Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 13

Τότε βρήκε άλλη μια ευκαιρία να ξαναχτυπήσει ο παλιός αντίπαλος της οικογένειας του Σταύρου μα και αρκετών αλλονών στο Νιο Χωριό, ο Τσούρδος, που είχε το χούι να μπαίνει εκεί που δεν τον σπέρνουνε, προκλητικά κι αναίτια. Δεν καταλάβαινε κανείς τι ήταν αυτό που τον παρακινούσε και τον έσπρωχνε να πηγαίνει αντίθετα με τους υπόλοιπους ανθρώπους του χωριού με πολλές αφορμές. 

Παλαιότερα στην κατοχή ήθελε να τα έχει καλά με τους κατακτητές Γερμανούς, χωρίς να ξέρει ούτε μια λέξη σωστά στα Γερμανικά να τον πάρουν ως επίσημο συνεργάτη, ενώ ήξερε καλά πως κάποτε αργά ή γρήγορα θα έφευγαν και δεν θα τον έπαιρναν μαζί, θα έμενε πίσω στη χλεύη των συγχωριανών του, μα έτσι ήθελε να ήταν κόντρα στους άλλους, ιδίως στον Σταύρο και τον Σταμάτη που τους μάχονταν ιδιαίτερα, ίσως γιατί ήταν λεβέντες και ντόμπροι.

Τώρα απειλούσε να τους καταγγείλει ως συμπαθούντες τον κομμουνισμό, μόνο και μόνο για να τους διώξουν από το χωριό, να πάνε εξορία ή φυλακή μέχρι να υπογράψουν μια δήλωση μετανοίας κι αυτοί. Για να μη τους βλέπει να κυκλοφορούνε καμαρωτοί και περήφανοι στο χωριό, να τα έχει καλά με τους κρατούντες ή το παρακράτος που δρούσε εν κράτει, γιατί που ξέρεις; Μιλούσαν και με άλλους νέους που γύριζαν από τέτοια μέρη έχοντας υπογράψει δήλωση μετανοίας, ήξεραν πολλούς τέτοιους από τα χρόνια στην Ραμνή, ήταν φίλοι με μερικούς από δαύτους, δούλευαν μαζί και κάποια βράδια έπιναν και παρέα, βάζοντας στην μπάντα ιδέες και κόμματα. Άρα...

Βρίζονταν και απειλούσαν ο ένας τον άλλο όπου συναντιούνταν, πότε με τον ένα αδερφό και πότε με τον άλλο. Δεν είχανε σκοπό να του χαριστούνε κι αυτοί άλλο παραπέρα. Θα έφτανε στα άκρα η κατάσταση μια μέρα, έτσι που πήγαινε.

Βαρέθηκε ο αψύς κι συχνά καβγατζής Σταύρος να ανέχεται τα νούμερα του πολύ μεγαλύτερου του σε ηλικία Τσούρδου, του έστησε μποσκάδα ένα βράδυ χωρίς φεγγάρι που βγήκε να κλέψει όρνιθες όπως συνήθιζε και όλοι στο χωριό ήξεραν, βγήκε μπροστά του σε έρημο σημείο κρατώντας αυτοσχέδιο ρόπαλο καμωμένο από ένα σπασμένο πόδι τραπεζιού από καρυδιά και τον έκανε οχτακόσιες οκάδες στο ξύλο σε λίγα λεπτά με καλά στοχευόμενα χτυπήματα, να μην σηκώνεται από χάμω, ούτε να βγάνει άχνα.

Αφού σύρθηκε ως το σπίτι του, συνήλθε & επούλωσε τα τραύματα του μετά από καιρό, το «θύμα» του δήθεν «αναίτιου» άγριου ξυλοδαρμού άσκησε την άλλη του συνήθεια, τη ρουφιανιά. Έτσι ο Σταύρος μετά από καταγγελία του συνελήφθη, δικάστηκε «για βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη» και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλακή. Βλέπετε, κλαψούρισε πολύ στην κατάθεση του στο δικαστήριο ο άλλος ο θρασύδειλος...


Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: