Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 15

Η ζωή στην φυλακή στην πραγματικότητα ήταν πιο άνετη και σε πιο αργούς ρυθμούς από κείνη που ζούσε στο χωριό δουλεύοντας στα χωράφια ή αλλού.

Το έβλεπε και το ένοιωθε κάθε μέρα που περνούσε και ο Σταύρος και οι άλλοι κρατούμενοι που ήταν από χωριά. Δεν υπήρχε βιάση για τίποτα, με κουβέντα, πειράγματα μεταξύ τους που καμιά φορά φτάνανε και σε καυγάδες, τσιγάρα, κομπολόι, χειροτεχνίες για τους πιο επιδέξιους, τάβλι και ζάρια περνούσε η ώρα, κανείς δε νοιάζονταν για μεροκάματο, σε κανέναν δεν γκρίνιαζε η γυναίκα ή τα παιδιά του, είχαν το φαί τους ψημένο στα μαγειρεία πάντα στην ώρα του, τα επισκεπτήρια τους όσοι τουλάχιστον είχαν κοντά φίλους ή συγγενείς, μοιράζονταν με τους μέσα στα σίδερα καμωμένους φίλους ότι τους έφερναν απέξω οι δικοί τους, όσοι ήξεραν γράμματα διάβαζαν βιβλία που τους έφερναν και κάποιοι για να περνά πιο δημιουργικά η ώρα τους δίδασκαν κιόλας τους αγράμματους, αυτούς μόνο που έδειχναν κάποια θέληση να μάθουν.

Ο πολύς ελεύθερος χρόνος έφερνε όμως και βαρεμάρα. Για να την ξεπεράσει ο Σταύρος άρχισε να κάνει γυμναστική συστηματικά, για πρώτη φορά στη ζωή του.

Όπως έβλεπε γύρω του να κάνουν και κάποιοι άλλοι από τους νεώτερους κυρίως κρατούμενους, αφού στην φυλακή και σε κάθε άλλη φυλακή στον κόσμο, όσοι είχαν εξοικειωθεί με το περιβάλλον που θα περνούσαν λίγο ή πολύ διάστημα από την ζωή τους, γυμνάζονται σκληρά. Είναι θέμα ζωής και θανάτου για αυτούς. Τόσο για να κρατάνε το σώμα τους σε φόρμα και μυαλό τους καθαρό τις ατελείωτες ώρες που περνούνε στα σίδερα, όσο και για πρακτικούς λόγους αυτοάμυνας, αφού σε έναν περιορισμένο κλειστό χώρο ήταν υποχρεωμένοι να συνυπάρχουν με κάθε καρυδιάς καρύδι. Και τις όποιες σκέψεις, επιθυμίες και βλέψεις του…

Ως «Προπόνηση Αλκατράζ» ήταν γνωστή διεθνώς και τότε και τώρα ακόμη, όπου οι κρατούμενοι για να γυμναστούν χρησιμοποιούν ότι έχουν διαθέσιμο και πρόχειρο: Έλξεις στο μονόζυγο της αυλής ή από το πάνω μέρος μιας βαριάς σιδερένιας πόρτας, κάμψεις στο τσιμεντένιο πάτωμα, ροκανίσματα κοιλιακών ή «σανίδες» στο πάτωμα, βαθιά καθίσματα & άρσεις γαμπών με το βάρος τους ή με κάποιον συγκρατούμενο στους ώμους τους, βυθίσεις ανάμεσα στα κρεβάτια,  άρσεις και πιέσεις σάκων ή κουβάδων με άμμο, νερό ή άλλων βαριών αντικειμένων με τα δυο ή το ένα χέρι, ισομετρικές έλξεις -  τεντώματα - πιέσεις με πετσέτα, ή αν σταθούν τυχεροί και υπάρχει στην φυλακή τους κάποιο σετ ελατηρίων ή μερικά αυτοσχέδια βάρη, τότε απογειώνονταν κυριολεκτικά...

Στην πραγματικότητα αυτές είναι όλες κι όλες οι βασικές και καλύτερες ασκήσεις που γυμνάζουν αποτελεσματικά ολόκληρο το σώμα, που σε συνδυασμό με τις σταθερές ώρες φαγητού, την πολύωρη ανάπαυση που λόγω των συνθηκών  κράτησης είχαν, τον βραδινό ύπνο νωρίς αναγκαστικά (απαραίτητο για να παράγεται αυξητική ορμόνη από το σώμα), τον ωμό ανταγωνισμό μεταξύ τους, τη αυτοπειθαρχία & προσήλωση τους στα αποτελέσματα και τον άφθονο χρόνο που διαθέτουν όλοι οι έγκλειστοι, φέρνουν θεαματικά αποτελέσματα και σύντομα, ιδίως στους αρχάριους ασκούμενους.

Το διαπίστωσε με ευχάριστη έκπληξη ο Σταύρος, μετά από τον πρώτο χρόνο που πέρασε στη φυλακή με συχνή τέτοια άσκηση. Ήταν πάνω στο άνθος της ηλικίας του τότε, με τα πυκνά μαύρα μαλλιά και φρύδια, το φαρδύ τριχωτό στήθος, την ανοιχτή  και συμπαγή πλάτη που φαίνονταν να σηκώνει πολλές οκάδες ακούραστα, τα δυνατά χέρια και πόδια, έφτανε τα 114 κιλά στην ακμή του...


Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: