Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 45

Από του Τσιτσάνη στου Μητσάκη, στου Ζαμπέτα, του Πολυκανδριώτη, του Μπιθικώτση, του Κόκοτα, του Καζαντζίδη και της Μαρινέλλας, της Ρόζας Εσκενάζυ, του Στράτου Διονυσίου, του Μανώλη Αγγελόπουλου, του Βοσκόπουλου. Μα και του Ξυλούρη πιο ύστερα, του Βιολάρη, της Κουμιώτη, του Πουλόπουλου, του Περπινιάδη, του Παγιουμτζή, του Κοινούση, του Φίλλιπου Νικολάου, της Μοσχολιού, της Καίτη Γκρέυ, της Δούκισσας,  της Λίτσας Διαμάντη και όλων των υπόλοιπων του τραγουδιού & της διασκέδασης που μεσουρανούσαν κείνα τα χρόνια της dolce vita του ζεύγους και τύγχαναν της αρεσκείας τους.

Όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι νυχτόβιοι, οι ακριβοπληρωμένοι «καλλιτέχνες» κοιμούνταν τη μέρα και δούλευαν τη νύχτα. Οι θαμώνες των μαγαζιών τους, οι περισσότεροι τουλάχιστον, έπρεπε να βρίσκονται την επομένη το πρωί στις δουλειές τους, έτοιμοι να αποδώσουν.  Κάθε ξενύχτι τους έκλεβε χρόνο πολύτιμου ύπνου και κάθε ώρα χαμένου πολύτιμου νυχτερινού ύπνου είναι κυριολεκτικά μια ανάληψη από την προσωπική τράπεζα υγείας του καθενός, που συσσωρεύεται με τα χρόνια, προκαλώντας εντέλει απώλεια μέρους της υγείας και χρόνια κούραση.

Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, αργά ή γρήγορα όλοι οι συστηματικοί ξενύχτηδες το διαπιστώνουν σκληρά πάνω τους, στον οργανισμό τους τον ίδιο. Ότι κι αν λένε οι «καλλιτέχνες» πάνω στο κέφι τους περί της ανάγκης «μια ζωή την έχουμε, να το ρίχνουμε έξω, να κλέβουμε του χάρου». Το απεριόριστο, «μέχρι πρωίας» γλέντι δεν είναι προτεραιότητα μα φτιαχτή ανάγκη από τους ίδιους, για να τους έχουν κάθε βράδυ κοντά τους, να πλουτίζουν αυτοί και οι μαγαζάτορες. Με κάθε τρόπο…

Μεγάλο μέρος του μισθού του Σταύρου κατασπαταλιόταν εκτός από εδέσματα για τα στομάχι τους και λαϊκά άσματα για τα αυτιά τους, άλλες εποχές σε  ψηλούς σωρούς πεταμένα λουλούδια και άλλες σε λόφους από σπασμένα πιάτα στα πόδια των «καλλιτεχνών». Μια συνηθισμένη θέα στις πίστες των μπουζουκομάγαζων τις μεταμεσονύχτιες ώρες, με όλους τους θαμώνες να συμμετέχουν κατά δύναμη, αλλιώς ο λιμενεργάτης, αλλιώς ο εφοπλιστής και καλύτερος από όλους ο Ωνάσης.

Άπειρες οι επιλογές τους, λεφτά υπήρχανε άφθονα λόγω της καλής δουλειάς του Σταύρου στον ΟΛΠ, οι ορέξεις της Τασίας απεριόριστες, ήταν μόνο οι δυο τους και απολάμβαναν τον έρωτα τους και τη ζωή που τόλμησαν να φτιάξουν όπως ήθελαν. Λίγο αργότερα ήρθε το μοναδικό τους παιδί: η μοναχοκόρη τους Μάρω, γεγονός που όμως δεν άλλαξε και πολύ τον τρόπο ζωής τους.



Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: