από την Νότιο Κορέα και μέχρι τότε το φορούσε αποκλειστικά αυτός.

Το φορούσε για λίγο η Μαρία στο αριστερό της χέρι, αντρικό ρολόι και δεν της πήγαινε. Ώσπου το είδε ο Ζαχάρης, ο οποίος για πρώτη φορά μετά τα 20 χρόνια της φυλακής είχε την αίσθηση του χρόνου, ένιωθε να τον ξετρέχει συνέχεια ένα αέναο ρολόι.

Όπως νοιώθουν οι δήθεν “ελεύθεροι” άνθρωποι που όλο τρέχουν να προλάβουν δουλειές, υποχρεώσεις, ημερομηνίες και προθεσμίες, έτσι το πήρε από την Μαρία και το φορούσε αυτός. Ήταν το πρώτο και μοναδικό ρολόι που είχε ποτέ στην κατοχή του, δεν χρειάστηκε να αγοράσει άλλο, αφού το κούρδιζε και το καθάριζε τακτικά, να κρατήσει πολύ. Και η αφορμή μετέπειτα για τα πρώτα συζυγικά τους καυγαδάκια…



Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: