Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 10

Τον έδεσαν με χοντρό σχοινί μια Κυριακή μεσημέρι και τον κατέβασαν στο πηγάδι σε βάθος αρκετό. Με κουβάδες που ανεβοκατέβαζαν με άλλο σκοινί έβγαζαν κι άδειαζαν λάσπες και βρύα από τα τοιχώματα, πέτρες και ξυλαράκια που έφερνε το νερό από την υπόγεια πορεία του. Έφτανε μέχρι πάνω μια έντονη μυρωδιά μούχλας και κλεισούρας, πολύ εντονότερη στο σημείο που βρίσκονταν ο Σταύρος. Όσο έφτανε με τα χέρια του και αποκρεμάμενος όσο μπορούσε, καθάριζε κι έστελνε πάνω γεμάτους κουβάδες, με τον φακό κρατημένο με τα δόντια να φέγγει θαμπά, για ώρα πολλή όσο είχε δυνάμεις, μέχρι που τον τράβηξαν πάνω παγωμένο, να τρέμει σύγκορμος. Του κάνανε εντριβές με ρακί εκεί επιτόπου, τον μάλασε δυνατά ο καλύτερος του φίλος του ο Μανώλης ο Πάπιτσος, τον τύλιξαν σε κουβέρτες και συνέχιζε να τρέμει, τον μετέφεραν σηκωτό στο σπίτι του να τον περιλάβει η μάνα του.

Που τον φρόντιζε όλη την επόμενη βδομάδα με εντριβές πότε με ρακί και πότε με πετρέλαιο και με ζεστές σούπες από κοτόπουλα που έσφαζε, να συνέλθει. Μαζί με την συνεχή μουρμούρα της, που διαρκούσε ολημερίς, διακοπτόμενη μόνο την ώρα της φροντίδας στο προσκεφάλι του:


-        -   Με τούτα να που του βάνει ο νους του να κάνει, θα τη νε φάει θέλει την κεφαλή του μια μέρα ο κουζουλός!  

Μα όταν ξεπέρασε το βαρύ κρύωμα, ο Σταύρος ήταν ευτυχισμένος που τον είχαν όλοι οι υπόλοιποι νέοι και μεγαλύτεροι ως τον πιο τολμηρό, άφοβο και δυνατό του χωριού. Και των γύρω χωριών. Και ένα κίνητρο παραπάνω για να τον προσέξει καλύτερα η Κατίνα, η πρώτη του αγάπη. Δεν επανέλαβε τον άθλο αυτόν κανείς άλλος από τότε, ο γέρο-πλάτανος που στέκει μεγαλύτερος και χοντρότερος μέχρι σήμερα, θα το επιβεβαιώσει σε όσους περίεργους τον ρωτήσουν. Και μπορούν βεβαίως να τον ακούσουν!

Κείνα τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν τον συμμοριτοπόλεμο ήταν σύνηθες γεγονός η αναμόρφωση των κομμουνιστών (ή των θεωρούμενων ως τέτοιων από τις αρχές),  που κατά κύματα πήγαιναν εξορία όσο να ξαναμάθουν τα εθνικά ιδεώδη και να πάρουν μετά συγχωροχάρτι με την «δήλωση μετανοίας» που σχεδόν όλοι υπέγραφαν και γύριζαν στις δουλειές τους, μιας και η κυβέρνηση του Πλαστήρα τις μοίραζε απλόχερα.

Είναι πέρα για πέρα αλήθεια πως πολλοί νέοι συναρπάζονταν αρχικά με τέτοιες ιδέες όπως τις σέρβιραν οι ινστρούχτορες στα φροντιστήρια του κόμματος, είχαν πάθος να αγωνιστούνε για τα ιδανικά που κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο συγκινούνε. Πολλοί εντάχτηκαν και πολέμησαν με το ΕΑΜ κατά των Γερμανών, μα τώρα μετά με τα συμβάντα του συμμοριτοπόλεμου, με μια δεύτερη σκέψη τις αποκήρυσσαν, βλέποντας πως οι ίδιοι δεν θα είχαν ποτέ καμιά θέση εξουσίας αν δεν ήταν βαθειά μέσα στο κόμμα, κάτι που δεν εξαρτιόνταν καθόλου από τους ίδιους. Υπογράφανε την δήλωση χωρίς ιδιαίτερο εξαναγκασμό, γυρίζανε πίσω όπου βρίσκανε δουλειές και φτιάχνανε τη ζωή τους, χωρίς να τους παρενοχλεί κανείς από «το κράτος της Δεξιάς». Αφήνοντας κατά μέρους τα κομματικά σε αυτούς που έπαιρνε στελέχη το συγκεκριμένο κόμμα και τους πλήρωνε επί τούτου όπως και σήμερα. Ο έξυπνος άνθρωπος αλλάζει και γνώμη και ιδέες όσο ωριμάζει κι εξελίσσεται με τον χρόνο, ο ηλίθιος ποτέ!


Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: