Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 6

Εκεί στην μακρινή κι απομονωμένη Ραμνή που έφτασαν με τα πόδια κουβαλώντας στους ώμους τα ελάχιστα ρούχα και πράγματα που πρόλαβαν να πάρουν, θα περνούσαν την υπόλοιπη κατοχή, διαμένοντας φιλοξενούμενοι σε σκόρπια φιλικά σπίτια, μεγαλώνοντας δύσκολα με ότι εύρισκαν διαθέσιμο κάθε μέρα κι εποχή για φαγητό. Βραστά χόρτα & λαχανικά ανάλατα με λιγοστό λάδι, χοχλιούς, χαρούπια, άγριους αμανίτους, φρούτα, ξηρούς καρπούς, σταφίδες και κάποια ζώα και πουλιά που κυνηγούσαν κρυφά και με προφυλάξεις με παγίδες και σφεντόνες, αφού πυροβόλα όπλα δεν τους είχαν αφήσει να έχουν τώρα οι Γερμανοί και πρωτύτερα ο Μεταξάς. Όπλο αποκτούσαν όσοι προσχωρούσαν σε αντάρτικη ομάδα και το κρατούσαν κρυφό από τους άλλους, μέχρι να κληθούν να το χρησιμοποιήσουν.

Αν και ήθελαν πολύ κι αυτοί κι άλλοι θερμόαιμοι νεαροί του καμένου χωριού να πολεμήσουν τους εισβολείς, να σκοτώσουν όσο περισσότερους Γερμανούς μπορούσαν και να αναγκάσουν τους υπόλοιπους να γυρίσουν πίσω στα δικά τους μέρη αφήνοντας ελεύθερα τα δικά μας, η συνεχή πίεση των γονέων δεν άφησε να παρασυρθούνε από το νεανικό τους ενθουσιασμό.

Δεν θέλανε οι συντηρητικοί γονείς να μπλέξουνε τα ανήσυχα παιδιά τους με τους κομμουνιστές, που μάχονταν τον μεγάλο Βενιζέλο ως τον χειρότερο εχθρό τους στην Ελλάδα. Τον πολιτικό που ελευθέρωσε κι απάλλαξε τη Κρήτη από τους Τούρκους,  αυτόν που κλήθηκε να αναλάβει πρωθυπουργός όλης της Ελλάδας σε κρίσιμη στιγμή, τον γνώστη της διεθνούς πολιτικής & διπλωματικής σκακιέρας που άφησε την χώρα υπερδιπλάσια και πολύ πιο ισχυρή από ότι ήταν όταν την παρέλαβε, τον Κρητικό που ο Ελληνικός λαός αναγνώριζε ως Εθνάρχη. Παραδόξως υπήρχανε πολλοί τέτοιοι στην Ραμνή και την γύρω περιοχή, «μικρή Μόσχα» λέγανε τα μέρη κείνα μεταξύ τους οι γνωρίζοντες.

Παράδοξο γιατί ευδοκιμούσαν και είχανε τόση απήχηση οι κομμουνιστικές θεωρίες σε αγράμματους φτωχούς αγρότες και βοσκούς, που μόλις πριν λίγα χρόνια τις άκουσαν και σίγουρα θα ήταν οι τελευταίοι που θα επωφελούνταν από την όποια εφαρμογή τους αν ποτέ έπαιρναν την εξουσία οι εγκάθετοι του Κομμουνιστικού κόμματος. Ο κόσμος τότε ήταν διαιρεμένος σε καπιταλιστικό και σε κομμουνιστικό. Μετά την Σοβιετική επανάσταση του 1917 όλοι οι καταπιεσμένοι προλετάριοι της βιομηχανικής εποχής ήλπιζαν ότι μέσω της ΕΣΣΔ το όνειρο τους για ισότητα θα γινόταν πραγματικότητα. Δυστυχώς έπεφταν αφελή θύματα της νομενκλατούρας του κόμματος και του Στάλιν.

Έτσι τα παιδιά θέλοντας και μη κάθισαν ήσυχοι στο ορεινό χωριό, δούλευαν στα χωράφια και περίμεναν να τελειώσει η κατοχή και ο πόλεμος.

Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: