Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 17

Σκέφτηκε να γράψει ένα γράμμα στην βασίλισσα Φρειδερίκη, το πρόσωπο που από ψιθύρους καλά πληροφορημένους ήξερε πως έχει σημαίνοντα ρόλο στις υποθέσεις του κράτους. Από κουβέντες που άκουγε στη φυλακή από το προσωπικό, είχε μάθει πως εδώ και λίγο καιρό γινόταν πόλεμος στην Κορέα, όπου η κομμουνιστική Βόρεια είχε εισβάλλει με μια απρόκλητη επίθεση στη Νότια, για να εξαπλώσει την ίδια ιδεολογία που αυτός πολέμησε κι εδώ στην στρατιωτική θητεία του.  

Η Νότια είχε ζητήσει βοήθεια από τον ΟΗΕ και ένα διεθνές εκστρατευτικό σώμα θα την βοηθούσε να παραμείνει στον ελεύθερο κόσμο. Σε αυτό το εκστρατευτικό σώμα θα συμμετείχε και η Ελλάδα με στρατό και αεροπορία όπως άκουγε να λένε σπαστά οι φύλακες στις μεταξύ τους κουβέντες, αγράμματοι και ανενημέρωτοι κι αυτοί.

Θα ζητούσε στα ίσα να πάει κι αυτός ως εθελοντής να πολεμήσει με τους Έλληνες, αρκεί να τον ελευθέρωναν και να γλίτωνε την υπόλοιπη ποινή του. Αν σκοτωνόταν σε κάποια μάχη εκεί στην Κορέα, δεν τον ένοιαζε, αρκεί να πέθαινε ελεύθερος αντί να μαραζώνει πίσω από τα σίδερα.

Κανείς δεν έμαθε ποτέ τι ακριβώς έγραφε κείνο το γράμμα, πέρα βέβαια από τον διευθυντή των φυλακών που το άνοιξε για να το διαβάσει πριν το στείλει, και την σειρά της λογοκρισίας μέχρι να φτάσει στα  χέρια της βασίλισσας, ο Σταύρος όμως το έστειλε και αισιοδοξούσε. Άφησε μάλιστα και μαύρο μουστάκι προβλεπόμενο από τον  στρατιωτικό κανονισμό κι όχι απεριποίητο, φρόντιζε να παραμένει σε καλή φυσική κατάσταση και περίμενε...

Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: