Πέμπτη, 5 Απριλίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 44

Σε αντίθεση με τον Σταύρο και την Τασία που μόνοι στον Πειραιά και πολύ κοντά στην Αθήνα, το είχανε ρίξει στη dolce vita. Ε, πρώτη τους φορά στην ως τώρα ζωή τους έβλεπαν τόσες ταβέρνες, καφέ, ζαχαροπλαστεία, ουζερί, κουτούκια και κοσμικά κέντρα μαζεμένα!

Νέοι και τολμηροί ήτανε, μόλις το είχανε αποδείξει εξάλλου, διάθεση για καλή ζωή είχανε απεριόριστη, μακριά από δικούς και κάθε πιθανό μικρό ή μεγάλο εμπόδιο της ζωής τους ήτανε, λεφτά άρχισαν να έχουν με τους πρώτους μισθούς του Σταύρου που μάλιστα υπερκάλυπταν τις ανάγκες τους σα νέο ζευγάρι, ο εσαεί άσβηστος πόθος της Τασίας για ανέμελες στιγμές με τον μονάκριβο καλό της που την ακολουθούσε σε όλες της τις αποφάσεις, δεδομένος και αχαλίνωτος.

Ζήλευαν κατά βάθος τους πολλούς άλλους «πρωτευουσιάνους» που τους έβλεπαν να απολαμβάνουν τη ζωή. Δεν είχαν ριζωμένο μέσα τους και κείνο το περιοριστικό πιστεύω – ταμπού των υπόλοιπων της οικογένειας του Σταύρου «ποιοι είμαστε εμείς που θα κάνουμε τέτοια ζωή;» αυτοί είχαν το «γιατί όχι κι εμείς;». Άρχισαν λοιπόν να εξερευνούν τα διάφορα μαγαζιά ένα – ένα με τη σειρά.

Και ανάλογα την διάθεση της στιγμής βεβαίως, οτιδήποτε είχαν όρεξη για χάρη του, υπήρχε κάπου και τους περίμενε…

Από τους δρόμους γύρω από το μεγάλο εμπορικό λιμάνι, στο Χατζηκυριάκειο και τη σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στα στενάκια πίσω από τον Άγιο Νείλο, στην παραλία της Πειραϊκής, το Πασαλιμάνι, την Φρεαττύδα και το Μικρολίμανο, ψηλά στην Καστέλα, ακόμη πιο ψηλά στον λόφο του Προφήτη Ηλία, στα Ταμπούρια, στα Καμίνια, στο Κερατσίνι, στη Δραπετσώνα, στο Πέραμα, στην Ελευσίνα, μέρα με τη μέρα εξερευνούσαν, δοκίμαζαν κι ανακάλυπταν.

Χώρια τα πάμπολλα στέκια της Αθήνας, από κείνα τα μικρά τα κρυμμένα στα στενά δρομάκια της Πλάκας μέχρι αυτά με τις μεγάλες φωτεινές ταμπέλες που υπήρχαν στους πλατιούς δρόμους του κέντρου. Όλα βρίσκονταν σχετικά κοντά τους και τα φτάνανε σε σύντομο χρονικό διάστημα με τον Ηλεκτρικό, συν τα πολλά κοσμικά κέντρα της παραλίας όπου κατέβαιναν με λεωφορεία ή ταξί και τα ανακάλυπταν το ένα μετά το άλλο. 

Από το Φάληρο, τον Φλοίσβο, τον Μπάτη, την Εδέμ, το Καλαμάκι, το Ελληνικό, την Γλυφάδα, ως τη Βάρκιζα και το Σούνιο, τα μεγάλα μαγαζιά με μουσική και ξενύχτι, πέρα από καλό φαγητό και κρασί.



Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: