Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

ΝΩΡΙΣ ΕΦΥΓΕΣ ΘΕΙΕ... 4

Μετά ήρθε ο πόλεμος του ΄40, όπου με το ξέσπασμα του επιτάχτηκε από τον στρατό το νέο και δυνατό μουλάρι τους, που τους αποχαιρέτησε με ένα σπαρακτικό χλιμίντρισμα κι ένα τελευταίο πισωκοίταγμα λες σαν ανθρώπινο, ενώ το έπαιρναν οι στρατιώτες για να θυσιαστεί συμμετέχοντας βαριά φορτωμένο με πυρομαχικά, στο έπος της απελευθέρωσης της Βόρειας Ηπείρου. Ο πατέρας τους ήταν ήδη αρκετά μεγάλος για στράτευση και τα παιδιά ακόμη μικρά, έτσι δεν χρειάστηκε να δώσουν άλλο αίμα από την οικογένεια στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο.

Οι Γερμανοί ήρθαν στο Νιο Χωριό μήνες αργότερα, προσωρινά νικητές μετά την μάχη της Κρήτης όπου θυμάται ολοκάθαρα τα πολεμικά τους αεροπλάνα να βουτούν σφυρίζοντας από τον ουρανό  που φαινόταν από το χωριό προς το λιμάνι της Σούδας και τα Χανιά δυτικότερα, αφήνοντας να πέσουν δεκάδες καταστροφικές βόμβες σε πλοία, κτίρια και ανθρώπους. Από κουβέντες μεγαλύτερων (που κάποιοι ήταν τραυματίες του μετώπου της Αλβανίας κι άλλοι απότακτοι βενιζελικοί αξιωματικοί και γνώριζαν από πολέμους) ήξερε πως η άμυνα που υποτίθεται θα οργάνωναν οι Άγγλοι δεν ήταν και τόσο αποτελεσματική χωρίς καθόλου κάλυψη από την αεροπορία, ο τότε πρωθυπουργός Μεταξάς είχε κάνει πρωτύτερα το λάθος να αφοπλίσει τους βενιζελικούς Κρητικούς με αφορμή τα πολιτικά πάθη και το κίνημα που κάνανε, που στην κρίσιμη τούτη ώρα για την ελευθερία τους δεν είχαν σύγχρονα πολεμικά όπλα. Και οι Άγγλοι εν καιρώ πολέμου δεν φρόντισαν να οπλίσουν και να εκπαιδεύσουν στα όπλα τον ντόπιο κόσμο που ήταν στο πλευρό τους.

Μα όμως πολέμησαν πολλοί αυτόκλητοι όπως μπορούσαν με πέτρες κι εργαλεία του χωραφιού ενάντια σε επίλεκτους αλεξιπτωτιστές που όσες σοβαρές απώλειες κι αν είχαν αρχικά, κατάφεραν σύντομα να επικρατήσουν έναντι των ανεκπαίδευτων χωριατών, των μόνων που έμειναν να υπερασπιστούνε τη γη τους, μιας και η Κρητική V μεραρχία που υπήρχε για την άμυνα του νησιού είχε σταλεί στην Αλβανία για να βοηθήσει στον πόλεμο ενάντια στους Ιταλούς. 

Πήραν, κατάσχεσαν καλύτερα ότι φαγώσιμο βρήκαν στην αποθήκη κι αποτέλειωσαν τα ζώα τους, όσα τρώγονταν τα κράτησαν να τα φάνε και το τσομπανόσκυλο που ίδιος τάιζε και φρόντιζε, το πυροβόλησε στο κεφάλι ένας χοντρός ξανθός Γερμανός στρατιώτης επειδή τον δάγκωσε στο πόδι, νοιώθοντας λες την εισβολή στον χώρο τους από ακάλεστους παρείσακτους. Τους έδιωξαν και από το σπίτι τους που ήταν κοντά στην πλατεία και το έκαναν κατάλυμα δικό τους, μαζί με μερικά ακόμη σπίτια διάσπαρτα σε κομβικά σημεία του χωριού.

Τα δυο αγόρια μιλημένα, ο Σταύρος και ο μεγαλύτερος αδερφός του ο Σταμάτης ξαναγύρισαν στο σπίτι τους ένα σκοτεινό βράδυ, μερικές μέρες μετά που το επέταξαν. Για κακή του τύχη ήταν ο ίδιος χοντρός ξανθός Γερμανός σκοπός έξω από την αυλόπορτα την στιγμή που έφτασαν. Η ώρα της εκδίκησης...

Σύντομα η συνέχεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια: