Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 48

Ο Τσούρδος θαύμαζε την σπιρτάδα του πολύ μικρότερου του στα χρόνια Ζαχάρη, την επιθυμία του να ζήσει, να μαζέψει λεφτά όπως μπορεί, τους τρόπους που έλυνε προβλήματα. Ήθελε πολύ να κάνει κάτι για αυτόν, που θα τους έφερνε πιο κοντά τα επόμενα χρόνια, να αποκτήσουν στενότερες σχέσεις. Δεν ήθελε να τον χάσει τώρα που οι δρόμοι τους θα χωρίζανε απότομα και έτσι υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλον να κρατήσουν επαφή…

Από το φορτηγό που τους ξεφόρτωσε στην πλατεία της Αγοράς στα Χανιά, ο Τσούρδος πήγε στο ΚΤΕΛ του Αποκορώνου να πάρει το μεσημεριανό λεωφορείο για να πάει στο χωριό του και στην γυναίκα του που δεν είχε δει για όλα αυτά τα χρόνια, ενώ ο Ζαχάρης απόμεινε μοναχός με τα χέρια στη μέση, να κοιτάζει τριγύρω την κίνηση και τα κτίρια στην καινούρια πόλη που θα τον φιλοξενούσε από τώρα. 

Όταν είδε κι απόειδε, πήρε μια κούρσα αγκαζέ από εκεί μπροστά να τον πάει στο σπίτι ενός ανιψιού του, του Σήφη που είχε δικό του ξυλουργείο και έμενε στο «Κρύο Βρυσάλι», όπου και το καφενείο του Ηρακλή του Μερακλή με το παχύ μουστάκι. Έμενε σε ένα μικρό διώροφο σπιτάκι λίγο πλαγιαστό και χωμένο κάτω από έναν μεγάλο βράχο, που από την θέση του αποτελούσε μέρος των παλαιών Ενετικών τειχών των Χανίων. Την μια και μοναδική μικρότερη αδερφή του Ηρακλή, την είχε παντρευτεί πρόσφατα ο Σήφης.

Η απόσταση δεν είναι μεγάλη για τους Χανιώτες που ξέρουν, λίγα λεπτά αρκούνε να φτάσει ως εκεί περπατώντας από την Αγορά περνώντας μέσα από τα Στιβανάδικα ή την πλατεία της Μητρόπολης. Ο πονηρός αυτοκινητιστής όμως τον έκανε μια μεγάλη βόλτα – αναγυρίδα ως τη Νέα Χώρα με επιστροφή από το λιμάνι και μετά ως την Μητρόπολη απέξω, για να του φάει ολόκληρο το τάλιρο που είδε πως κρατούσε στο χέρι του μπαίνοντας στο μεγάλο Αμερικάνικο αυτοκίνητο ο Ζαχάρης.  

Ο Σήφης τον φιλοξένησε στο πολύ στενό σπιτάκι του την πρώτη μέρα και τον βοήθησε να βρει και να νοικιάσει ένα δικό του δωμάτιο στο μεγάλο σπίτι της Ελισάβας. Ήταν ένα παλιό Βενετσιάνικο αρχοντικό που ορθωνόταν περήφανο μέσα στο στενό με τον μιναρέ πίσω από την Δημοτική Αγορά, μια ανάσα από το κέντρο των Χανίων.  Η πρώτη δουλειά που έκανε ο Ζαχάρης ελεύθερος πια, ήταν σε ένα περίπτερο μαζί με έναν ανάπηρο πολέμου, μισή μέρα έκανε ο γης, μισή ο άλλος…

Ο Τσούρδος στο Νιο Χωριό στα γεράματα του τώρα κι αυτός, επιδίωκε να φτιάξει τις σχέσεις του με τους υπόλοιπους συγχωριανούς του. Ήθελε να περάσει καλά κι αρμονικά μαζί τους τα τελευταία χρόνια της ταραγμένης ζωής του. Προσπάθησε μάλιστα να κάνει ένα προξενιό σε μια από τις ανύπαντρες ακόμη αδερφές του Σταύρου, μέσω τρίτων αρχικά, για να αναθερμάνουν τις σχέσεις τους.




Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: