Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 20

Τελείως ελεύθερος πια και χωρίς άλλες υποχρεώσεις, συνέχισε την ζωή του. Στο μεταξύ η Κατίνα ο παιδικός του έρωτας, είχε παντρευτεί και είχε φύγει από το χωριό για ένα άλλο σε διαφορετική επαρχία, μετά από ένα επιτυχημένο προξενιό που της κάνανε οι δικοί της.

Η προκαθορισμένη μοίρα του ήταν να συνεχίσει να δουλεύει όλη τη υπόλοιπη ζωή του στα οικογενειακά χωράφια και να βόσκει πρόβατα και γίδια στα βουνά ώσπου να καταλήξει τελικά μεθύστακας τα βράδια στο καφενείο του χωριού με κρασί και τσικουδιές, όπως έβλεπε να καταλήγουν όλοι σχεδόν οι άντρες που έμεναν πίσω.

Όλοι αυτοί που γεννιούνταν, πήγαιναν δημοτικό σχολείο, μεγάλωναν δουλεύοντας στα χωράφια, πήγαιναν υποχρεωτικά κι έκαναν την στρατιωτική θητεία τους που για πολλούς αποτελούσε και το μόνο της ζωής τους ταξίδι, επέστρεφαν ξανά στο χωριό και στη δουλειά, παντρεύονταν και κάνανε παιδιά, μη ξεκολλώντας από τα χωράφια, τα κοπάδια και τα μέρη τους, πέρα από καμιά εκδρομή ή το πανηγύρι κάποιου κοντινού χωριού. Πράγματα και καταστάσεις που δεν είχε σε καλό για τον εαυτό του ο Σταύρος, που αν κάτι ήταν αλλιώς ίσως δεν ξέφευγε από την μοίρα του.

Τώρα όμως που μπήκε και βγήκε από την φυλακή αλώβητος, πήγε σε έναν μακρινό πόλεμο και γύρισε πίσω ζωντανός, τώρα που είχε δει πως ήταν ο κόσμος παραπέρα, τώρα που ήξερε πως άξιζε η ζωή του περισσότερο από τα παραπάνω, ήθελε να ρισκάρει. Έτσι αποφάσισε να πάει στα Χανιά, να μείνει και να εργαστεί εκεί ως εργάτης, όπου πίστευε πως θα είχε καλύτερη τύχη κι ευκαιρίες για καλύτερη ζωή...


Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: