Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ… 33

Ο Σταύρος για καλή του τύχη, βρήκε σύντομα μια δουλειά, από τις πιο περιζήτητες για Πειραιώτη ακόμη και σήμερα: Φορτοεκφορτωτής στον ΟΛΠ, αντρίκεια δουλειά με πολύ καλά λεφτά, σκάλες ανώτερη στα μάτια της Τασίας από κείνη που έκανε στα Χανιά σαν εργάτης στα Ταμπακαριά, την περιοχή όπου δεν ξαναγύρισε ποτέ, ούτε για βόλτα όταν ερχόταν. Σπάνια θα ερχόταν και οι δυο στα Χανιά έκτοτε, όπως έδειξε η πορεία του χρόνου στην υπόλοιπη ζωή τους.

Και είχε πολύ σοβαρούς λόγους ο Σταύρος να αποφεύγει τα Χανιά, όχι τόσο λόγω των πεθερικών του, μα ξέχωρα και προσωπικά λόγω της μιας αδερφής του, της Μαρίας. Η οποία του είχε παραχωρήσει το σπίτι της, που μόλις είχε αγοράσει με το κομπόδεμα από τα αμέτρητα μεροκάματα  της στα ξένα χωράφια για να το έχει προίκα, να μένει τότε που δούλευε στα Χανιά.

Επειδή το σπίτι βρισκόταν επί της οδού Μίνωος, μερικά μέτρα από το γωνιακό ΚΤΕΛ του Αποκορώνου που έφταναν τότε τα λεωφορεία από τα χωριά τους, όπου στα κάθετα στενά της λίγο παρακάτω βρίσκονταν για δεκαετίες και τα (πολλά) μπορντέλλα των Χανίων και θεωρούνταν κακόφημη περιοχή και απαγορευμένη ζώνη για τους οικογενειάρχες νυν και μέλλοντες, τη έπεισε να το πουλήσει αυτός για λογαριασμό της και να της αγοράσει ένα άλλο σε μια καλύτερη περιοχή.

Έτσι κι έκανε σύντομα, μόνο που κράτησε τα λεφτά που πήρε και τα ξόδεψε εκείνος σε ακριβά ρούχα, σε δώρα για την Τασία, σε ασωτίες, έπαιξε και πολλά στα χαρτιά σε ύποπτα κρυφά στέκια. Με σκοπό να τα αυγατίσει επειδή το μεροκάματο του στα Ταμπακαριά ήταν μικρό, μα σε λίγα τέτοια παιχνίδια τα έχασε όλα σαν ακάτεχος που ήταν από επιτήδειους χαρτοκλέφτες, που έπαιζαν οι άτιμοι την τράπουλα όπως ήθελαν.


Σύντομα η συνέχεια…

Δεν υπάρχουν σχόλια: