Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 5

Αθόρυβα τον ακινητοποίησε ο ένας από πίσω πιάνοντας και σηκώνοντας το κεφάλι του, ενώ ο άλλος του έμπηξε επιδέξια το μακρύ κρητικό μαχαίρι που έφερε μαζί του, από κάτω προς τα πάνω στον λαιμό προς τον εγκέφαλο, που χωρίς να συναντήσει σκληρό κόκκαλο καρφώθηκε και τον σκότωσε ακαριαία χωρίς να βγάλει άχνα. Μετά, από την ίδια τρύπα τον πέρασαν στο διπλό τσιγκέλι που είχε ο πατέρας τους στην αυλή και κρεμούσαν το κρέας όταν έσφαζαν κάποιο ζώο να το φάνε.

Καμιά λύπηση κι έλεος για κείνους που ήρθαν ακάλεστοι στον τόπο τους, τους έδιωξαν από τον χώρο που ζούσαν παίρνοντας τους τα υπάρχοντα και τα τρόφιμα, αφήνοντας τους να βολοδέρνουν στο άγνωστο.

Τον άφησαν να κρέμεται και άνοιξαν σιγά - σιγά την πόρτα να μπούνε μέσα να ξεκάνουν και τους υπόλοιπους στρατιώτες στον ύπνο τους, όταν άκουσαν βιαστικά βήματα στον δρόμο να έρχονται προς το μέρος που τους έκαναν να φύγουν, αφού δεν υπήρχε καμιά τρύπα - εσοχή - κοίλωμα να κρυφτούν εκεί κοντά.

Την άλλη μέρα ο Τσούρδος ήταν αυτός που έλεγε στους υπόλοιπους χωριανούς πως είδε τα δυο αγόρια να φεύγουν από το σπίτι που βρήκαν τον Γερμανό οι συνάδελφοι του με την αλλαγή της σκοπιάς. Δεν του έδωσε ιδιαίτερη σημασία κανείς, ήταν απλά δυο αγόρια στην εφηβεία, τον ρωτούσαν μάλιστα τι γύρευε ο ίδιος έξω τη νύχτα. Άντε μετά να επιμείνει λέγοντας πως γύριζε πίσω έπειτα από το κλέψιμο μερικών κοτών ή κουνελιών από τα μακρινότερα κοτέτσια που δεν είχαν βάλει στο χέρι οι κατακτητές ακόμη, ο συνηθισμένος του τρόπος να τρώει κρέας. Πριν και μετά από το συμβάν, που τελικά το χρεώθηκαν εν αγνοία τους κάποιοι σκόρπιοι Άγγλοι στρατιώτες που είχαν θεαθεί την προηγούμενη από Γερμανικά περίπολα στην περιοχή...

Συμβάν που όμως δεν το άφησαν να περάσει έτσι οι Γερμανοί, έκαψαν το χωριό κι έδιωξαν όλους τους κατοίκους του χωριού προς τα ορεινά, την Ραμνή, εμποδίζοντας τους με ποινή θανάτου να πάνε λίγα χιλιόμετρα παραπέρα σε ίσιο δρόμο κι εύφορο κάμπο προς τους Αρμένους ή τις Καλύβες.

Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: