Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 14

Τον μεταφέρανε αμέσως μετά την καταδίκη του στην Δικαστική φυλακή των Χανίων για να εκτίσει την ποινή του. Σε έναν σχετικά μικρό χώρο κράτησης, ένα δρόμο ακριβώς πίσω και πάνω από εκεί που ήταν χτισμένο και το κτίριο των δικαστηρίων της πόλης. Μαζί με αρκετούς άλλους παλαιότερους κρατούμενους, ένας παραπάνω κι αυτός, ανακατεμένοι ποινικοί και πολιτικοί στους θαλάμους. 

Μετρούσαν τον χρόνο να εκτίσουν τις ποινές τους, καθένας για λογαριασμό του, δεν νοιάζονταν ιδιαίτερα τι είχε κάνει ο άλλος που βρίσκονταν δίπλα τους. Δεν υπήρχανε σκληροί ισοβίτες ανάμεσα τους. Νέοι, άντρες και γεροντότεροι όλων των ηλικιών συμβίωναν πλάι - πλάι, μα υπήρχε λίγος χώρος για όλους, κανείς δεν κοιμόταν στο πάτωμα όπως γίνεται σήμερα στις φυλακές λόγω υπερβολικής εισαγόμενης εγκληματικότητας κυρίως.

Μπορούσε να στήσει κάποιος όπου τον βόλευε ή όπου του υποδείκνυαν οι παλαιοί το κρεβάτι του (δυο σιδερένια κάθετα στηρίγματα και τρεις σανίδες οριζόντια από πάνω όπου άπλωνε το λεπτό στρώμα του) που έπαιρνε και κουβαλούσε μόνος από την αποθήκη με την άφιξη του στη φυλακή μαζί με δυο κουβέρτες, την μεταλλική καραβάνα και το κουτάλι του. Και ένα πλαστικό κύπελλο για νερό, άλλα σκεύη δεν επιτρέπονταν να έχουν οι κρατούμενοι. Αν ήθελε πετσέτες, μαξιλάρι ή σεντόνια ή ότι άλλο θεωρούσε χρήσιμο κι επιτρεπόταν από τον κανονισμό, έπρεπε να το ζητήσει και να του το φέρουν οι δικοί του στις μέρες και ώρες του επισκεπτηρίου.

Ξύπνημα νωρίς σε σταθερή ορισμένη ώρα, καταμέτρηση, πρωινό ρόφημα γάλα σκόνη ή νερουλό τσάι με συνοδευτικό το ξερό ψωμί που περίσσεψε την προηγούμενη μέρα, μετά έξω στο εσωτερικό περιτοιχισμένο προαύλιο ώσπου να μεσημεριάσει για βόλτα, άσκηση, κουβέντα ή παιχνίδια, όσο επέτρεπε ο περιορισμένος χώρος, όποιος ήθελε έκανε την μπουγάδα του στο πλυσταριό, μεσημεριανό φαγητό, κλείσιμο στους θαλάμους και μεσημεριανός ύπνος, ξανά στο προαύλιο το απόγευμα ως το βραδινό φαγητό, μετά κουβέντα στους διαδρόμους και τους θαλάμους μέχρι να έρθει η ώρα για καταμέτρηση και κλείσιμο ξανά για νυχτερινό ύπνο ως το επόμενο πρωί.

Οι αρρωστιάρηδες και οι γέροι έπαιρναν τα φάρμακα που τους είχε προηγουμένως χορηγήσει ο γιατρός της φυλακής κείνη την ώρα από το προσωπικό, κάποιες φωνές ή ψίθυροι κατά το σύρσιμο και το κλείδωμα της αμπάρας, μετά απόλυτη ησυχία επικρατούσε στη φυλακή. Και την επόμενη μέρα ξανά η ίδια ρουτίνα, και την μεθεπόμενη, μέρα με την μέρα, αφού τίποτα αξιοσημείωτο δεν τάραζε την καθημερινότητα της φυλακής, πέρα από κάποιες αψιμαχίες ανάξιες λόγου μεταξύ κρατουμένων ή κρατουμένων και φυλάκων, που διαλύονταν όμως πάραυτα.


Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: